مشکل اصلى واشنگتن در آسیاست

پشت پرده تهدیدات زیاد از حد و مباحثى که در مورد «لجاجت هسته اى» ایران وجود دارد و براى ناظران بیرونى کمتر از خود آمریکایى ها قابل رویت است، یک چیز وجود دارد: واشنگتن سعى بر تحکیم مواضع خود در وحله اول در آسیا را دارد؛ اما دقیقاً در آسیا موضع آمریکا احتمالاً به جاى قوى شدن ضعیف تر خواهد شد.

وضعیت بحرانى عراق، هر روز رو به وخامت مى گذارد و این کشور را تبدیل به باتلاقى براى آمریکا کرده است. فعالیت هاى بى ثمر و از همه نظر بدون نتیجه گرجستان در امور آمریکایى سازى بعید به نظر مى رسد و در اوکراین نیز وضع بهتر از این نیست.

به نظر مى رسد که اسلحه خود مخرب انقلابى که در آمریکا بخوبى کار مى کند، کارایى خود را از دست مى دهد. این اسلحه سریعاً یوگسلاوى و اتحاد جماهیر شوروى سابق را منهدم ساخت. اما احتمالاً به همین خاطر باعث ترس اوکراینى ها، بلاروس ها، روس ها و مردم آسیاى میانه شد. آزادى خواهى یک امر معمول است. اما آزادى خواهى به قیمت تجزیه کشور چنین شرایطى حتى براى اوکراینى ها و قرقیزهاى به خشم آمده از فساد مالى نیز بیش از حد به نظر مى رسید. اتفاقاً بعید به نظر مى رسید که خیال سناریوهایى انقلابى مانند یوگسلاوى و شوروى سابق در این دو کشور به آرامى به بستر عمل مبدل شوند. پرخاش دولت بوش در کره شمالى به حدى متفقین آمریکا را در شرق دور (ژاپن و کره جنوبى) به وحشت انداخته که آنها عملاً براى انجام یک هدف در ائتلاف غیر رسمى با چین و روسیه در آمدند تا به آمریکا اجازه شروع جنگ با پیونگ یانگ را ندهند.

و بالاخره افغانستان، شش سال قبل، آمریکا به جاى روسیه، مسأله نابودى رژیم طالبان را حل کرد. اما امروز آمریکا ناخواسته ضامن غیر رسمى قاچاق مواد مخدر افغانى شده است. تحت پوشش دولت افغانستان که به واشنگتن وابسته است در کشورتجارت مواد مخدر به حدى غیر قابل تصور شکوفا مى شود و محصولات آن به روسیه و کشورهاى اتحادیه اروپا صادر مى شود.