توطئه رژیم صهیونیستی علیه وحدت جهان اسلام

رژیم صهیونیستی که همواره با بحران عدم مشروعیت و مقبولیت جهانی مواجه بوده بار دیگر اولویت اول سیاست خارجی خود را بر حضور در معادلات جهانی بویژه برقراری ارتباط با کشورهای اسلامی تدوین نموده است.

آنچه در شرایط کنونی (از یک سو این رژیم با بحرانهای شدید سیاسی و اقتصادی مواجه است و از سوی دیگر روند تحولات سرزمینهای اشغالی می رود تا شرایط را برای انزوا و تضعیف آن فراهم آورد) قابل تامل است، عملکرد و مواضع این رژیم در رابطه با مسئله برقراری و گسترش روابط کشورهای اسلامی است.

براساس گزارشات منتشره طی روزهای اخیر، مقامات و نشریات تل آویو ادعا نموده اند که با بسیاری از کشورهای اسلامی بویژه درحوزه خلیج فارس درحال برقراری ارتباط بوده و احتمالا با کشورهای الجزایر و مغرب در قالب ناتو رزمایش برگزار می کنند.

با توجه به اینکه این گزارشات از جانب محافل صهیونیستی اعلام می گردد و سایر کشورها آن را تکذیب نموده اند، مهمترین دلایل این رژیم از بیان چنین طرحهایی در شرایط کنونی را می توان چنین ارزیابی نمود:

1) با پیروزی حماس در انتخابات فلسطین از یک سو، کشورهای اسلامی حمایت خود را از دولت جدید فلسطین و انتفاضه را اعلام و بر استمرار و افزایش کمکها تاکید کردند. از سوی دیگر دولت فلسطین نیز به رغم فشارهای غرب و رژیم صهیونیستی، هرگونه شناسایی این رژیم را مردود اعلام نمود. براین اساس تل آویو بر آن است تا با اعلام برقراری روابط با کشورهای عربی و اسلامی، ضمن تضعیف روحیه دولت و ملت فلسطین، برای استمرار مقاومت، آنها را وادار به پذیرش خواسته های خود نمایند.

2) رژیم صهیونیستی طی سالهای اخیر به دلیل انزوای جهانی با مشکلات بسیاری در عرصه داخلی مواجه گردیده که نتیجه آن افزایش بحران سیاسی و اقتصادی است. در چنین شرایطی که این رژیم همچنان با بحران سیاسی و حکومتی روبروست و نیز افکار عمومی نیز چندان در راستای اهداف آنها گام بر نمی دارند، لذا آنان با اعلام برقراری روابط با کشورهای اسلامی ضمن انحراف افکار عمومی از تحولات سیاسی داخلی به خارجی به نوعی با مطرح نمودن اجرای طرح خروج از انزوا به کسب محبوبیت در جامعه یهودی می پردازند تا در آینده از حمایت آنها برخوردار گردند. (این طرح پیش تر توسط شارون با نام « مسیر طلایی » درحال اجرا بود).

3) در ماههای اخیر بویژه بااهانت نشریات غربی به پیامبر اعظم (ص) و نیز اجلاس های سازمان کنفرانس اسلامی شاهد رویکرد کشورهای اسلامی به سکوت بویژه در قبال فلسطین می باشیم که نتیجه آن در اجلاسهای چندگانه به منظور حمایت از فلسطین مشهود است. با توجه به اینکه رژیم صهیونیستی این وحدت را عامل نابودی خود می داند لذا سیاست های خود را به تفرقه افکنی میان این کشورها استوار کرده که بخش اصلی آن را انتشار گزارشاتی مبنی بر رابطه پنهان و آشکار برخی از این کشورها با تل آویو تشکیل می دهد. بویژه اینکه آنها بر همکاری با کشورهای عربی تاکید می نمایند.

