26 ژوئیه نقطه آغازین انقلاب کوبا

انقلاب کوبا، انقلابی است که منجر به سرنگونی رژیم ژنرال فلو خنسیو باتیستا توسط جنبش 26 ژوئیه و دیگر عوامل انقلابی در کوبا شد. امروز 26 ژوئیه مصادف است با نقطه آغازین این حرکت انقلابی در کوبا. انقلاب کوبا اشاره می‌کند به اجرای برنامه‌های اجتماعی و اقتصادی انجام شده توسط دولت جدید از زمان سرنگونی دولت ژنرال باتیستا که شامل اجرای سیاست‌های مارکسیستی است.

به گزارش ایسنا، نقطه آغازین انقلاب کوبا، 26 ژوئیه 1953 است؛ روزی که یک گروه یکصد نفری از چریک‌های مسلح به یک پادگان نظامی در سانتیاگوی کوبا حمله کردند. طی این حمله اکثر این چریک‌ها کشته شدند. از چریک‌های باقی مانده این مبارزان می‌توان به فیدل کاسترو، رهبر فعلی کوبا و رائول کاسترو، برادرش که بعدها دستگیر شدند، یاد کرد. فیدل کاسترو پس از دستگیری در یک محاکمه سیاسی حدود چهار ساعت از خود دفاع کرد و دفاع خود را با این جمله پایان داد: مرا محکوم کنید، مهم نیست. تاریخ مرا تبرئه خواهد کرد.

بعد از این محاکمه فیدل کاسترو به 15 سال زندان در زندان (presidiomodelo) و رائول کاسترو نیز به 13 سال زندان محکوم شدند. در سال 1955 به دلیل فشارهای رهبران مدنی به این ژنرال مخالف، باتیستا تمامی زندانیان سیاسی را آزاد کرد که در میان آزادشدگان چریک‌های مبارزی که به پایگاه نظامی در سانتیاگوی کوبا حمله کرده بودند، دیده می‌شد. پس از این اقدام برادران کاسترو به مکزیک تبعید شدند. برادران کاسترو در مکزیک توانستند کوبایی‌های تبعیدی را در مبارزه در راستای انقلاب کوبا برای سرنگونی باتیستا گردهم بیاورند. در آن زمان، فیدل کاسترو بار ارنستو چه گوارا، آزادی‌خواه آمریکای جنوبی دیدار کرده بود. چه گوارا نیز در آن زمان به نیروهای فیدل کاسترو پیوست. آن‌ها توسط آلبرتو بایو، یک رهبر نظامی سابق وفاداران در جنگ داخلی اسپانیا مورد آموزش قرار گرفتند. این گروه در مکزیک تحت رهبری فیدل کاسترو آموزش دیدند و در نوامبر 1956 در یک قایق بادبانی با نام «گرانما» به کوبا بازگشتند.

آن‌ها امیدوار بودند که حضورشان در شرق کوبا شورش‌ها و ناآرامی‌ها در شهرهای کوبا تحت رهبری شاخه (یانو) جنبش 26 ژوئیهآن همزمان شود. هدف اصلی آن‌ها یک حمله مسلحانه و سرنگونی دولت باتیستا بود. در 25 نوامبر 1956، قایق دریایی گرانما در کوبا لنگر انداخت. کاسترو فریاد می‌زد: یا آزاد خواهیم شد و یا کشته می‌شویم. پس از وارد شدن مبارزان حامی فیدل کاسترو به کوبا این مبارزان زیر آتش هواپیماهای دولت باتیستا قرار گرفتند. پس از این حمله 12 پارتیزان بار دیگر فعالیت‌های خود را شروع کردند و شروع به انجام فعالیت‌های چریکی در کوه‌هایmeastra  Sierra کردند. در 21‌ آگوست 1958 کاسترو به چه گوارا و کامیلو سینفوئکس دستور داد تا رهبری دو دسته چریکی را در خارج از کوه‌های Sierra meastra بر عهده بگیرند. باتیستا ساعت دو صبح اول ژانویه 1959 از هاوانا گریخت و یک شورای رهبری نظامی جایگزین وی شد. کامیلو و چه‌گوارا به رهبری خود در این دسته‌ها به سمت هاوانا ادامه دادند. کارگران و کشاورزان در سراسر کوبا به درخواست‌ فیدل کاسترو برای یک حمله عمومی پاسخ دادند و انقلاب پیروز شد. حدود 20 هزار تن در این جنگ برای آزادی کشته شدند. فیدل کاسترو 32 ساله همزمان با ورود به هاوانا در هشتم ژانویه 1959 دستور داد که 50 هزار تفنگ و مسلسل برای دفاع از این انقلاب وارد کوبا شود.

سری اول اصلاحات عرضی در 17 مه 1959 اجرا شد. طی سال 1959 سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) شروع به شنود گفتگوهای تلفنی رهبران کوبا کرد. ایستگاه‌های رادیویی خرابکارانه از میامی، باهاماس و آمریکای مرکزی به کوبا منتقل شد. در پایان سال 1959 سیا شروع به استقرار خرابکاران در کوبا کرد. در ششم ژوئیه همان سال سهمیه شکر صادراتی کوبا به آمریکا قطع شد. فیدل کاسترو نیز کارخانه شکرسازی آمریکا در کوبا را ملی کرد. در ماه ژوئیه، 1959 رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا به رییس‌جمهور وقت آمریکا پیشنهاد داد که دستور حمله به کوبا را صادر کند. در 16 آوریل همزمان با حمله نظامی به کوبا فیدل کاسترو ماهیت سوسیالیستی بودن انقلاب کوبا را اعلام کرد و در ساعت دو صبح 17 آوریل یک نیروی 1500 نفری ضدانقلابی در خلیج خوک‌ها مستقر شدند. این حمله در کمتر از 72 ساعت ناکام ماند و آمریکا امپریالیسم نیز سرافکنده شد. آمریکا از هر وسیله‌ای برای مقابله با انقلاب کوبا استفاده کرده است که شامل تحریم‌های اقتصادی علیه هاوانا و تلاش برای قتل فیدل کاسترو بوده است. هم اکنون نیز آمریکا تلاش می‌کند دموکراسی مورد نظر خود را در کوبا ایجاد کند، اما فیدل هنوز زنده است. اکنون در دوران استراحت فیدل کاسترو امور به دست برادر او رائول کاسترو است که دنبال‌رو سیاست ضدامپریالیستی است.