مقابل ساختمان پاویون جمهوری اسلامی در فرودگاه مهرآباد تهران، سربازان گارد تشریفات به صف شدهاند و آخرین هماهنگیها را انجام میدهند تا بر اساس پروتکلها، رئیس جمهوری هنگام خروج از کشور سان ببیند. ساعت هفت صبح است و پیش از همه، خبرنگاران و اصحاب رسانه داخل پاویون حاضر شدهاند.
مسئولان دولتی نیز یکی یکی از راه میرسند. سرکار خانم مولاوردی، معاون رئیس جمهوری در امور زنان برای بدرقه آمده است. سپس محمدجواد ظریف از راه میرسد. کت و شلواری خاکستری و پیراهن طوسی روشن با یقه معروف کارمندان دستگاه سیاست خارجی بر تن دارد. او که نخستین هماهنگیها را با همتایان خود در «آلماتی» پیرامون اهداف و بیانیه نهایی اجلاس «سیکا» انجام داده، قرار است در این سفر همراه رئیس جمهوری باشد. نگاهها به او و تیم مذاکره کننده هستهای ایران بویژه پس از نشست 1+5 با ایران که گویا به نتیجه ملموسی منجر نشد، کمی پررنگتر شده است و از الان میتوان حدس زد که در شانگهای خبرنگاران و فعالان عرصه سیاست خارجی درباره سایه روشنهای آینده مذاکرات سؤالهای بسیاری خواهند پرسید.
پس از او حجتالاسلام والمسلمین محمدی گلپایگانی، رئیس دفتر رهبر معظم انقلاب از مقابل حاضران در پاویون گذر میکند. در این هنگام خاطرات دو سال پیش در ذهنم زنده شد. سفرهای آخر دکتر احمدینژاد به برخی کشورها نظیر ونزوئلا برای شرکت در مراسم خاکسپاری «هوگو چاوز» رئیس جمهوری ونزوئلا و سفر اعجابآور یک ماه بعد از آن به کاراکاس برای حضور در مراسم تحلیف «مادورا» که در هیچ یک از آنها نمایندگان رهبر معظم انقلاب برای بدرقه حاضر نشدند.
دکتر روحانی در گفتوگوی کوتاه خبری خود در فرودگاه با تبسم، اهدافش از سفر به شانگهای را بیان میکند. او به دعوت رسمی رئیس جمهوری چین برای شرکت در اجلاس «تعامل و اعتمادسازی آسیا» و مذاکرات دوجانبه با چین به عنوان بزرگترین شریک تجاری ایران عازم این سفر شده است. چهار سال قبل نیز ایران در سطح هیأتی عالیرتبه در این اجلاس شرکت کرد و دکتر احمدینژاد در سخنرانی هفت مادهای خود در استانبول ترکیه، راهکارهایش برای تغییر در نظام جهانی نظیر کنار گذاشتن دلار از مبادلات تجاری را مطرح کرد.
پس از عبور از فرش قرمز و ادای احترام به پرچم سه رنگ کشور، رئیس جمهوری از بدرقه کنندگان خداحافظی میکند و پای بر پلکان هواپیما میگذارد تا سفر 6 هزار و 959 کیلومتری به شانگهای آغاز شود.
سوار بر هواپیمای پرحاشیه
هواپیمای ایرباس a310 شرکت هواپیمایی ماهان برای انجام سفر به شانگهای اجاره شده است زیرا هواپیماهای متعلق به دولت برای سفرهای طولانی طراحی نشدهاند. پرواز با این هواپیما باعث شد تا شایعات و فضاسازیهایی انجام شود و متأسفانه برخی سیاستزدگان که به همه چیز غیر از منافع ملی فکر میکنند، با پررنگ کردن حاشیه، سعی کردند اهداف این سفر را زیر سؤال ببرند، شایعه ساختند که هواپیمای اجاره شده متعلق به «آنگلا مرکل» صدراعظم آلمان بوده است و...
دو سوم هواپیما به صندلیهای «First Class» اختصاص دارد و خبرنگاران همراه رئیس جمهوری در انتهای هواپیما نشستهاند. مجوز پرواز بدون معطلی از سوی برج مراقبت به خلبان داده میشود و مطابق برنامه از پیش تعیین شده رأس ساعت 8 صبح، سفر 9 ساعته به مقصد شانگهای آغاز میشود. مسیر پرواز از طریق کشورهای ترکمنستان، ازبکستان و قزاقستان است؛ سفری طولانی که ناخودآگاه انسان را به یاد جاده ابریشم میاندازد. جادهای که کشورهای منطقه به دنبال احیای آن هستند.
