ترجمه - سرویس خارجی کیهان
دولت اسرائیل در حالیکه از دیدن منظره به آتش کشیده شدن کنیسه دچار شگفتی شده بود، روز 12 ژوئن شورایی در همین رابطه و افزایش اختلاف بین یهودیان مذهبی و غیرمذهبی تشکیل داد. رهبران سیاسی از عمق خصومت بین اکثریت غیرمذهبی و اقلیت مذهبی افراطی که منجر به واقعه 11 ژوئن (به آتش کشیده شدن کنیسه تلآویو) شد ابراز نگرانی نمودند.
چهار روز بعد مخالفان به مدارس مذهبی افراطیها حمله کردند، کتابهای دعا را پاره کردند و روی دیوارهای کنیسه بزرگ تلآویو شعارهایی نوشتند.
«حیم هرزوک» رئیسجمهور اسرائیل پس از حمله 11 ژوئن گفت: «وقت آن فرا رسیده است جلوی این وقایع گرفته شود»
یک تلفنکننده ناشناس ادعا کرد که از گروه یهودی غیرمذهبی است و مسئولیت حمله به افراطیون مذهبی را بعهده میگیرد. وی تهدید کرد چنانچه افراطیها یا جامعه «هاردیها» به حملات خود نسبت به ایستگاههای اتوبوس ادامه دهند، حملات بیشتر خواهد شد. در هفتههای اخیر، دستههایی از سیاهپوشان هاردی در حال گشتزنی در خیابانهای بیتالمقدس و سایر شهرها دیده میشوند که مسلح به قوطیها و افشانهایی هستند که رنگ سیاه میپاشد. این افراد معمولا سرپناههای ایستگاههای اتوبوس را که اغلب آگهیهایی از زنان بیحجاب و لخت را در معرض نمایش قرار میدهند، هدف قرار داده، با رنگ پوسترها را سیاه میکنند. تا بحال معمولا این قبیل صحنهها متعلق به نواحی بوده است که ساکنان آنرا مذهبیها تشکیل میدادند ولی به تازگی به محلههای دیگر بیتالمقدس و تلآویو نیز کشیده شده است.
این حالت مخالفت و تلافی و انتقامجویی موجب اوجگیری مجادلهای بین یهودیان مذهبی و غیرمذهبی شده است که از سال 1948، تاسیس دولت یهود، به این طرف این خصومت و اختلاف به آرامی بین آنها ریشه گرفته است.
بنظر منابع مطلع اسرائیلی، مرکز اختلاف این حقیقت است که جامعه ضعیف افراطی مذهبی حقانیت کشور اسرائیل را برسمیت نمیشناسد، زیرا معتقد است که ایجاد کشور یهود تنها بوسیله منجی موعود «ماشیح» عملی است. یهودیان لامذهب که در اکثریت هستند خواهان محدودیت درجه دخالت مذهبیها در امور مملکتی میباشند.
بیتالمقدس، مرکز جامعه هاردیها، نیز مرکز تشنج بین یهودیان لامذهب و هاردی است. طی سالها، مذهبیها به تدی کولک شهردار حمله کردهاند، به اتومبیلها سنگ پرتاب کردهاند و خانوادههای غیرمذهبی را از همسایگی خود راندهاند.
در آخرین سری از عملیات حدود 105 سرپناه ایستگاه اتوبوس فقط در بیتالمقدس خراب شده است. شهردار کولک حملات افراطیون مذهبی را «شورش شهری» مینامد و از دولت میخواهد با آن به مقابله برخیزند. وی میگوید که معتقد است این حملات از نوع سیاسی هستند و بوسیله افراطیهای خارجی کمک مالی میشوند و مثلا هزینه آنها از ایالات متحده آمریکا پرداخت میگردد. کولک میگوید: با چاپ یک مقاله یا عکس در روزنامه، آنها کسی را به نیویورک میفرستند و تقاضای کمک مینمایند که بفهمانند در تدارک ایجاد شخصیتی مقدس برای بیتالمقدس هستند و این اعمال به خودی خود به ارسال کمکهای مالی کمک میکند.
بنظر میآید قبل از اینکه اوضاع بیش از اینها متشنج شود و یا کسی در این راه به هلاکت برسد، شیمون پرز نخستوزیر، اسحاق شامیر وزیر خارجه و دیگر رهبران اسرائیلی مایل و مصمم به خاتمه این دوره از حملات مخالف و انتقامجویانه باشند. پرز در 11 ژوئن گفت: اسرائیل باید به شرکت همه اقشار اجازه عرض اندام بدهد ولی نه بدون رعایت قانون وی افزود که پلیس در صورت لزوم باید از نیروی جبر استفاده کند و خشونت را سرکوب نماید.
مشکل میتوان میزان خصومت بین غیرمذهبیها و مذهبیهای افراطی را تخمین زد. از نظر افراطیها، یهودیان بیقید تهدیدی نسبت به مردم یهود هستند. به نظر یهودیان غیرمذهبی، مذهبیها خاطره دردناک آن دوران سخت پراکندگی یهود هستند که بقول یک یهودی مذهبی «محرومیتهای زیادی به وجود میآورند.»