دانشجوی سیاسی(بخش پنجم)

علی‌رضا محمدی

 در هفته گذشته در بخش چهارم این مقاله به بررسی برخی از ویژگیهای دانشجوی سیاسی پرداختیم. در این نوشتار ادامه مباحث پیگیری و آورده شده است:

3.آرمانگرایی

دانشجوی سیاسی به واسطه بیداری، آگاهی دینی و خصیصه آرمان‌خواه خود، همواره در پی زنده کردن آرمان‌های مقدس انسانی و اسلامی ‌است. گاهی به واسطه گذشت زمان و ظهور نسل جدید، ارزش‌هایی چون عدالت خواهی، آزادی‌خواهی، مساوات‌طلبی، برابری انسانی، آزادی، مبارزه با تبعیض، انحصارطلبی و استکبار، کم رنگ و بعضا فراموش می‌شوند. به این ترتیب دانشجوی سیاسی می‌تواند، ارزش‌ها و آرمان‌های مقدس را یادآور شده و جامعه را از حرکت‌های واپس‌گرایانه رهایی بخشند.

بر این اساس، رهبر معظم انقلاب، دانشجویان و حرکت‌های دانشجویی را به آرمان‌گرایی رهنمون ساخته، و چنین می‌فرماید: " طبیعت دانشجو، آرمان‌گرایی است؛ باید هم آرمان‌گرا باشد. اگر آرمان‌گرا نباشد، این حرکت متوقف خواهد شد در زمینه علم هم باید آرمان‌گرا باشد. در زمینه جامعه و مسائل جاری خودش هم باید آرمان‌گرا باشد. اصلا آرمان‌گرایی جوان، مایه پیشرفت است. اگر آرمان‌گرایی را در جوانان خفه کردند و کوبیدند و از بین بردند ـ‌ یا زشت شمردند ـ‌ اشکال بزرگی متوجه خواهد شد. این نباید باشد". ایشان در جای دیگر یادآوری می‌کنند: " ممکن است دسترسی به یک آرمان میسر هم نباشد؛ اما رها کردن آن آرمان هم جایز نباشد؛ لذا نگاه آرمانی شما و توقعاتی که ناشی از این نگاه هست، این برای ما مطلوب است؛ این را می‌خواهیم و باید باشد".

4. پرسش‌گری و انتقاد:

بی‌تردید، پرسش‌گری و انتقاد سازنده، لازمه تفکر، پویایی و پیشرفت است. دانشجو در دانشگاه می‌آموزد که در برابر هر چه می‌شنود و می‌بیند، چون و چرا بگذارد؛ اما و اگر کند؛ بپرسد و علت‌یابی کند. هر خواسته یا نکته‌ای را بی‌دلیل نپذیرد و با شک به امور بنگرد. دانشجو در دانشگاه فرا می‌گیرد که در مقابل هر رویدادی، مکث و تأمل کند. در پس هر حادثه، ریشه‌ها و علل آن را ارزیابی و هر اتفاقی را تجزیه و تحلیل کند. این روحیه که خصیصه ارزشمند اذهان زنده و فعال است، به دانشجو هویت مستقل فکری می‌بخشد و او را در زمره قشر روشنفکر و منتقد جامعه قرار می‌دهد؛ از این رو دانشجوی سیاسی، به عنوان فعال‌ترین و حساس‌ترین عضو دانشگاه، پرسش‌گر بوده و زبان انتقادی و طلبکارانه دارد و به فرموده مقام معظم رهبری" مبادا کسی تصور کند که اگر این زبان انتقادی، حتی یک کمی‌ تلخ هم باشد، حالا بنده که اینجا نشسته‌ام، ناراحت خواهم شد، نه؛ اتفاقا خود این زبان انتقادی هم برخاسته از همان نگاه و توقعات آرمانی است؛ راضی نبودن به آنچه که داریم، معنایش میل و گرایش رسیدن به آن چیزی است که نداریم و این درست همان چیزی است که ما می‌خواهیم". بر این اساس، دانشجویان باید انتقادات و نظرات انقلابی خود را به دور از هر گونه مصلحت‌اندیشی و با صداقت کامل مطرح کنند، زیرا اگر دانشجو مصلحت‌اندیش باشد، مسئولان جامعه نیز، به طریق اولی، در تصمیم‌گیری‌های خود مصلحت‌اندیش می‌شوند.