از سالها قبل طرح اتصال راهآهن سراسری این کشورها به یکدیگر مطرح شده و امروز راهآهن چین به قزاقستان و سپس ازبکستان متصل شده است. ایران نیز خط آهن خود را به مرز ترکمنستان رسانده است و مقامات عشقآباد قول دادهاند تا قسمت مربوط به خود را تا سال 2024 تکمیل کنند. این اتفاق میتواند نقش بسزایی در احیای جاده ابریشم منطبق با شرایط دنیای مدرن، توسعه مناسبات اقتصادی و حتی فرهنگی داشته باشد که مطابق با سیاستگذاریهای سران «سیکا»ست.
نورسلطان نظربایف، رئیس جمهوری قزاقستان در چهل و هفتمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 1992 طرح ایجاد سازمانی متشکل از کشورهای آسیایی را برای ارتقای روابط دوجانبه و همکاری کشورهای آسیایی با هدف ایجاد ثبات و برقراری امنیت در منطقه مطرح کرد که امروز به «سیکا» معروف است. اهداف اولیه این اجلاس عبارت بود از 1- پایان دادن به جهان دوقطبی 2- مبارزه با پیامدهای جهانی شدن 3- تحول کیفی در همه کشورهای آسیایی 4- روند تدریجی منطقهگرایی 5- مسائل مبتلا به کشورهای آسیایی.
نظربایف هنوز هم پای اصلی این اجلاس است و تصویرش در کنار رئیس جمهوری چین رئیس جدید اجلاس و وزیر خارجه ترکیه رئیس قبلی اجلاس در مانیتورهای اجلاس مشاهده میشد. هرچند پس از برگزاری سه اجلاس هنوز معلوم نیست کشورهای عضو چقدر در رسیدن به اهدافشان موفق بودهاند و حرف و حدیثهای فراوانی پیرامون اختلاف نظر برخی اعضا در مسائل مختلف وجود دارد اما بی گمان سران این کشورها میاندیشند که منطقه و جهان نیازمند تحولات و تغییرات بینادین است و باید در این جهت گام برداشت.
نماز بر فراز ارومچی
چهار ساعت پس از ترک تهران، از پنجره هواپیما میتوان شهر ارومچی را دید. ارومچی مهمترین شهر در غرب چین و شهری نامآشنا برای بازرگانان، مهندسان و دانشجویان ایرانی و چینی است. در سالهای گذشته و قبل از دایر شدن خط پرواز مستقیم میان تهران و شهرهای مهم چین، بسیاری از هواپیماها یک بار برای سوختگیری یا سوار و پیاده کردن مسافر در ارومچی بر زمین مینشستند. از زمان ظهر به وقت محلی کمی گذشته است و مسافران شانگهای یک به یک برای ادای فریضه نماز از جا بلند میشوند. در وسط هواپیما دکتر روحانی با چند نفر دیگر نماز را به جماعت برپا کردهاند. از آنجا که به سمت شرق حرکت میکنیم، روز کوتاهتر خواهد بود. ارومچی در قلب اورآسیا قرار دارد.
کشورهای عضو کنفرانس تعامل و اقدامات اعتمادسازی (سیکا) با 8/38 میلیون مترمربع و با 89 درصد از سرزمین آسیا، حدود 72 درصد منطقه اورآسیا را در بر میگیرند. در این مجموعه حدود 3 میلیارد نفر یا بیش از نیمی از ساکنان کره زمین ساکن هستند. نخستین اجلاس قرار بود در سال 2001 برگزار شود اما حادثه 11 سپتامبر و فرو ریختن برجهای تجارت جهانی، برگزاری آن را یک سال به تعویق انداخت. پس از دو دوره ریاست ترکیه بر سیکا، در تاریخ 31 اردیبهشت ریاست به چین منتقل شد.
