پژمان موسوی
«تعدد زیاد احزاب نشانه وجود تفرقه است»؛ این بخش از آخرین اظهارنظر آیتالله محمد یزدی عضو فقهای شورای نگهبان در جمع امامان جماعت استان مرکزی و اعضای جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بود.
با مروری بر اظهارنظرها و موضعگیریهای صورت گرفته در طول ماههای اخیر، به این نتیجه ساده اما منطقی میرسیم که گویی ارادهای جدی در راه تقویت فعالیتهای «احزاب ایرانی» در بین طیفی از مسوولین و تصمیمگیران کشور دیده نمیشود که اینان گاه چنین بیمحابا سخن میگویند؛ گاه از جایگزینی مساجد بهجای احزاب سخن به میان میآید و گاه بر ضرورت جانشین شدن روحانیون بهجای احزاب تاکید میکنند و حال هم که از تعدد زیاد احزاب در کشور گلایه میشود و این امر به حساب وجود تفرقه در کشور قلمداد میشود. در حالی که در تمامی کشورهای توسعهیافته و حتی توسعه نیافته دنیا، تعدد احزاب به حساب پویایی و نشاط سیاسی آن جامعه گذاشته میشود، چرا در ایران این موضوع به حساب تفرقه گذاشته میشود؟ مگر نه این است که تعداد احزاب یعنی تضارب آرا و باز هم مگر نه اینکه تضارب آرا یعنی انتخاب بهترین راهکارها و تصمیمگیری «بهترین ها»؟
البته اگر مجموع احزاب در حداقل 10 حزب قدرتمند ترکیب شود بهتر است. اما اگر منظور این است چون تعدد احزاب وجود دارد پس حزب نمیخواهیم به نظر میرسد آنانی که اینگونه تصور میکنند اگر، روزی چند دقیقه با خود خلوت کرده و مزایای وجود احزاب گوناگون را برای خود برشمارند، هیچگاه تعدد وجود احزاب را با تفرقه یکی قلمداد نمیکنند، زیرا سخن از تفرقه وقتی به میان میآید که اختلافی در کار باشد در حالی که فلسفه وجود احزاب مختلف در تمام کشورهای دنیا «دفاع از منافع ملی» و «همفکری برای توسعه همهجانبه کشور» میباشد و نه ایجاد تفرقه.
حال ممکن است هر حزبی به فراخور تفکر و منش حاکم بر آن، راهی را برای نیل به این موارد بیابد که اتفاقا انتخاب براساس راههای مختلف یکی از بهترین انتخابهاست زیرا با بررسی راههای مختلف، علیالاصول به راهحل بهتری میتوان دست یافت. خلاصه آنکه باید بدانیم که هدف و غایت فعالیت تمام احزاب یکی است و آن همانا دفاع از منافع ملی و حرکت به سمت رشد و توسعه متوازن کشور میباشد و از همینرو به نظر میرسد که بهتر است زین پس کمی برای تقویت احزاب بکوشیم تا زمینه رشد و ترقی کشور را که تنها و تنها در سایه فعالیت احزاب مختلف به دست میآید، از دست ندهیم...