صادق زیباکلام به دکتر علی مطهری در خصوص قوه مجریه و مسئولیت عفاف و حجاب نامه نوشت.متن این نامه بدین شرح است:
جناب آقای دکتر علی مطهری
نماینده محترم مردم تهران در مجلس
با سلام و تحیات و ادای احترام به روح پرفتوح ابوی شهیدتان، جنابعالی در چندین نوبت دولت را متهم نمودهاید که در امر حجاب اهتمام لازم را نمینماید. هفته پیش هم مجددا فرمودید که «دولت اساسا در پی تحقق امر حجاب و رعایت عفاف نیست» البته جنابعالی تنها منتقد دولت در این فقره نیستید. ظرف یکسال و چند ماهی که از عمر دولت یازدهم میگذرد جدیترین انتقادی که از جانب مخالفین و منتقدین به آن وارد شده در خصوص غفلت از مسائل فرهنگی و از جمله و مهمترین آن حجاب میباشد. من فرض را بر این میگذارم که نیت منتقدین واقعا هم حجاب و عفاف است و فرهنگ بهانه برای حمله به دولت نیست. من فرض را بر این میگذارم که اگر نامزد مورد نظر اصولگرایان در انتخابات ۲۴خرداد ۹۲ هم پیروز میشد، منتقدین امروز همچنان همین انتقادات را به آن وارد میکردند.
در مورد شما فرض نمیگیرم بلکه یقین دارم که اینگونه میشد. بر خلاف دیگرانی که در زمان تصدی دولت مورد حمایت خودشان هیچ انتقادی به آن روا نمیداشتند یا حداکثر به دادن تذکری خیلی ملایم و دوستانه بسنده میکردند، حضرتعالی در دولت جناب آقای دکتر احمدینژاد هم همین رویه را داشتید.«سیاسی کاری» تحت لوای انتقاد از «وضعیت نامطلوب فرهنگ،حجاب و عفاف» به کنار، بنده چند پرسش در خصوص این دست انتقادات که هر روز هم در حال افزایش هستند از محضرتان دارم. نخست آنکه دولت یازدهم یا اساسا هر دولت دیگری چه اقداماتی میتواند در خصوص حجاب و عفاف به عمل آورد؟ قوه مجریه دو دسته رویکرد میتواند در خصوص حجاب داشته باشد: اجبار و تذکار.
فرض بگیریم که دولت آقای روحانی خواسته باشد بر سیاق اجبار برود و از فردا با گرفتن و زدن و بستن در کوچه و خیابانها حجاب و عفاف را درست نماید. پرسش بنده از جنابعالی و سایر منتقدین فرهنگی دولت آن است که آیا دولت ابزاری برای تحقق اجبار دارد؟ آیا نیروی انتظامی، بسیج و سایر قوایی که برای تحقق امر اجبار باید بهکار گرفته شوند در اختیار رئیسجمهور هستند؟ آیا اعمال مجازات زندان یا مجازاتهای دیگر در ید قوه مجریه است؟ ایضا اگر دولت خواسته باشد رویه تذکار، فرهنگ، پند وارشاد را بهکار گیرد، آیا باز هم میتوانیم بگوییم که امکانات فرهنگی در اختیار دولت است؟
جناب آقای دکتر مطهری عزیز، کدام یک از ارکانها و نهادهای جدی متولی امر فرهنگ از صداوسیما، سازمان تبلیغات اسلامی، شورای عالی انقلاب فرهنگی، حوزه هنری تبلیغات و دارالتقریب، سازمان ارتباطات فرهنگی و... گرفته تا دهها بنیاد، سازمان، نهاد، موسسه، دانشگاه، مراکز مطالعاتی و تحقیقاتی که متولی امور فرهنگی و دینی هستند زیر نظر و تحت امر قوه مجریه هستند؟ بنده چندی پیش در نامه سر گشادهای خطاب به شماری از ائمه محترم جمعه با ذکر اعداد و ارقام مستندا نشان داده بودم که بودجه صرفا برخی از این نهادها چندین برابر وزارت ارشاد است و برخلاف ارشاد بههیچ نهادی هم در قبال هزینههایشان پاسخگو نیستند.