اما چین هم به دنبال اعمال منافع خود از طریق سیکاست. این کشور در نخستین گام پیشنویس تفاهمنامه مشترک همکاری میان سیکا و سازمان شانگهای را تسلیم کارشناسان این نهاد کرده است. معنا و مفهوم این اقدام با توجه به رفتار انقلابی و غیر محافظهکارانه سازمان شانگهای در ایجاد یک نظام چندقطبی در جهان این است که سیکا هم قرار است هژمونی و سیادت امریکا را به چالش بطلبد. همچنین چین از ظرفیتهای اقتصادی اجلاس برای نفوذ بیشتر در بازار این کشورها نهایت استفاده را
خواهد کرد.
در برآوردهای استراتژیک عنوان میشود که چین با ذخیره ارزی 3 هزار و 820 میلیارد دلار و هند با 278 میلیارد دلار ذخایر ارزی به عنوان اعضای سیکا در سالهای آینده در جایگاه دوم و سوم اقتصادی دنیا قرار خواهند گرفت. به لحاظ نظامی، جایگاه روسیه و چین غیر قابل چشمپوشی است. بیجهت نیست که قرن حاضر را «قرن آسیا» نامگذاری کردهاند. ایران نیز به دنبال تبدیل کنفرانس سیکا به یک سازمان مؤثر است.
شاید به همین دلیل است که رئیس جمهوری در دیدار با نخبگان چینی به اختلاف نظر ایران با امریکا و کشورهای غربی بر سر موضوع هستهای اشاره میکند و معتقد است که حتی اختلافات کشورها با یکدیگر و مراجع بینالمللی بر اساس قانون و حقوق قابل پیگیری و حل است و نباید به خاطر اعمال تحریمهای ظالمانه یک کشور بر کشور دیگر سایر بازیگران بویژه اعضای یک پیمان از همکاری با هم سر باز زنند.
شانگهای؛ شبهای شانگهای
ساعت 8 شب به وقت محلی هواپیما به آرامی در فرودگاه «پودونگ» که در 40 کیلومتری شهر شانگهای است، بر زمین مینشیند. فرودگاه که با خشک کردن دریا احداث شده، نمادی از نوسازی در چین است. هر بینندهای بلافاصله متوجه وجود صدها هواپیما از شرکتهای مختلف هوایی در فرودگاه میشود که نشان از رونق اقتصادی شانگهای دارد. لیموزین مشکی در نظر گرفته شده برای رئیس جمهوری خودروی چینی به نام «خونچی» است که اگر چه به لحاظ ویژگیهای زرهی نمره قابل قبولی دارد اما به لحاظ طراحی هیچ نمره مثبتی نمیگیرد. پس از مراسمی کوتاه، خودروها به سمت شهر روانه میشوند.
محل اقامت در نظر گرفته شده از سوی دولت چین برای رئیس جمهوری ایران و هیأت همراه هتل «اینترکنتیننتال اکسپو» است. تمام خیابانها و ورودی و خروجیها تا محل استقرار توسط پلیس مسدود شده و کاروان ظرف 45 دقیقه به محل اقامت میرسد. هوای شانگهای معتدل و کمی مهآلود است. شانگهای معروف به پاریس شرق است. وجود آسمانخراشهای سر به فلک کشیده در بخش نو شهر، باعث شده صفت «جنگل آسمانخراشها» به شانگهای اختصاص یابد. شانگهای شهری غولآسا و لبریز از جمعیت است. شهری که حزب کنونی چین در آن پایهگذاری شد. این شهر در کرانه چپ رودخانه هوانگ پو در جنوب یانگتسه قرار دارد با فاصله اندکی از اقیانوس آرام و نامش به چینی «بر فراز دریا» معنی دارد.
شانگهای شهری است که مسافران غریب را با مظاهر مدرنیته با آن ساختمانهای سر به فلک کشیده آشنا میکند. نورپردازی و چراغانی شهر بینظیر است و این شهر را هزار رنگ کرده است. رأس ساعت 11 چراغها خاموش میشوند و شهر به خواب میرود. وجود بلندترین هتل دنیا، برج تلویزیون (TV Tower) و همچنین وجود سریعترین ترن دنیا با سرعت 431 کیلومتر بر ساعت، از نمونههای بارز پیشرفت و تکنولوژی این شهر است. شبهای شانگهای از زیباترین شبهای چین است.
