پژمان کریمی
براساس آخرین سند منتشره از سوی شورای امنیت سازمان ملل، ایران فعالترین کشور در مقابله با تروریسم معرفی شده است. در این سند که به گزارش 50برگی ایران درباره رویارویی با تروریسم اشاره شده، ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی طرفهایی معرفی شدهاند که گزارشی درباره رویارویی خود با تروریسم ارائه نکردهاند.
ایران خود در ردیف بزرگترین قربانیان تروریسم است. درست اندکی پس از پیروزی انقلاب اسلامی گروهکهای ضدانقلاب و تجزیهطلب، کار تروریستی خود را علیه "کارگزاران و وفاداران نظام و شهروندان بیدفاع ایرانی" آغاز کردند. غائله کردستان، خوزستان، بلوچستان ترکمن صحرا و... که با انگیزههای قومی و جداییطلبانه صورت گرفت تنها از یک اراده بومی سرچشمه نمیگرفت بلکه دستهای خارجی در پشت این غائلهها قرار داشتند. به طور نمونه در غائله خوزستان سایه رژیم بعث عراق کاملا پیدا بود که جبران شکست این غائله اساسا یکی از دلایل ورود عراق به جنگ با ایران معرفی میشود. از سال 60 به اینسو گروهکهای ضدانقلاب و در راس همه سازمان منافقین کار ترورهای کور و بمبگذاریهای پراکنده در مراکز و معابر عمومی را به منظور از میان برداشتن کارگزاران نظام و
ناامن کردن فضا و به دنبال آن بروز نارضایتی مردمی را با جدیت پی گرفتند. انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی و دفتر نخستوزیری و شهادت رئیسجمهور، نخستوزیر، رئیس دیوان عالی کشور و جمعی از وزرا و نمایندگان مجلس و چهرههای سیاسی و مذهبی در سالهای 60 و 61 تنها بخشی از جنایتهای ضدانقلاب و نمادهای تروریسم است. تجاوز رژیم بعث عراق در 31 شهریور سال 59 که با هدف جدا کردن خوزستان از ایران و سرنگونی نظام جمهوری اسلامی و با حمایت 80 کشور بزرگ و کوچک از جمله آمریکا، انگلیس، فرانسه و... صورت گرفت، بزرگترین توطئه و اقدام تروریستی علیه مردم ایران بود. رویدادی که اگرچه به دنبال حفظ تمامیت ارضی کشور و نظام جمهوری اسلامی ایران به یک پیروزی غرورانگیز تبدیل شد اما جدای از زیانهای اقتصادی و... منجر به شهادت و معلولیت نزدیک به نیم میلیون ایرانی شد. طی 28 سال گذشته جمهوری اسلامی ایران نه تنها در برابر تروریسمی که امنیت داخلی ایران را به طور مستقیم هدف قرار داده بودند، پیروزمندانه ایستادگی کرد که به امنیت همسایگان و دیگر کشورهای غیرهمسایه هم بیاعتنا نبود. شهادت بیش از سه هزار نفر از نیروهای انتظامی و نظامی ایران در رویارویی با قاچاقچیان مواد مخدر بهایی بوده است که برای امنیت همه کشورهایی که مواد مخدر از معبر ایران به سوی آنها ترانزیت میشد، از ناحیه ایران پرداخته شده است.
پس از پاگیری گروه تروریستی طالبان در افغانستان، تهران با آگاهی نسبت به ماهیت پلید این گروه از برقراری هرگونه روابط با این گروه پرهیز کرد. پس از سرنگونی این گروه و بیسامانی گروه تروریستی القاعده همکاری ایران در جلوگیری از ورود عناصر این گروه به خاک ایران و شناسایی و دستگیری منتسبان القاعده، از نقش برجسته ضدتروریستی ایران در سطح منطقه خبر داد. دستگیری و رویارویی با گروه تروریستی پ.ک.ک و شاخه ایرانی آن پژاک و اشرار مرزی را نیز میتوان به عنوان نمادهای رفتار ضدتروریستی ایران دانست. ایران به عنوان بزرگترین قربانی تروریسم و به شهادت سند سازمان ملل در حالی در جایگاه فعالترین کشور در زمینه مقابله با تروریسم معرفی میشود که همواره از ناحیه غرب متهم به حمایت از تروریسم میشود و مضحک این است که اتهام واهی حمایت از تروریسم از ناحیه دولتهایی مطرح میشود که خود ایجادکننده و یاریرسان بزرگ گروههای تروریستی بودهاند. آیا طالبان با حمایت آمریکا حکومت برهانالدین ربانی را سرنگون نکرد؟ آیا صدام حسین التکریتی به تحریک واشنگتن و با یاری اطلاعاتی و جنگافزاری انگلیس، فرانسه و... پا به معرکه جنگ با ایران نگذاشت؟ اعترافات سخنگوی نظامی حکومت بعث که چندی پیش منتشر شد به خوبی از نقش یاریرسان غرب نسبت به صدام در برابر ایران پرده برداشته است. آیا جز این است که منافقین که اهرم اعمال جنایت علیه مردم ایران و ابزار سرکوب مخالفان رژیم بعث بودهاند، امروز در سایه پشتیبانی آمریکا و انگلیس قرار دارند؟ از این رو هیچ جای شگفتی و پرسش ندارد که بنا به اعلام شورای امنیت، آمریکا و یکی از همدستان آن چون رژیم صهیونیستی گزارشی درباره مبارزه با تروریسم ارائه نمیکنند و دولتی چون انگلیس درباره حمایت خود از عناصر تروریستی جنوب ایران در محاکم حقوقی بینالمللی سخنی به میان نمیآورد.