انتخابات ریاست جمهوری لبنان در حالی به نقطه صفر نزدیک میشود که هنوز رای و موضعی واحد و منسجم از سوی احزاب سیاسی این کشور اعلام نشده است و به رغم طرح پیشنهادی رییس پارلمان این کشور که «بینقصترین و بهترین» طرح به نظر میآید و از حمایت کشورهای عربی، اروپا و برخی احزاب سیاسی لبنان برخوردار است هنوز همه انتظار میکشند تا پاسخ روشنی از حزب حاکم این کشور دریافت کنند. در حالی که کاملا مشخص است بنا به بافت جغرافیایی و سیاسی لبنان معیار توافقی تنها راه برای پایان دادن به بحرانی است که ماههاست دامنگیر این کشور شده است.
به گزارش ایسنا لبنان روزهای جدی و دشواری را در تاریخ سیاسیاش پشت سر میگذارد و هرچه بیشتر به زمان برگزاری انتخابات ریاستجمهوری در این کشور نزدیکتر میشویم، حساسیت این امر نیز بیشتر میشود.
نبیه بری، رییس پارلمان این کشور 25 سپتامبر (3 مهر) را به عنوان زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرده و همزمان با آن طرحی مناسب را جهت انتخاب رییسجهمور آینده لبنان ارایه داده است که با حمایت کشورهای عربی، کشورهای اروپایی و برخی احزاب سیاسی لبنان رو به رو شده است.
بسیاری از کارشناسان، تحلیلگران و کسانی که خواهان بازگشت لبنان به جایگاه اصلیاش در منطقه هستند، معتقدند که طرح بری به دلیل تاکید بر معیار توافقی از ارزش و اعتبار ویژهای برخوردار است و میتواند به اختلافات موجود بین معارضان و موافقان دولت فواد سنیوره نخست وزیر لبنان پایان دهد.
این افراد معتقدند که طرح رییس پارلمان لبنان میتواند فضای مناسبی را جهت ایجاد توافق بر سر رییسجمهور آینده این کشور فراهم کرده و با انتخاب یک رییسجمهور منتخب از اقشار مختلف مردم لبنان، روند سیاسی و اقتصادی این کشور را متحول ساخته و رکود و تنش حاکم بر عرصه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی آن را از بین ببرد. و مسلما با اجرای این طرح لبنان میتواند از بی ثباتی، تنش و مشکلاتی که ثمره سالها جنگ داخلی در این کشور است رهایی یابد.
گروههای معارض لبنانی از جمله حزبالله لبنان از اولین طرفهایی بودند که نه تنها از طرح نبیه بری استقبال کرده بلکه از شرط اصلیشان مبنی بر تشکیل دولت متحد ملی پیش از انتخاب رییس جمهور صرف نظر کردند اما اعلام حسن نیت گروههای معارض نیز با پاسخی جدی و متقابل از سوی حزب حاکم روبه رو نشد.
محمد رعد، رییس فراکسیون حزبالله لبنان با تاکید بر تمایل احزاب معارض نسبت به انتخاب توافقی رییسجمهور جدید لبنان عنوان داشت که نبیه بری توپ را به زمین گروه 14 مارس انداخته است و از این پس این حزب حاکم است که باید موضعش را اعلام کند.
وی خطاب به این گروه تاکید کرد که ما از خواست مان مبنی بر تشکیل دولت متحد ملی بنا به منفعت لبنان صرفنظر کردیم اما در همین حال میخواهیم شما نیز در توافق بر سر انتخاب رییس جمهور جدید با ما شریک باشید.
وی در اثبات حقایق خواست معارضان دولت سنیوره بیان داشت: در حالی که توافق بر سر انتخاب رییس جمهور صورت گیرد معارضان خواهان دولتی گسترده نخواهند بود.
در مقابل سعد حریری، رهبر اکثریت پارلمان لبنان نیز اگرچه از استقبال گروه 14 مارس از طرح بری خبر داده اما موافقت قطعی اش را با این طرح در هالهای از ابهام قرار داده است.
وی تاکید کرد، گروه 14 مارس از اصل توافق و مذاکره استقبال میکند و آن را تنها راه جهت رهایی از بحران سیاسی حاکم و بازگشت اعتماد بین احزاب لبنانی میداند.
حریری و گروه 14 مارس معتقدند که باید موافقان و مخالفان دولت پیش از برگزاری نشست پارلمان، در رویارویی مستقیمیبه مذاکره نشسته و به حل اختلاف بپردازند.
نصرالله صفیر، اسقف مارونیهای لبنان نیز با اعلام موافقت با طرح بری از احزاب لبنانی خواست تا پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری به توافق برسند، با همه این شرایط رییس پارلمان و احزاب معارض لبنان همچنان منتظر موضع جدی و بیقید و شرط حزب حاکم در قبال این موضوع هستند و باید دید که آیا با روشن شدن وضعیت رییسجمهور آینده لبنان این کشور که از زمان ترور رفیق حریری، نخست وزیر اسبق لبنان و دیگر ترورهای سیاسی در این کشور در جریان طوفان حوادث و تحولات تلخ و آزار دهنده قرار گرفته، میتواند چشماندازی روشن از آینده داشته باشد؟
این امر میتواند یک تمرین دموکراتیک برای لبنانیهایی باشد که مدتهاست به رغم موقعیت جغرافیایی و تاریخچه فرهنگی از جایگاه مناسب و در شانشان در منطقه به دور ماندهاند.
با وجود رایزنیهای عربی، بینالمللی و داخلی زیادی که صورت گرفته و طرحها و پیشنهادات متفاوتی که مطرح شده، مخالفت با این طرحها و پیشنهادات این ظن و گمان را به وجود آورده که مشکل لبنان یک بحران بزرگ جهانی است اما حقیقت چیز دیگری است و آن این است که تنها گزینه مورد قبول برای حل بحران سیاسی این کشور توافق است و بدون آن اوضاع لبنان همچنان معلق باقی خواهد ماند.
پس در این روزها با مطرح شدن طرح انتخاب رییسجمهور با حضور دو سوم نمایندگان پارلمان و موافقت تقریبی تمامی احزاب داخلی و طرفهای خارجی باید انتظار کشید و نظاره کرد که آیا لبنانیها میتوانند به دور از دخالتهای خارجی این فرصت ارزشمند را غنیمت شمرده و ضمن کنار گذاشتن اختلافات، زخمهای کهنه ناشی از سالها جنگ داخلی در این کشور را التیام بخشیده و لبنان را به جایگاه ویژهاش در جهان عرب و منطقه بازگردانند؟