فیلترینگ در شانگهای اکسپو
منطقه شانگهای اکسپو در سال 2010 و همزمان با برگزاری نمایشگاه بینالمللی در کنار رودخانه یانگ تسه احداث شد. مجموعهای زیبا با ساختمانهایی منحصربفرد و مناسب برای اجرای اجلاسهای مختلف. هتل محل اقامت هیأت ایرانی نزدیکترین محل به منطقه نمایشگاهی است که کمی دورتر از مرکز شهر قرار دارد. بهطوری که از طبقه 23 هتل که خبرنگاران ایرانی حضور دارند، به راحتی میتوان محل اجلاس را دید.
براساس دستور بخش رسانهای اجلاس، خبرنگاران و عکاسان باید تا ساعت 8 صبح یک ساعت پیش از آغاز به کار رسمی اجلاس در محلی که در جنب سالن اصلی در نظر گرفته شده، حضور یابند تا ضمن چک وسایل، مشخصاتشان که از پیش ارسال شده، چک شود. از صبح زود خیابان «شیابو» که در حاشیه رودخانه کشیده شده در کنترل مأموران امنیتی و پلیس قرار داشت و تردد به سمت محل اجلاس بجز برای خودروهای دارای نشان ممنوع بود. در خیابان مأموران امنیتی پشت به خیابان به فاصله هر 20 متر ایستاده بودند و از مردم عادی هیچ خبری نبود.
مینیبوس پس از طی چند کیلومتر به محل اجلاس رسید، طراحی عجیب ساختمانها که یکی به شکل بشقاب پرنده (یوفو) و دیگری به شکل «آشیانه پرنده» ساخته شده بود، تعجب همه تیم رسانهای ایران را به همراه داشت. در مقابل ساختمان «press center» شانگهای اکسپو پیاده شدیم. برخلاف ایران، هیچ مأمور امنیتی همراه ما نبود و هنگام ورود چشم الکترونیک تعبیه شده روی در، کارت شناسایی را که از طرف اجلاس داده بودند، خواند و تمام مشخصاتمان را در مانیتوری بزرگ همراه با عکس نشان داد. محل استقرار خبرنگاران مجهز به دهها دستگاه رایانه بود اما اینجا هم نظام فیلترینگ بسیاری از شبکههای اجتماعی را از دسترس خارج ساخته بود!
حضور صدها خبرنگار، عکاس و فیلمبردار از کشورهای مختلف در کنار هم، صحنه جالبی است که فقط در اجلاسهای اینچنینی میتوان دید. عقربههای ساعت به 9 صبح که نزدیک شد، به سمت در اصلی اجلاس رفتم تا صحنه ورود هیأتهای شرکت کننده در اجلاس را از نزدیک ببینم. هر هیأت متشکل از چهار خودرو بود؛ دو خودرو زرهی از همان مدل «خونچی»، یک خودرو راهنما و بقیه همراهان سوار بر یک خودروی ون بودند. فاصله ورود هر هیأت تنها یک دقیقه بود. در کنار فرش قرمز فقط دوربینهای تلویزیون ملی چین حاضر بود و بقیه تلویزیونها باید از تصاویر آنها استفاده میکردند.
هیأت ایرانی، هفتمین یا هشتمین هیأتی بود که به محل اجلاس رسید و حسن روحانی متبسم قدم بر فرش قرمز ورودی ساختمان گذاشت و «شی جین پینگ»، رئیس جمهوری چین به او خیرمقدم گفت. پیش از این ایده جهان عاری از خشونت توسط روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به اتفاق آرا تصویب شده بود و با توجه به استقبال جهانی از این ایده در دنیای آشوبزده کنونی، میتوان پیشبینی کرد که در اجلاس سیکا نیز این ایده حمایت شود.
روحانی در مرکز کادر
عکس دستهجمعی سران کشورها در اجلاسهای اینچنینی به یکی از سنتها و اجزای جداییناپذیر مبدل شده است. ترتیب ایستادن رؤسای جمهوری معمولاً به ترتیب نام کشورهاست و بر این اساس دکتر روحانی در ردیف پایین و در مرکز تصویر؛ در بهترین نقطه از زاویه دید عکاسان قرار گرفت. در کنار او الهام علیاف، رئیس جمهوری آذربایجان ایستاده بود و در همان ردیف کرزای و پوتین هم ایستاده بودند. پس از گرفتن عکس یادگاری رؤسا به طرف میزگرد بزرگی رفتند که در وسط سالن قرار داشت. خوش و بش برخی سران با یکدیگر هنگام حرکت به سمت میز اجلاس، سوژه عکاسان بسیاری بود.
