با چه حقی به نام ما سخن می‌گویند؟

السید زهرة

سفری که دیک چنی معاون رییس‌جمهور آمریکا به منطقه داشت، حیرت تحلیل‌گران آمریکایی را برانگیخت. زیرا در کنفرانس شرم‌الشیخ، ایالات متحده آمریکا آمادگی مذاکره با ایران و سوریه را ابراز داشت و آن به معنای دور شدن از سیاست تنش‌فزایی و رویارویی بود.

آن رویکرد با دیدار اخیر دیک چنی که به تندروی و مخالفت با مذاکره و طرفداری از تنش‌فزایی و رویارویی است، جور در نمی‌آید. نکته‌ای که حیرت تحلیل‌گران را برانگیخت اظهارات وی در مورد کشورهای عربی بود.

پیش از دیدار دیک چنی، جورج بوش اعلام کرد که هدف دیدار چنی اطمینان دادن به هم‌پیمانان خود در منطقه است و دیک چنی به آن‌ها خواهد گفت که آمریکا هرگز نمی‌گذارد که ایران به سلاح هسته‌ای دست یابد و آن‌ها درخواهند یافت که ایالات متحده آمریکا همان دولتی است که می‌توان به او اعتماد کرد.

دیک چنی پیش و پس از سفر به منطقه اظهارات مشابهی ایراد کرد. او گفت: ایران سرچشمه نگرانی برای دوستان ماست و ما در کنار آن‌ها خواهیم بود و نخواهیم گذاشت که ایران به سلاح هسته‌ای دست پیدا کند تا این که بر منطقه نفوذ کامل یابد. این سخنان چه معنایی می‌توانند داشته باشند؟

آن‌طور که روشن است مسوولان آمریکایی می‌خواهند موضع خود را در برابر ایران برای کشورهای عربی بیشتر از گذشته آشکار سازند و به عبارت دیگر آن‌ها می‌‌خواهند نشان دهند که بسیج نظامی در منطقه و این همه تهدیدها نشان‌دهنده وفاداری آمریکا نسبت به پای‌بندی‌های خود در قبال هم‌پیمانان عرب خود است. و این بسیار عجیب می‌نماید زیرا:

1) مواضع اعلام شده کشورهای خلیج‌فارس و کشورهای عربی در قبال ایران کاملا با مواضع آمریکا در تضاد قرار می‌گیرد.

2) کشورهای عربی آشکارا اعلام کرده‌اند که خواستار جنگ ویرانگر دیگری در منطقه نیستند.

3) آن‌ها خواستار حل بحران با گفت‌و‌گو از طریق راه‌های دیپلماتیک هستند.

از همه مهم‌تر چه کسی این حق را به مسوولان آمریکایی داده است که به نام کشورهای عربی سخن بگویند و خود را سخنگوی عرب‌ها در قبال ایران و دیگر مسایل نشان دهند؟

آمریکایی‌ها حق دارند در مورد مسایل کشور خودشان به هر طریق که مایل هستند سخن بگویند ولی آن‌ها حق ندارند مواضع کینه‌توزانه خود را علیه ایران به نام عرب‌ها ثبت کنند.

عجیب‌تر از اظهارات مسوولان آمریکایی، سکوت معنی‌دار کشورهای عربی است. چرا ما اظهاراتی از سوی مسوولان عربی نمی‌شنویم که در آن گفته شود صحبت‌های آمریکا بیانگر مواضع و سیاست‌های ما نیست؟ چرا از مسوولان عرب نمی‌شنویم که بگویند ما خود مواضع خود را اعلام خواهیم داشت و هرگز از آمریکایی‌ها نمی‌خواهیم که به نام ما سخن بگویند؟