5. تولید علم، نوآوری و خلاقیت:

با توجه به اهمیت توسعه علمی ‌ که مبنای توسعه پایدار و همه جانبه در کشور است، وظیفه نخست و حرفه‌ای دانشجوی سیاسی، ارتقای سطح علمی‌، تحقیقاتی و پژوهشی است. دانشجو باید در مقام شناسایی و برجسته کردن مطالبات خواسته‌ها و نیازهای واقعی جامعه بر آمده، با استفاده از تحرک، شادابی و پویایی دوران جوانی خویش، در مسیر ارایه راه‌حل‌های علمی ‌ و خلق ایده‌های نو برای نیاز به مطالبات و خواسته‌های مردم گام بردارد.

مقام معظم رهبری در این باره می‌فرماید: "یکی از فرایض حتمی‌برای این نسل، عبارت از تقویت بنیه علمی ‌کشور است. اگر علم نداشته باشیم، اقتصادمان، صنعت مان، حتی مدیریت و مسائل اجتماعی مان عقب خواهد ماند. برای مقابله با آنها (دشمنان) علم لازم است. اگر بخواهید از لحاظ علمی ‌پیش بروید، باید جرأت نوآوری داشته باشید، استاد و دانشجو باید از قید و زنجیر، جزم گیریتعریف‌های علمی ‌القا شده و دائمی‌دانستن آنها خلاص شوند... آن وقتی که علم با هدایت، ایمان و عواطف صحیح و معرفت روشن بینانه و آگاهانه همراه شود، معجزه‌های بزرگی می‌کند و کشور ما می‌تواند در انتظار این معجزه‌ها بماند". بر این اساس، حرکت در مسیر نظریه‌پردازی و نظریه‌سازی علمی ‌ضرورت می‌یابد؛ برای نمونه لازم است تا بر موضوع عدالت اسلامی ‌، مفهوم، مصداق و حوزه کاربردی آن نظریه پردازی و کار دقیق علمی ‌انجام شود و در این زمینه، دانشجویان ضمن دعوت از افراد و کارشناسان مختلف، اعم از مخالف و موافق، به دور از هر گونه جانبداری و تعصب، به بحث و جدال علمی ‌و استدلالی بپردازند.

6. هوشیاری و حساسیت:

از رسالت‌های دانشجویان، دقت و کند و کاو پیرامون پدیده‌هایی است که در دانشگاه‌ها به صورت جریانی، جناحی و غیرواقعی مطرح می‌شود. دانشجوی سیاسی با هوشیاری، صفا، صداقت و فراست خود، هدف از طرح برخی مسایل سیاسی و جریان سازی‌های انحرافی را که به دنبال بی تفاوت کردن دانشجویان یا کشاندن آنان به صف مخالفان و معترضان و تبدیل دانشجو به عنوان پیاده نظام جریان‌های سیاسی هستند. به خوبی در می‌یابد و مواضع مناسب را اتخاذ می‌کند.

 رهبر فرزانه انقلاب در این زمینه می‌فرماید: "مجموعه‌های دانشجویی ـ‌ که پایه اسلامی ‌و پایه معرفتی دارند ـ‌ در داخل دانشگاه، کاری نکنند که رقابت‌های آنها یا معارضه‌هایی که به نام رقابت انجام می‌گیرد، به تضعیف قوای این مجموعه‌های مؤمن بینجامد. این مجموعه‌ها همدیگر را حفظ کنند.

من نمی‌گویم همه یک جور فکر کنند، همه یک جور سلیقه داشته باشند؛ نه ممکن است، نه لازم؛ لیکن معارضه و تضعیف یکدیگر جدا خودداری کنند. امروزه دشمن به طور ویژه، بر روی جریان‌های دانشجویی سرمایه‌گذاری می‌کند تا بتوانند در محیط‌های دانشجویی نفوذ و رخنه کنند و برای خودشان سربازانی را در آنجا تدارک ببینند.

این کار با نام‌های مختلف، دارد انجام می‌گیرد. امروز سرویس‌های جاسوسی آمریکا و اسرائیل، حتی حرفی ندارند که به تشکل‌هایی در دانشگاه‌های ایرانی کمک مالی بکنند که این تشکل به حسب ظاهر، وابسته به توده‌ای‌های سابق‌اند...؛ یعنی برای معارضه با جریان دانشجویی اصیل و سالم ـ‌ که همان جریان اسلامی ‌و پای بند به معنویت و مفتخر به ایرانی بودن خود است ـ‌ حاضرند، زیر هر نامی‌، دانشجو را فعال کنند؛ زیر نام توده‌ای، سلطنت طلب و نام‌های گوناگون. شماها باید متوجه باشید".          ادامه دارد...