مهدی مروتی
در حالی که اختلافات میان جمهوریخواهان سنتی و افراطی پس از شکست در انتخابات میاندورهای کنگره آمریکا به نقطه اوج خود رسیده است، جرج بوش سعی دارد تا با ناامن نگاه داشتن عراق حضور نظامی خود در بغداد را توجیه نماید. رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا در این راستا از ابزارهای مختلفی بهره میگیرد که مهمترین آنها تجهیز گروههای سلفیی تندرو در عراق است. نومحافظهکاران آمریکا از ابتدای سال 2000 میلادی روابط پشت پرده مستمری را با سران القاعده برقرار نمودهاند. بر این اساس بسیاری از ناآرامیهای عراق ریشه در این ارتباط کثیف و دوطرفه دارد.
ئتوی لایحه تصویب شده کنگره آمریکا توسط بوش، نشان داد که وی حاضر به پذیرش افکار حزب مخالف خود در خصوص بحران عراق نیست. از سوی دیگر، رئیسجمهور آمریکا با نادیده گرفتن گزارش بیکر ـ هامیلتون و نشنیده انگاشتن اظهارات افرادی مانند کالین پاول تنشهای زیادی را در حزب جمهوریخواه بوجود آورده است. برخی از نمایندگان جمهوریخواه مجلس نمایندگان و سنای آمریکا که حزب خود را در آستانه ورود به بحرانی تاریخی و بیسابقه میبینند، از اکنون مخالفت صریح خود را با سیاستهای نومحافظهکاران در عراق اعلام کردهاند. این در حالیست که نامزدهای احتمالی حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 نیز صراحتا اعلام نمودهاند که در صورت حضور در راس معادلات اجرایی کاخ سفید، نیروهای آمریکایی را از عراق فرا میخوانند. حدود سه هفته قبل، 11 تن از نمایندگان حزب جمهوریخواه کنگره در دیدار با بوش اعلام کردند که دیگر حاضر به ادامه حمایتهای خود از نومحافظهکاران در عراق نخواهند بود. مخالفت جمهوریخواهان سنتی با بوش طی روزهای اخیر به یک روند رو به رشد تبدیل شده است.
سناتور "بیت دامینیچی" یکی از نامزدهای احتمالی جمهوریخواهان در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008، سومین سناتور جمهوریخواه است که در مدت ده روز اخیر مخالفت آشکار خود را با سیاستهای بوش مبنی بر اعزام نیروی بیشتر به عراق اعلام میکند. پیش از این سناتور "ایندیانا ریچارد لوگر" و سناتور "جرج بوینویت" از حزب جمهوریخواه مخالفت شدید خود را با اقدامات و برنامههای بوش در عراق اعلام کرده بودند.
دامینیچی در یک کنفرانس مطبوعاتی تاکید کرده است که از عقبنشینی فوری نیروهای آمریکایی یا قطع بودجه نظامیان آمریکایی در عراق حمایت نمیکند اما در عین حال معتقد است که با تدوین استراتژی جدید میتوان نیروهای آمریکایی را تا مارس 2008 از این کشور عقب راند. براساس این طرح شمار قابل توجهی از نیروهای آمریکایی باید تا مارس 2008 خاک عراق را ترک کنند.
براساس آمار وزارت دفاع آمریکا از زمان حمله نظامی این کشور به عراق در مارس 2003 تاکنون سه هزار و 598 نظامی آمریکایی در عراق کشته شدند. با گذشت شش ماه از روی کار آمدن حزب دمکرات در کنگره آمریکا، میزان رضایت افکار عمومی از عملکرد کنگره نسبتا پایین بوده و این مساله دمکراتها را بر آن داشته تا مجددا حزب جمهوریخواه را از طریق مساله جنگ عراق تحت فشار قرار دهند. پس از به نتیجه نرسیدن لایحه قانون مهاجرت، وتو شدن ضربالاجل دمکراتها برای آغاز عقبنشینی نیروها از عراق و به بنبست رسیدن دیگر برنامههای اصلی دمکراتها توسط جمهوریخواهان، رهبران دمکرات کنگره در نظر دارند از طریق مساله جنگ عراق بار دیگر جمهوریخواهان را تحت فشار قرار دهند.
رهبران دمکرات که ماه گذشته در تلاشهای خود برای بودجه جنگ ناکام ماندند، امیدوار بودند که در ماه ژوئن به مسائل مهم داخلی همچون امنیت داخلی، قوانین اخلاقی و مهاجرت بپردازند که البته به این هدف خود دست نیافتند و نسبت به تاکتیکهای جمهوریخواهان که مانع از پیشبرد اهداف آنها شده بود شدیدا معترض بودند. نکته جالب توجه اینکه جمهوریخواهان جنگطلبی مانند رودلف جولیانب و جان مک کین نیز که به شدت نسبت به شکست خود در انتخابات ریاست جمهوری نگران هستند، مدیریت بوش در عراق را به شدت مورد انتقاد قرار دادهاند.!
در نهایت اینکه "شکست عراق" به عنوان لکهای ننگ در کارنامه سیاسی بوش پسر باقی خواهد ماند. شکستی که آمریکا باید تاوان سنگین آن را تا سالیان طولانی بپردازد.