تاریخ انتشار : ۰۴ ارديبهشت ۱۳۸۷ - ۱۱:۵۲  ، 
کد خبر : ۲۷۹۳۴
در حاشیه اظهارات سخنگوی حزب کارگزاران درباره مرز خودی و غیر خودی

موضع حزب کارگزاران؛ خودی یا غیر خودی


‌قاسم روان‌بخش

‌چندی پیش حسین مرعشی سخنگوی حزب کارگزاران که ‌معتقد ‌است «از کارگزاران شفاف‌تر هیچ گروهی وجود ندارد»(1) ر‌سماً ‌اعلام کرد: «کارگزاران به آزادی در همه عرصه‌ها معتقد و ‌لیبرالیزم ‌پایبند است.»(2) وی سپس به تعریف حزب متبوعش پرداخت و ‌گفت: «اگر بخواهیم تعریف روشنی از حزب کارگزاران سازندگی ارائه ‌کنیم می‌توانیم بگوییم حزب کارگزاران یک حزب لیبرال دموکرات ‌مسلمان است.»(3) به دنبال این شفافیت، وی اخیراً به شکستن ‌مرز خودی و غیر خودی پرداخت و گفت: «هر کس ایرانی است ‌خودی است و در اتحاد ملی، مرز ایرانی و غیر ایرانی بودن مطرح ‌است. در زیر چتر ایرانی بودن، مردم از حقوق یکسان برخوردار ‌خواهند شد.»(4)

1‌- تردیدی نیست که مکتب لیبرالیزم با مکتب نورانی اسلام ‌هیچ‌گونه سازگاری ندارد و در تعارض کامل است، زیرا لیبرالیزم ‌می‌گوید: هیچ نیرو و منبعی نمی‌تواند آزادی نامحدود انسان را مقید ‌کند و بایدها و نبایدهایی را برای او تعیین نماید. انسان لیبرال در ‌رسیدن به امیال نفسانی هیچ‌گونه کنترل یا منعی ندارد و با آزادی ‌بی‌ حد می‌تواند از تمام لذایذ دنیایی بهره‌مند گردد.»(5) در حالی که ‌مکاتب الهی از جمله اسلام با بایدها و نبایدهای حقوقی و اخلاقی ‌برای محدودیت بشر آمده‌اند تا انسان را از مرز حیوانیت عبور داده به ‌قله‌های رفیع انسانیت و کمال برسانند. به نظر می‌رسد از آن‌جایی ‌که عبارت «لیبرال دموکرات مسلمان» یک عبارت پارادوکسیکال و ‌تناقض‌آمیز است، قرار دادن واژه اسلام در کنار لیبرالیزم در ‌اندیشه‌های حزب کارگزاران به یک شگرد سیاسی شبیه‌تر است. ‌این در حالی است که رهبر معظم انقلاب فرمودند هر روز که ‌می‌گذرد لیبرال دموکراسی غرب به افول و شکست نزدیک‌تر می‌شود ‌و بر قدرت و عظمت اسلام افزوده می‌گردد.