این هم حکایتی است که وزارت ارشاد (که برای یک ریال هزینهاش باید تمام و کمال پاسخگو باشد) به همراه دولت باید پیرامون حجاب و عفاف پاسخگو باشند و به مجلس احضار شوند، اما دهها بنیاد و نهاد و سازمان و موسسه که چندین و چند برابر ارشاد برای امور فرهنگی بودجه دریافت میکنند هیچوقت مورد هیچ پرسشی قرار نمیگیرند. هیچوقت کسی از آنان نمیپرسد که پس با آن همه بودجه چرا وضع حجاب و عفاف کشور اینچنین است؟ این هم حکایتی است که مجلس محترم وظیفه قانونی خود میداند که از دانشگاه آزاد که یک ریال بودجه دریافت نمیکند تحقیق و تفحص به عمل آورد اما حتی طرح یک سوال از دستگاههای فرهنگی که میلیاردها تومان ردیف بودجه سالانه دارند را جزء وظایف قانونیاش نمیداند.
پرسش دومم از حضرتعالی در خصوص طرح لایحه حجاب و عفاف است که در مجلس محترم این روزها مطرح شده است. از جزییات که بگذریم کلیتش آن است که منبعد با بدحجابان همانند بزهکاران و مجرمین برخورد خواهد شد. آنان هم به «کلاسهای بازآموزی» اعزام میشوند و هم مورد مجازات از جمله مجازات نقدی قرار خواهند گرفت. برای کارکنان دولت و موسسات بزرگ هم ایضا تنبیهاتی در نظر گرفته شده است. به موازات این طرح، لایحه قانونی نمودن امر به معروف و نهی از منکر هم در مجلس مطرح است. این طرحها و اقدامات دیگر مبین آن است که اصولگرایان از نصیحت و پند و اندرز و کار فرهنگی در خصوص حجاب ناامید شده و بهسر وقت اجبار و مجازات رفتهاند. شخصا معتقدم این رویکردشان هم ثمری به بار نخواهد آورد. در خصوص این رویکرد یقینا پرسشهای متعددی از منظر حقوقی، قانون اساسی، حقوق بشر، حقوق شهروندی، تربیتی، اخلاق و غیره مطرح خواهند شد.
اما جناب دکتر مطهری بنده شخصا دو سوال از جنابعالی و سایر دوستان اصولگرا که به دنبال قانونی ساختن این طرحها هستند، دارم. نخست آنکه چه شد در ایران قبل از انقلاب که من و شما هیچ چیز دستمان نبود و همه امکانات تبلیغاتی، فکری، فرهنگی، هنری و..... در دست حریفمان بود، کسر قابل توجهی از زنان، جوانان، دانشجویان و تحصیلکردههای جامعهمان به شهادت سالهای مقارن با انقلاب بدون نیاز به امثال لوایح «حجاب و عفاف» و «امر به معروف و نهی از منکر» و اعمال هیچ گونه عنف و اجباری حجاب و اسلام را برگزیدند.
اما امروز که همه امکانات در دستان ماست بالاخره و سرانجام به قانون و عتاب متوسل شدهایم؟ دغدغه دومم خیلی عمیقتر است.جناب دکتر مطهری، خداوند سبحان در ابلاغ رسالت پیامبری به نبیاکرم(ص) جز دعوت مردم به ایمان آوردن به خدا آیا اعزام اجباری آنان به بهشت را هم به ایشان(ص) محول مینمایند؟ در آن صورت اینکه جنابعالی بر این امر (قانون) تاکید دارید چه وجهی پیدا میکند؟ ایام بهکام باد.