تقسیم ۶۲ چاه نفت عراق بین شرکت‌‌هاى آمریکایى و انگلیسى

مترجم: اسد شکورپور

هنگا‌‌می ‌که ۱۷ سال قبل گفته ‌‌می‌شد آمریکا بیش از نیم میلیون سرباز را براى آزادى کویت به جزیرةالعرب گسیل نداشته است بلکه هدف از آن سیطره بر ذخایر نفتى است بسیارى این سخن را تأیید دیکتاتورى صدام در عراق قلمداد ‌‌می‌کردند.

۴ سال قبل نیز آمریکا با صرف هزینه‌‌هاى هنگفت تبلیغاتى و استفاده از ایستگاه‌‌هاى تلویزیونى و مطبوعات به گمراه کردن افکار عمومی‌‌ جهانیان و وارونه جلوه دادن حقایق پرداخت و شیطنت‌‌هاى نظام عراق نیز راه را براى شروع جنگ علیه عراق و اشغال این کشور هموارتر کرد. اخیراً وزیر دفاع استرالیا اعتراف کرد دسترسى به نفت یکى از عوامل اصلى جنگ عراق و بقاى نظامیان استرالیایى در این کشور بوده است. نیلسون افزود: محافظت از امنیت منابع نفتى خاورمیانه جزو اولویت‌‌هاى نظامیان به شمار ‌‌می‌رود.

جورج بوش رئیس‌جمهورى آمریکا، تونى بلر نخست‌وزیر سابق انگلیس و جان هوارد نخست‌وزیر استرالیا بارها در گذشته تأکید ‌‌می‌کردند که حمله به عراق به خاطر نفت نبوده بلکه هدف اصلى از این حمله نابودى سلاح‌‌هاى کشتارجمعى عراق، گسترش دموکراسى و حقوق بشر در منطقه است. پژوهشهاى جهانى درباره نفت حاکى از آن است که یک سوم نفت جهان در منطقه خلیج فارس واقع است و این منطقه در آینده یکى از مناطق اصلى انرژى جهان خواهدبود و هر کس که بتواند بر نفت خلیج فارس سلطه پیداکند ‌‌می‌تواند بر جهان و اقتصاد جهانى حکومت کند. پیش‌بینى ‌‌می‌شود در سال ۲۰۲۰ مصرف روزانه جهانى نفت به ۱۲۰ میلیون بشکه در روز خواهدرسید. در حالى که اکنون مصرف روزانه نفت در جهان ۷۵ میلیون بشکه است. این افزایش مصرف نفت به منزله ایجاد یک بحران جهانى است و چه بسا به جنگ‌‌هایى نیز منجر خواهدشد زیرا تقاضا دو برابر عرضه خواهدبود. در حال حاضر آمریکا ۱۹ درصد انرژى جهان را مصرف ‌‌می‌کند و انتظار‌‌ می‌رود که مصرف این کشور در ۱۰ سال آینده ۵۵درصد بیشتر خواهدشد.

نکته قابل توجه این است که ۳قدرت بزرگ جهان یعنى چین، هند و اروپا در آینده با آمریکا رقابت خواهندکرد و وجه مشترک هر سه آنها این است که به نفت وارداتى تکیه زیادى دارند.

کشور چین که میانگین توسعه صنعتى آن میان ۱۷ تا ۲۰ درصد در نوسان است مصرف انرژى آن سالانه ۷ درصد افزایش ‌‌می‌یابد و این درصد در هند ۵ درصد است. پژوهشهاى انجام شده حاکى است که ذخایر جهانى نفت حدود 2/1 تریلیون بشکه است و انتظار ‌‌می‌رود که در دوره ۴۰ تا ۸۰ساله این ذخایر به شدت کاهش یابد. ۶۲درصد از این ذخایر نفتى در منطقه خاورمیانه واقع است و در سال۲۰۲۵ خاورمیانه به منبع اصلى انرژى در جهان مبدل خواهد شد.

گفته ‌‌می‌شود ذخایر ثبت شده جهانى نفت عراق حدود ۱۲۰ میلیارد بشکه است و برخى برآوردها نشان ‌‌می‌دهد که رقم واقعى ذخایر نفت عراق ۲۲۰ میلیارد بشکه است زیرا مناطق وسیعى در عراق وجود دارد که به خاطر قید و بندهایى که نظام سابق بر آنها اعمال ‌‌می‌کرد شاهد هیچ گونه عملیات کاوشى نبوده است. اگر ما به بندهاى قانون جدید نفت عراق که اخیراً نورى المالکى آن را براى تأیید به پارلمان ارائه کرد دقت کنیم در‌‌می‌یابیم که در آن به سلطه شرکت نفت عراق بر ۸۰ چاه نفت پایان داده شده است و مسئولیت آن فقط به ۱۸ حلقه چاه نفت محدود شده و ۶۲ چاه باقیمانده در میان چهار شرکت بزرگ آمریکایى و انگلیسى تقسیم شده است. مسأله خطرناک تر این است قانونى را که کارشناسان آمریکایى تهیه ‌‌‌کرده‌اند به شرکت‌‌هاى بزرگ اجازه ‌‌می‌دهد تا به کاوش نفت در مناطق مختلف عراق بپردازند و اداره مناطق نفتى جدیدى را که کشف کردند بر عهده بگیرند بدون آن که شرکت نفت عراق در آنها نقش و سهمی ‌داشته باشد. به این دلیل صدور فتوایى توسط هیأت علماى عراقى مبنى بر تحریم این قانون و عدم تأیید آن شگفت انگیز نیست. زیرا قانون فوق باعث نابودى ثروت ملى عراق و قرار گرفتن آن در زیر سلطه شرکت‌‌هاى نفتى بیگانه همانند زمان قبل از ملى شدن نفت ‌‌می‌شود. نیروهاى آمریکایى نظام صدام را به خاطر مردم عراق، بهبود زندگى آنها و حفظ حقوقشان سرنگون نکردند آنها عراق را به خاطر نفت این کشور اشغال کردند تا این که هیچ قدرت عربى و اسلامی ‌نتواند نفوذ و سلطه آمریکایى‌‌ها بر خلیج فارس را تهدید کند. نفت عراق در روز روشن غارت ‌‌می‌شود و چاه‌‌هاى نفت این کشور در جهان تنها چاه‌‌هایى هستند که بر روى آنها دستگاه‌‌هایى براى ثبت مقدار استخراج و صادرات نصب نشده است.

اشغالگران مردم عراق را در باتلاق جنگ مذهبى گرفتار ‌‌‌کرده‌اند بسیارى از آنها به فکر فرار از این کشورند و برخى‌‌ها نیز ساعاتى طولانى را براى پر کردن باک خودرو در پمپ‌بنزین‌‌ها سپرى ‌‌می‌کنند و از قطعى برق و آب رنج ‌‌می‌برند و روزانه اخبارى مبنى بر از دست دادن عزیزانشان دریافت ‌‌می‌کنند.