بر اساس پروتکل تنها هفت نفر همراه رؤسای جمهوری میتوانستند در محل حاضر شوند و بر این اساس در پشت سر دکتر روحانی، محمدجواد ظریف، بیژن زنگنه، آخوندی، حسین فریدون، محمد نهاوندیان، صفری سفیر ایران در چین و ابوطالبی مدیرکل امور بینالملل دفتر رئیس جمهوری که امریکا مانع از حضورش در نیویورک به عنوان نماینده دائم ایران در سازمان ملل شد.
پس از سخنرانی رئیس جمهوری چین به عنوان رئیس دورهای اجلاس، رؤسای جمهوری چند کشور دیگر هم دیدگاههایشان را مطرح کردند، سپس نوبت به دکتر روحانی رسید که در ابتدا مرگ معدنکاران ترک را تسلیت گفت و بعد خواستار همکاری کشورهای منطقه در قالب اجلاس سیکا، اجلاس شانگهای و اجلاس اکو شد تا زورگویان نتوانند بر اساس فشارهای اقتصادی، سیاستهای نادرست خود را پیش ببرند. رئیس جمهوری کشورمان فراز آخر سخنان خود را با این جمله به پایان برد: «وقت آن است که ارزشهای اخلاقی را سرمایه اعتمادسازی جهانی کنیم.»
مذاکرات رؤسا در دو دور صبح و عصر طراحی شده بود. با پایان نشست نخست صبح، طبق برنامه پیشبینی شده از سوی دست اندرکاران اجلاس رؤسای جمهوری در ضیافت ناهار کاری حضور بههم میرساندند اما به نظر میرسید دکتر روحانی ترجیح داد به لحاظ رعایت مسائل شرعی در نحوه سرو ناهار و رسمی نبودن برنامه، در سر میز حاضر نشود. هیأت سیاسی ایران به منظور استفاده از زمان و رایزنی با مقامات حاضر یکساعت و نیم بعد به برنامهریزی پرداخت. ملاقات با پوتین، بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل و رؤسای جمهوری سریلانکا و قزاقستان، بخشی از این دیدارهای حاشیهای سفر شانگهای بود.
گفتوگوی صمیمی با ایرانیان مقیم چین
اوضاع جهانی و حوادث بینالمللی باعث شده است تا رایزنی قدرتهای منطقهای نظیر روسیه، چین، هند و ایران در اجلاسهایی نظیر اجلاس تعامل و اعتمادسازی آسیا بیشتر شود. چنین تحرکهایی از شهریور سال 92 و در اجلاس «شانگهای» در قرقیزستان آغاز شد و در نشست «سیکا» پررنگتر شد. دیدار دکتر روحانی با پوتین در محل اقامت رئیس جمهوری روسیه انجام شد که رئیس جمهوری کشورمان یک روز بعد در پاسخ به سؤال یک خبرنگار درخصوص محتوای جلسه گفت: «این دیدار در امتداد مذاکرات و توافقات اولیه دو کشور در بیشکک انجام شد و...» این مذاکرات در شانگهای اکسپو به فاصله نیم ساعت، یکبار دیگر تکرار شد تا تهران و مسکو پیرامون مسائل دوجانبه و منطقهای به اشتراک نظر دست یابند.
بیانیه پایانی اجلاس دو بند بسیار پر اهمیت داشت. در بند دو قطعنامه همه اعضا از پیشنهاد ایران در مجمع عمومی سازمان ملل متحد موسوم به «wave» جهان عاری از خشونت حمایت کردند و اعضا ملزم به تلاش برای اجرایی شدن این بند از قطعنامه شدند. در یکی دیگر از بندهای قطعنامه و با اصرار ایران برای نخستین بار در یک سند بینالمللی عنوان شد که در موضوع صلح خاورمیانه توافق عمومی وجود ندارد.
