خطر در کمین خانه ما

*ال گور

ترجمه احمد محمدی

ما انسان‌ها به لحظه‌ای رسیده‌ایم که باید تصمیم بگیریم. این که ما به عنوان نوع بشر بتوانیم تصمیمی آگاهانه بگیریم بی‌سابقه و حتی خنده‌دار است، اما در هر صورت این چالشی است که پیش‌روی ما است. خانه ما یعنی زمین در معرض خطر است آن‌چه که در خطر نابودی قرار دارد خود سیاره نیست، بلکه شرایطی است که آن را برای انسان‌ها قابل سکونت نموده است. ما بدون توجه به کارهایمان، مقدار زیادی دی اکسید کربن را به پوسته نازک هوایی که جهان را در میان گرفته است وارد کرده‌ایم و به این ترتیب واقعا تعادل گرمایی بین زمین و خورشید را تغییر داده‌ایم اگر ما به سرعت به این کار پایان ندهیم، میانگین دمای زمین تا حدی افزایش می‌یابد که بشر هرگز سراغ نداشته است و به تعادل گرمایی مطلوبی که زندگی انسان‌ها به آن وابسته است، پایان خواهد داد. در 150 سال اخیر در جنونی رو به گسترش ما اقدام به خارج کردن مقادیر هنگفتی کربن از زمین نمودیم که عمدتا به شکل زغال‌سنگ و نفت بود و با سوزاندن آن در هر 24 ساعت 70 میلیون تن گاز CO۲ را در جو زمین رها ساختیم. تراکم گاز CO۲  که دست‌کم برای یک میلیون سال از 300 قسمت در هر میلیون بالاتر نرفته بود از ابتدای رواج زغال‌سنگ تا امسال از 280 به 383 قسمت در هر یک میلیون افزایش یافته است. نتیجه مستقیم این پدیده هشداری است که بسیاری از دانشمندان نسبت به نزدیک شدن به نقطه محتومی می‌دهند که ظرف 10 سال نادیده گرفتن آسیب‌های جبران‌ناپذیر به قابل سکونت بودن این سیاره برای زندگی بشر را برای ما غیر‌ممکن می‌سازد. در چند ماه گذشته، مطالعات جدید نشان می‌دهد که یخ‌های قطب جنوب که به خنک شدن زمین کمک می‌کنند با سرعتی سه برابر آن‌چه که بدبینانه‌ترین مدل‌های کامپیوتری پیش‌بینی می‌کردند در حال آب شدن هستند و اگر دست به کار نشویم، ظرف فقط 35 سال یخ تابستانی به کلی از بین خواهد رفت. به همین ترتیب در سوی دیگر این سیاره نزدیک قطب جنوب دانشمندان به شواهد تازه‌ای دست پیدا کرده‌اند که نشان‌دهنده آب شدن برف‌ها در غرب آنتارکتیکا در سرزمینی به وسعت کالیفرنیا است. این یک موضوع سیاسی نیست بلکه موضوعی اخلاقی است که ادامه حیات بشر را متاثر می‌سازد. این مسأله راست در مقابل چپ نیست، بلکه مسأله راست در مقابل غلط است. ساده بگوییم این غلط است که قابل سکونت بودن سیاره‌مان را نابود کنیم و آینده نسل‌های بعد از خودمان را ویران سازیم. در 21 سپتامبر 1987 رونالد ریگان گفت: با مشغولیت‌های ذهنی به تعارضات کنونی، اغلب فراموش می‌کنیم که چه مسایل فراوانی وجود دارند که اعضای بشر را به هم پیوند می‌دهند. شاید ما نیاز به یک تهدید جهانی و بیرونی داریم تا متوجه این رشته پیوند مشترک بشویم من گه‌گاه با خودم فکر می‌کنم که اگر با یک تهدید فضایی از خارج از زمین مواجه می‌شدیم، چقدر سریع اختلاف‌هایمان محو می‌گردید. اکنون همه ما با یک تهدید جهانی روبه‌رو هستیم اگرچه از خارج از دنیا نیست ولی به هر حال در مقیاس جهانی است. قصه این دو سیاره را در نظر بگیرید زمین و ونوس تقریبا به یک اندازه هستند و تقریبا به یک میزان کربن دارند. تنها تفاوتشان این است که بیش‌تر کربن زمین در زیر خاک است که طی بیش از 600 میلیون سال توسط گونه‌های مختلف جانداران در آنجا قرار گرفته است. در صورتی که بیش‌تر کربن ونوس در جو آن واقع است. در نتیجه در حالی که میانگین دمای زمین 59 درجه فارنهایت است، میانگین دمای ونوس 867 درجه فارنهایت می‌باشد. درست است که ونوس بیش‌تر از ما به خورشید نزدیک است، اما مقصر خورشید نیست ونوس 3 مرتبه از سیاره تیر که درست بعد از خورشید است گرم‌تر است. علت اصلی دی‌ اکسید کربن است. این تهدید همچنین ما را بر آن می‌دارد تا به گفته ریگان متوجه رشته پیوند مشترکمان شده و متحد شویم. روز یکشنبه در هر هفت قاره کنسرت زنده‌باد زمین توجه مردم را به شروع یک‌سری فعالیت‌های سه‌ساله برای آگاه ساختن مردم زمین از این اینکه چگونه می‌توان بحران دما را به موقع حل نمود تا از بروز فاجعه جلوگیری شود جلب خواهد کرد. هر یک از مردم باید بخشی از این راه‌حل باشند. به بیان باکمینستر فولر اگر پیروزی یا شکست این سیاره و مردم بستگی به این دارد که من چگونه هستم و چه می‌کنم، پس من چگونه باید باشم؟ و چه کاری باید انجام دهم؟ زنده‌باد زمین به این پرسش پاسخ خواهد گفت. به این ترتیب که از همه افرادی که در این کنسرت‌ها شرکت می‌کنند یا به آنها گوش می‌دهند می‌خواهد که با امضای یک قرار شخصی قدم‌هایی برای مقابله با تغییر دمای زمین بردارند. (جزییات بیش‌تر در مورد این قرار شخصی در algore.Com قرار دارد.) اما اقدامات انفرادی همچنین باید به اقدامات دولتی شکل و جهت دهند اینجا آمریکایی‌ها مسئولیت خاصی دارند در طی بیش‌تر تاریخ کوتاه خود، ایالات متحده و مردم آمریکا رهبری اخلاقی جهان را برعهده داشته‌اند. ایجاد لایحه حقوق بشر، گنجاندن دموکراسی در قانون اساسی، شکست دادن فاشیسم در جنگ دوم جهانی، سرنگون ساختن کمونیسم و فرود آمدن بر کره ماه همه و همه نتیجه رهبری آمریکا است. یک بار دیگر باید آمریکایی‌ها گردهم آیند و حکومتشان را وادارند که مسؤولیت چالش جهانی دیگری را برعهده بگیرد رهبری آمریکا پیش‌نیاز تحقق پیروزی است.