زنجیره‌ای محکم از اختلافات تجاری

«هنری ‌پالسون» وزیر خزانه‌داری آمریکا در سفر چهار روزه خود به چین، کوشش کرد مقام‌های چین را برای تسریع در بالا بردن ارزش «یوان» واحد پول ملی این کشور قانع کند.

بسیاری از تحلیلگران پیش‌بینی کرده بودند در این سفر وی در گفت‌وگو با مقام‌های چین مساله ارزش یوان و کسری تجاری آمریکا در برابر چین را مطرح کند.

به گزارش ایرنا وی در ملاقات با رییس‌جمهوری، معاون نخست‌وزیر و رییس بانک مرکزی چین محور گفت‌وگوهای خود را بر طرح این مسایل قرار داد و از تسریع در اصلاحات بانکی در چین سخن به میان آورد.

به نظر می‌رسد دولت و کنگره آمریکا به رغم اختلافات جزیی درباره مناسبات تجاری با چین، در روند تحت فشار گذاردن این کشور در امور اقتصادی و تجاری بسیار یکدست عمل می‌کنند.

همزمان با سفر وزیر خزانه‌داری آمریکا به چین، لایحه‌ای در سنای آمریکا برای تحت فشار قرار دادن چین به منظور بالا بردن ارزش یوان تصویب شد.

«پالسون» اگر چه از این لایحه ابراز خرسندی کرد، اما مشخصا او در گفتگوهایش با مقام‌های چین از آن چیزی سخن به میان آورد که در چنین لوایحی مطرح شده است.

تنها نگرانی مقام‌های آمریکا این است که افزایش فشارهای تجاری بر چین، این بخش از مناسبات دو کشور را به یک «معضل سیاسی» تبدیل کند که ظاهرا این روند در حال شکل‌گیری است.

لذا به نظر می‌رسد، هنری‌ پالسون وزیر خزانه‌داری آمریکا در چین توفیق چندانی نداشت و تنها مواردی که مورد موافقت دو کشور بود مساله مذاکرات راهبردی اقتصادی و اهمیت آن و برگزاری آن در ماه دسامبر در چین بود.

کسری تجاری 230 میلیارد دلاری آمریکا در برابر چین دردسر بزرگی برای مقام‌های واشنگتن است.

با این حال این موضوعی نیست که تنها با بالا رفتن ارزش یوان واحد پول ملی چین قابل حل باشد.

بررسی‌ها نشان می‌دهد به رغم افزایش 9 درصدی در ارزش یوان، همچنان صادرات چین به آمریکا بالاست و روند غیرمتعادل تجاری میان دو کشور ادامه دارد.

اگر چه آمریکا تدابیر سختی برای جلوگیری از ورود کالاهای چین به بازار آن کشور اتخاذ کرده و می‌کوشد محصولات غذایی و دارویی چین را کلا غیر امن معرفی کند، اما روزنامه «چاینا دیلی» چاپ پکن اخیرا نوشت: «آمریکایی‌ها بدون محصولات چینی قادر به ادامه زندگی نیستند.

از سوی دیگر همزمان با درخواست «پالسون» برای بالا بردن ارزش یوان واحد پول چین،‌ مطبوعات و دیگر رسانه‌های این کشور گزارش کرده‌اند نرخ یوان ثابت خواهد بود و افزایش ارزش تدریجی آن را دولت چین تعیین خواهد کرد.

کنگره آمریکا اعتقاد دارد ارزش یوان نزدیک به 40 درصد باید افزایش یابد، حال آنکه در دو سال گذشته تنها 9 درصد فزونی گرفته است.

بالا رفتن میزان صادرات چین به آمریکا، ناکامی آمریکا در تحت فشار قرار دادن چین برای افزایش یکباره و زیاد ارزش «یوان»، کندی اصلاحات مالی و بانکی در چین، مساله حفاظت از حق مالکیت معنوی و بسیاری اختلافات دیگر یک زنجیره محکم از چالش‌های تجاری را میان دو کشور شکل داده است که طرفین به آسانی به گسستن آن میسر نخواهند شد.

از دیدگاه چین اقداماتی چون تدابیر ضددامپینگ و ضدیارانه آمریکا و جلوگیری از ورود کالاهای صادراتی چین به بازار آمریکا دردی از مشکلات تجاری آمریکا دوا نمی‌کند و واشنگتن باید به دنبال رایزنی با پکن باشد.

خانم «وویی» معاون نخست‌وزیر چین در ملاقات با «پالسون» گفت: چین نه تهدید اقتصادی برای کشورهای دیگر است و نه توانایی و قابلیت‌های تهدید بودن رادارد و مشخص نیست چرا آمریکا می‌کوشد این کشور را یک تهدید اقتصادی نشان دهد.

با این احوال ظاهرا آمریکایی ها دیدگاه دیگری دارند و روش قلدرمآبانه خود را برای حل مسایل تجاری با چین در اولویت قرار می‌دهند که از نمونه‌های آن شکایت علیه پکن به سازمان تجارت جهانی، اتخاذ تدابیر ضددامپینگ و طرح لوایح تنبیهی در کنگره است.

با این حساب چین و آمریکا در بدو حرکت خود برای حل مسایل و اختلافات تجاری اختلاف مسیر دارند و دیدگاه‌های متضاد آنها در اولین برخوردها به چالش‌های جدی می‌انجامد و طبیعی است که روند افزایش منازعات تجاری دو کشور مرحله به مرحله بغرنج‌تر شده و هردو طرف را در مردابی از مشکلات فرو برد.