رئیس جمهوری به درخواست شبکه خبری «cctv» چین برای مصاحبه اختصاصی پاسخ مثبت داده بود و این مصاحبه در هتل انجام شد. دکتر روحانی زیرکانه به سؤال جهتدار خبرنگار این شبکه تلویزیونی مبنی بر این که «شما چه زمان در برابر پرزیدنت اوباما خواهید نشست و با لبخند با یکدیگر گفتوگو خواهید کرد؟» پاسخ داد. او از موضع عزت گفت: «اگر امریکا عملاً از مسیر خصومت با ملت ایران بازگردد و گذشته را جبران کند، شرایط جدیدی برای آینده دو ملت قابل پیشبینی است.» او افزود: «مردم ایران در سالهای گذشته مشکلات فراوانی از بابت سیاستهای خصمانه امریکا متحمل شدند و انتظار دارند سیاستمداران کاخ سفید اعلام کنند که نمیخواهند مناسبات و رفتار گذشته خود را در زیر پا گذاشتن منافع آنان تکرار نمایند.»
آخرین برنامه کاری دکتر روحانی پس از یک روز کاری طولانی دیدار با ایرانیان مقیم چین بود. او در این دیدار که در فضایی صمیمی و خارج از عرف دیپلماتیک انجام شد، با بسیاری از حاضران عکس یادگاری گرفت و به آنها امیدواری داد که کشورمان با تدبیر از موانع عبور خواهد کرد.
بازگشت به وطن
در جمع 30-20 نفره صاحبنظران و اندیشمندان چینی که برای دیدار با دکتر روحانی صبح زود به هتل «اینتر کنتیننتال» آمده بودند، چند نفری بودند که با فارسی فصیح سخن میگفتند و سالها در ایران در قالب هیأتهای دیپلماتیک یا تجاری زندگی کرده بودند. یک ساعت تمام دغدغههایشان از اوضاع نظام بینالملل و روابط دو کشور را بیان کردند و رئیس جمهوری کشورمان گوش کرد و به تک تک آنها پاسخ داد. فصلالخطاب این جلسه تأکید بر تبادل دانشجو برای شناخت بیشتر مردم دو کشور با یکدیگر بود.
دکتر روحانی تأکید داشت که زبان دروازه شناخت ملتها از فرهنگ یکدیگر است و باید راههای گشودن این دروازه را پیدا کرد. برنامه استقبال رسمی از دکتر روحانی در مقر رئیس جمهوری در شانگهای برگزار شد. پس از شلیک 21 توپ، نیروهای مسلح چین رژه منظمی که مختص ارتشهای بلوک شرق است، انجام دادند و دختران و پسران خردسال با تکان دادن شاخههای گل، مراسم استقبال را زیباتر کردند. رؤسای جمهوری ایران و چین بعد از مذاکرات در ضیافت ناهار حاضر شدند.
متأسفانه برخی منتقدان داخلی که از برنامه سفر رئیس جمهوری اطلاعات نادرستی داشتند، در روز اول سفر و با توجه به حضور معاون شهردار شانگهای برای استقبال از رئیس جمهوری در فرودگاه «پودونگ» نوشتند که هیأت ایرانی مورد بیاعتنایی مسئولان چین قرار گرفته است زیرا مقامات چینی مراسم ویژهای برای استقبال از پوتین در نظر گرفته بودند. این در حالی بود که دیدار و مذاکرات رسمی روسیه و چین یک روز قبل از اجلاس «سیکا» انجام شد و دیدار و مذاکرات رسمی ایران و چین یک روز پس از برگزاری اجلاس.
پس از پایان دیدار، نشست با خبرنگاران انجام شد و بعد از آن بدون فوت وقت کاروان خودروهای مربوط به هیأت ایران به سمت فرودگاه حرکت کرد در حالی که خیابانهای اطراف مانند زمان ورود مسدود شده بودند. پرواز به سمت تهران با توجه به جهت گردش زمین یک ساعت بیشتر زمان برد و ساعت 30/10 شب پنجشنبه چرخهای هواپیما به زمین نشست. برای هر ایرانی بازگشت به میهن خوشایند است و شبهای تهران از هر کجای دیگر زیباتر است. از مهمترین مستقبلین رئیس جمهوری میتوان به دکتر ولایتی اشاره کرد که بلافاصله پس از پایین آمدن محمدجواد ظریف از پلکان هواپیما، با وی وارد گپ و گفت شد و از ساختمان پاویون بیرون رفت.