کارتهای بازی بوش میسوزند
ترجمه: آزاده حاجاسفندیاری/ نویسنده: رونالد براون استین
آهنگ تصمیمگیری بوش با رد پیدرپی لوایح پیشنهادی برهم خورده است. در این حال شمار کارکنان و مشاوران قدیمی که او را ترک کردهاند به قدری زیاد شدهاند که او نمیتواند اسامی نیروهای جدید در جلسههای اتاق بیضی شکل کاخ سفید را به ذهن بسپارد.
شرایط تصمیمگیری برای رئیسجمهور بسیار دشوار شده و بوش در چنین فضایی با تصمیم تازه خود مبنی بر بخشش حکم زندان لوئیس اسکوتر لیبی، خشم و کینه حریفان دموکراتش را برانگیخته است.
ماجرای عفو لیبی کلید یک بحران جدید را زد. با این ماجرا بوش به منتقدانش این پیام را داد که او حتی یک وجب از حوزه اقتدار و اختیارات خود را به آنها واگذار نخواهد کرد.
همه امور سیاسی ایالات متحده اکنون معطل این نزاع است گو اینکه 2 نهاد اجرایی و قانونگذاری تصمیم گرفتهاند در این 2 سال باقی مانده قید هرگونه همکاری را بزنند. از همین روست که بوش حتی با لایحه دموکراتها برای تأمین بیمه درمانی میلیونها کودک خانوادههای فقیر، مخالفت کرده است. این همه در حالی است که منابع آگاه از تشکیل یک دولت موازی از سوی تیم دیک چنی خبر داده و گفتهاند معاون رئیسجمهور یک قوه جدید در دولت، مانند آتلانتیس، پدید آورده است.
کلیه اقدامات اخیر بوش، حتی در موارد عادی، حاوی این پیام هستند که او شیوه تهاجمی خود در حکومت را تغییر نداده است. اگر او بتواند افکار خود را عملی کند، بدون شک این کار را میکند، خواه کنگره از او حمایت کند و خواه نکند. بوش به ندرت روش خود در مواردی مانند مالیات و شکنجه زندانیان را تغییر میدهد، مگر اینکه منتقدانش ثابت کنند که قادرند مانع اقدامات او شوند. این همان چیزی است که برای بار دوم در مورد تصمیم بوش برای لغو حکم زندان لیبی رخ داد. مطمئناً بوش این پیشبینی را کرده بوده که حمایت از یک مجرم محکوم به زندان که میتواند آبروی دولت او را ببرد، سبب نارضایتی دموکراتها میشود. در هر حال از آنجایی که مخالفانش نتوانستند جلوی تصمیمات خودمحورانه او را بگیرند بوش نیز مانع زندان رفتن لیبی شد.
قضیه عفو مغز متفکر نومحافظهکاران (اسکوتر لیبی) ارتباط عمیق با بحث کنگره درباره عراق دارد و اینکه بوش از انتقادهای جدید دموکراتها در عراق کلافه شده است. قضیه لیبی تلویحاً این پیام را داشت که چنانچه مخالفان بتوانند برای بوش موقعیت سیاسی غیرقابل تحملی در عراق به وجود آورند، او نیز با توسل به هر ابزاری، از خود مقاومت نشان خواهد داد. در واقع رئیسجمهور راهی را پیش گرفته که از دست دادن حمایت و پشتیبانی کنگره و مردم، برای او اهمیتی ندارد.
هیچ کسی در کنگره بیشتر از جمهوریخواهان از این سیاست بوش نگران نیستند. این در حالی است که آنها قصد ندارند بر سر این موضوع از وی جدا شوند. سناتور ریچارد لوگار، برجستهترین فرد فراکسیون به جمهوریخواهان بشدت مخالف هرگونه درگیری درون حزبی است او به ایالت ایندیانا تعلق دارد و زمانی ریاست کمیته روابط خارجی سنا را در بیشتر دوران ریاست جمهوری بوش به عهده داشت. لوگار در عین حال در سخنرانی خود، به طور قاطعانه فهرست اشتباهات سیاست بوش در عراق را برشمرد.
لوگار تأکید کرد که ایالات متحده تا این سطح قادر به ادامه حضور خود در عراق نیست.
او افزود که بهترین گزینه، خروج نیروهای آمریکایی از عراق، تمرکز بر آموزش و تعلیم نیروهای بومی در این کشور و همچنین آغاز فعالیتهای دیپلماتیک در منطقه در خصوص کلیه مسائل خاورمیانه است. اما لوگار در مواضع بعدی خود نشان داد که او بهرغم نقد شدید سیاست بوش، برای تغییر این سیاست از مسیر قانونگذاری در کنگره حمایت نخواهد کرد. لذا گفت بهتر است کنگره از رویارویی با رئیسجمهور خودداری کند و بوش را به بازنگری و تصحیح سیاستها ترغیب سازد.
به این ترتیب، لوگار منطق اشتباه خود را مانند گذشته به عنوان رئیس روابط خارجی از سال 2003 تا 2006 تکرار کرد.
روش لوگار در واقع خطمشی غالب جمهوریخواهانی است که در پس بحرانهای امروز به انتخابات آینده میاندیشند.
لذا لوگار مانند دیگر جمهوریخواهان ناراضی، به تصمیم بوش به تغییر روند در عراق امیدوار است. اما بوش، لوگار و دوستانش را ناامید خواهد کرد. چنانکه رئیسجمهور در مواجهه تازه بر سر مسأله عراق همچنان بر تصمیم خود پای فشرد.
درس جدال تازه دموکراتها و کاخ سفید این است که امروز تأیید کنگره برای بوش اهمیتی بیشتر از زمانی که او در اوج محبوبیت بود، ندارد. بیتفاوتی بوش نسبت به خشم دموکراتها در ماجرای لیبی به لوگار و سایر جمهوریخواهان ناراضی نشان میدهد که حرفهای خیرخواهانه و دوستانهتر آنها در مورد عراق نمیتواند روی بوش تأثیر بگذارد مگر آنکه با ندادن رأی لازم بر سر جنگ عراق او را به خود آورند.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