2‌- اظهارات اخیر سخنگوی حزب کارگزاران مبنی بر خودی بودن ‌همه ایرانیان نشأت گرفته از نوع تفکر این حزب که پایبندی به اصول ‌لیبرالیزم است می‌باشد و در «جهان‌بینی لیبرالیزم که در دوران ‌رنسانس در غرب پدید آمد و پایه علوم جامعه‌شناسی و سیاسی ‌قرار گرفت س آن را اومانیزم عقل‌گرا یا خودمختاری اومانیزم می‌نامند ‌که در آن، انسان خودمختار، از وابستگی به هر قدرتی منع ‌می‌شود.»(6) بر این اساس که انسان، مخور جهان هستی و خود ‌مختار کامل باشد نه تنها همه ایرانی‌ها اعم از خوب یا بد، صالحان ‌یا جنایت‌کاران، آدم‌کشان و... خودی محسوب می‌شوند که همه ‌انسان‌ها اعم از ایرانی و غیر ایرانی! طبیعی است که بر اساس این ‌تفکر ـ لیبرالیستی، اومانیستی ـ تقسیم انسان‌ها به خودی و غیر ‌خودی معنا و مفعهوم نخواهد داشت حضرت موسی(ع) و فرعون، ‌پیامبر(ص) و ابولهب، امام حسین(ع) و یزید، امام خمینی(ره) و شاه ‌خائن همه خودی محسوب می‌شوند! ولی ظاهراً از آن جایی که ‌حتی کشورهای لیبرالیستی نیز در عمل به چنین چیزی ملتزم ‌نیستند، سخنگوی حزب کارگزاران سعی کرده لااقل هر ایرانی را ‌خودی و غیر ایرانی‌ها را غیر خودی بنامد! هم شهید مطهری خودی ‌است و هم گودرزی و اعضای گروه فرقان که آن بزرگوار را به شهادت ‌رساندند، هم جلادان ساواک خودی‌اند و هم بی‌گناهانی که زیر ‌شکنجه‌های آنان تکه‌تکه می‌شدند! هم جاسوسان خود فروخته‌ای ‌که اسناد هسته‌ای و نظامی و سرمایه‌های این ملت را به دشمن ‌می‌دهند خودی‌اند و هم سنگربانانی که شب و روز در جهت ارتقا و ‌تعالی کشورشان می‌کوشند!

3‌- چگونه می‌توان «خودی» را به «هر ایرانی» تفسیر کرد و همه ‌آن‌ها را دارای حقوق مساوی دانست و در عین حال مدعی شد که ‌به قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی التزام عملی داریم؟! مگر ‌نه این است که قانون اساسی برای بسیاری از پست‌های کلیدی و ‌مهم، صرف ایرانی بودن را کافی ندانسته، مسلمان بودن و التزام ‌‌عملی به احکام نورانی اسلام را ضروری می‌داند. به عنوان مثال در ‌اصل 115قانون اساسی از شرایط مهم رئیس‌جمهوری ایمان و تقوی ‌و اعتقاد به مبانی جمهوری اسلامی ایران و مذهب رسمی کشور ‌ذکر شده است. ظاهراً سخنگوی حزب مذکور میان کشور و نظام دچار ‌خلط فاحش شده است. آن‌چه مورد تأکید حضرت امام و مقام معظم ‌رهبری است آن است که هر کسی نباید در پست‌های کلیدی نظام ‌تکیه زند.

4‌- مقام معظم رهبری سال‌ها پیش دربارۀ تعریف خودی و غیر ‌خودی فرمودند: «جریان خودی داریم، جریان غیر خودی هم داریم، ‌خودی آن است که دلش برای اسلام می‌تپد دلش برای انقلاب ‌می‌تپد؛ به امام ارادت دارد برای مردم به صورت حقیقی ـ نه ادعایی ‌ـ احترام قائل است. غیر خودی کسی است که دستورش را از ‌بیگانه می‌گیرد، دلش برای بیگانه می‌تپد، دلش برای برگشتن آمریکا ‌می‌تپد. غیر خودی آن کسی است که از اوایل انقلاب در فکر ایجاد ‌رابطه دوستانه با آمریکا بود، به امام اهانت می‌کرد؛ اما برای آمریکا ‌اظهار علاقه می‌نمود! کسی به امام اهانت می‌کرد ناراحت ‌نمی‌شد، اما اگر کسی به دشمنان بیرون از مرز یا همدستان آن‌ها ‌اهانت می‌کرد ناراحت می‌شد! این‌ها غریبه‌اند.»(7)

‌با نگاهی به مواضع احزاب و گروه‌ها در سال‌های گذشته از جمله ‌حزب کارگزاران که رسماً سخنگوی آن پایبندی حزبش را به لیبرالیزم ‌اعلان می‌کند و این روزها زمانی که بحث مذاکره با آمریکا مطرح ‌می‌شود مشتاقانه در روزنامه‌های ارگان رسمی و غیر رسمی‌شان ‌آن‌چنان به آن می‌نگرند که گویا قند در دلشان آب شده، معلوم ‌می‌شود که خودی کیست و غیر خودی کدام است.‌

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات