تغییرات کابینه خوشایند نیست

عضو فراکسیون اصلاح‌طلبان مجلس شورای اسلامی با ابراز این عقیده که برکناری و استعفای وزیران ظاهرا ناشی از عزمی است که برای تحقق اراده فردی وجود دارد، ادعا کرد: اعلام شده استعفای وزیر صنایع نه برای ناکارآمدی او بلکه به دلیل فشارها برای عزل و نصب مدیران وزارتخانه بوده است.

سهیلا جلودارزاده نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار پارلمانی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) گفت: به طور کلی تغییراتی که صورت می‌گیرد تغییرات خوشایندی نیست و این در شرایطی است که هنوز شاهد یک دولت منسجم و کارآمد نیستیم.

وی با بیان این ادعا که این اتفاقات ناشی از این است که عزمی در دولت در جهت تحقق اراده فردی وجود دارد، اظهار کرد: برای مثال تغییر وزیر تعاون که یکی از وزیران خوب دولت بود و بعد استعفا و برکناری وزیران دیگراقداماتی است که به نظر می رسد در همین راستا صورت می‌گیرد.

جلودارزاده با اشاره به این که اعلام شده استعفای وزیر صنایع و معادن به جهت فشارهای موجود در ارتباط با عزل و نصب مدیران در این وزارتخانه بوده، این موضوع را تاسف‌آور عنوان کرد.

او به مساله تغییر وضعیت سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی نیز اشاره کرد و این پرسش را مطرح کرد که بودجه سال آینده چه بودجه‌ای خواهد بود و کارشناسی‌ها و انطباق بودجه با چشم‌انداز چطور خواهد بود؟

نماینده اصلاح‌طلب مجلس شورای اسلامی تاکید کرد که کشور در سال‌های آینده خلاء سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی را احساس خواهد کرد، و ضربات جبران‌ناپذیری نیز وارد خواهد شد. غلبه بر مقاومت‌ها، شنیدن و استفاده از نظرات مثبت و مفید است، نه انحلال سازمان‌ها.

جلودارزاده معتقد است که پیشرفته‌ترین شیوه‌های مدیریت، مدیریت مشارکتی است؛ چرا که اعتماد و همکاری، مشترک کارکنان را به دنبال دارد و بر عکس آن مدیریت فردی و امری است که سال‌هاست منسوخ شده و نفاق را درون سیستم شکل می‌دهد.

به گفته وی، این نوع مدیریت فردی باعث به وجود آمدن گروه‌های غیررسمی در سیستم و اصطکاک و مقاومت می‌شود و ممکن است که به ظاهر "بله قربان" بگویند اما در عمل مشکلی حل نخواهد شد.

عضو کمیسیون فرهنگی مجلس افزود: امیدواریم که مجموعه مدیریت کابینه سعی کند از هدر رفتن زمان و سرمایه‌ها جلوگیری کنند.

جلودارزاده خاطرنشان کرد: با این شیوه موجود مدیریتی به طور قطع مشکل بزرگتری پیدا می‌کنیم، مگر این که مجموعه به این نتیجه برسند که یک نفری هم می‌شود کشور را اداره کرد.