بحران‌سازی‌‌های سینیوره

دولت «فؤاد سینیوره» مسئول تمامی ‌بحران‌‌های داخلی و خارجی است که لبنان را به سراشیبی سقوط نزدیک می‌کند.

 پایگاه اینترنتی عرب سایت با ارائه تحلیلی در مورد بحران لبنان آورده است، از زمانی که دولت فؤاد سینیوره نخست‌‌وزیر کنونی لبنان بر سر کار آمده تا به امروز، این کشور شاهد بحران‌‌های خارجی و داخلی گسترده‌ای است؛ بحران‌‌هایی که لبنان را به سوی وابستگی به قدرت‌‌های خارجی چون آمریکا و فرانسه سوق داده است.

سیاست‌‌های این دولت تا بدین لحظه کشور را با شکاف‌‌های بسیار عمیق مواجه ساخته است، شکاف‌‌های سیاسی که می‌تواند در آینده ای نه چندان دور، این کشور را با خطر از سرگیری مجدد جنگ‌‌های داخلی مواجه سازد.

این دولت از زمان روی کار آمدن تاکنون در تمامی ‌عرصه‌‌های سیاسی و اقتصادی به گونه‌ای عمل کرده است که اقداماتش همیشه در ‌‌هاله‌ای از ابهام تعریف شده است.

به رغم تمامی‌ میانجی‌گری‌‌های انجام شده و تلاش‌‌هایی که از سوی طرف‌‌های منطقه‌ای انجام می‌گیرد، بحران لبنان به سمت و سویی پیش نمی‌رود که بتوان به افق‌‌های روشنی برای حل این بحران دل بست.

درست در هر زمان که این کشور برای برقراری امنیت، آزادی و صلح قد علم می‌کند با هجوم گسترده خصومت طلبان استثمارگر مواجه می‌شود؛ خصومت‌طلبانی که لبنان را به میدانی برای کسب امتیازهای سیاسی و محقق ساختن اهداف استراتژیک خود در منطقه تبدیل کرده‌اند‌.

ناتوانی‌‌های این دولت در طول جنگ با اسرائیل شاید قابل بخشش و چشم‌پوشی باشد اما اقدامات این دولت یا به تعبیری بهتر تبانی‌‌های این دولت با متحدان اسرائیل در جنگ علیه لبنان به گونه‌ای بود که هرگز قابل بخشش یا چشم‌پوشی نیست. هر زمان که کشوری چون ایران و عربستان و یا اتحادیه عرب برای حل بحران سیاسی این کشور پا در میانی کرده است این دولت سینیوره بود که این طرح‌‌ها را حتی پیش از مطرح شدن متوقف کرده است. مثال‌‌های ملموس تری از ضعف و ناتوانی دولت سینیوره و فعالیت‌‌های مشکوک این دولت، ترورهای سیاسی لبنان است. از زمان به قدرت رسیدن وی چندین فقره ترور سیاسی از میان شخصیت‌‌های برجسته حزبی در این کشور صورت گرفته که دولت سینیوره بهترین استفاده ممکن را از این ترورها برده است.

 درگیری مشکوک اردوگاه نهرالبارد از جمله موارد دیگر سیاست‌‌های دولت سینیوره است، به راستی چرا تاکنون این دولت چندان تلاش جدی برای رفع غائله نهرالبارد به عمل نیاورده است؟

 آیا ارتش قدرت و توانایی لازم را برای مقابله با این بحران ندارد یا دولت سینیوره به چنین اقدامی ‌مبادرت نکرده است؟

نشست‌‌های کذایی دولت سینیوره با طرف‌‌های غربی که غالباً بدون نتیجه پایان می‌یابد نیز دقیقاً در راستای همین سیاست‌‌های مشکوک سینیوره صورت می‌گیرد. اگر وی تمامی ‌تلاش خود را به گفت‌وگو با احزاب لبنانی به منظور پیدا کردن یک راهکار داخلی و ملی به کار می‌بست و یک دولت متحد ملی از تمامی‌ احزاب و طوایف مختلف لبنانی تشکیل می‌شد آیا دخالت‌‌های خارجی پایان نمی‌گرفت و دست بسیاری از خارجی‌‌ها برای اتخاذ تصمیم‌گیری‌‌های مهم و سرنوشت‌ساز برای این کشور کوتاه نمی‌شد؟