4) رژیم صهیونیستی که از وجه مناسب برخوردار نمی باشد و نوعی انزجار جهانی از آن وجود دارد، تلاش می کنند تا با راههای گوناگون بویژه بهره گیری از هم پیمانان غربی، به اصلاح چهره خود پرداخته، از سوی دیگر موجب تعدیل مجامع جهانی علیه خود گردند. یکی از چارچوبهای کاری آنها در این زمینه اعلام خواست آنها برای حل بحران خاورمیانه و تلاششان برای ارتقا روابط با کشورهای عربی و اسلامی است که می تواند پایانی باشد بر ناآرامی ها و تحولات خاورمیانه، براین اساس عملکرد کنونی آنها را که در ادامه سیاست فریب جامعه جهانی طراحی شده می توان اقدامی برای بهبود چهره این رژیم در عرصه جهانی طرح کرد، طرحی که در گذشته نیز بارها از سوی شارون اجرا شد ولی به دلیل مخالفت جهان اسلام، چندان نتیجه مثبتی در پی نخواهد داشت.

5) تل آویو همیشه سعی کرده تا به نوعی کشورهای اسلامی را با چالشهای درونی مواجه سازد تا مانع از گرایش آنها به تحولات فلسطین گردد. در شرایط کنونی که تحولات اراضی اشغالی وارد مرحله جدیدی گردیده و نیازمند توجه بیشتر جهان اسلام است، رژیم صهیونیستی با عنوان کردن عملکرد برخی کشورهای اسلامی در برقراری روابط با این رژیم تلاش می کند تا با عنایت به اینکه افکار عمومی در کشورهای اسلامی مخالف هرگونه روابط با تل آویو بوده و همواره دولتهای خود را از چنین اقدامی منع می کنند. به تفرقه افکنی و ایجاد چالش داخلی برای دولتهای اسلامی مبادرت ورزد و موجب دوری این کشورها از مسیر تحولات اراضی اشغالی به دلیل بحرانهای داخلی گردد.

6) در کنار اهداف و دلایلی که برای اقدام رژیم صهیونیستی در طراحی و اجرای توطئه اعلام روابط کشورهای اسلامی با این رژیم مطرح شد باید در نظر داشت که دول غربی و آمریکا نیز نسبت به این طرح که بیانگر موفقیت طرح خاورمیانه است، ابزار رضایت دارند، چرا که از یکسو این مسئله، با عنوان کارکرد مثبت آنها در برقراری صلح و پایان دادن به اختلافات در اراضی اشغالی و خاورمیانه مطرح می شود و از سوی دیگر این امر می تواند موجب انحراف کشورها از سایر تحولات جهان بویژه بحران عراق، لبنان، سوریه و ناکامی های غرب در سایر نقاط جهان بویژه پرونده هسته ای ایران گردد. براین اساس این سناریو را می توان به نوعی یاری رساندن رژیم صهیونیستی به همپیمانان غربی برای تحقق اهداف معلوم دانست.

براساس آنچه ذکر شد می توان گفت اظهارات گسترده نشریات و مقامات رژیم صهیونیستی مبنی بر برقراری روابط با کشورهای اسلامی بیش از آنکه جنبه واقعیت داشته باشد، اقدامی روانی علیه مقاومت جهان اسلام است که هدف نهایی آن را می توان تفرقه افکنی و ایجاد دودستگی میان ملتهای مسلمان و حتی در جامعه فلسطین دانست. براین اساس در شرایط کنونی کشورهای اسلامی با حمایت از دولت فلسطین و حفظ وحدت و یکپارچگی در قبال تحولات اراضی اشغالی، می توانند ضمن خنثی سازی این توطئه، شکستی دیگر برابر صهیونیستها تحمیل نمایند، درحالی که به این نکته باید توجه داشته باشند که تنها راه دستیابی به آرمان تشکیل دولت مستقل فلسطین به پایتختی قدس شریف، حفظ وحدت و استمرار انتفاضه است و نه مصالحه و برقراری ارتباط با رژیم صهیونیستی که هرگز بر پیمانهای خود متعهد نمی باشد.