دونالد رامسفلد وزیر دفاع آمریکا
ترجمه: احسان صحافیان
برخى وضعیت عراق را فرو رفتن در باتلاق توصیف کرده و گفتهاند که «زمان به نفع ما حرکت نمى کند» و «دیگر روحیهاى» باقى نمانده است. بقیه «چرخش خطرناک» در اوضاع احساس مى کنند و «به شدت نگران»اند. چه کسانى این گونه مى اندیشند؟ این عبارات دقیقاً از زبان ابومصعب الزرقاوى و یارانش در توصیف وضعیت جبهه خود و تماشاى توام با نگرانى پیشرفت عراق در سه سال گذشته بیان گردیده است.
به نظر مى رسد که تروریستها به این نتیجه رسیدهاند که در جبهه عراق در حال از دست دادن مواضع خود هستند. به باور من تاریخ ثابت خواهد کرد که این امر صحت دارد. خوشبختانه تاریخ از تیتر روزنامهها، وبلاگ سایتهاى اینترنتى یا مواضع احساسى ساخته نشده است. تاریخ تصویرى بزرگتر است و براى اندازه گیرى دقیق به زمان و چشم انداز مناسب نیاز دارد. در نظر آورید که عراق ظرف سه سال از یک دیکتاتورى سبعانه به انتخاب یک دولت موقت براى تصویب یک قانون اساسى جدید نوشته عراقىها و انتخاب یک دولت غیرموقت در ماه دسامبر گذشته پیش رفته است.
در هر انتخابات شمار راى دهندگان شرکت کننده به طرز قابل توجهى افزایش یافته است- از هشت میلیون در انتخابات ژانویه 2005 به حدود 12 میلیون در انتخابات ماه دسامبر- که تاییدى است بر نفى تهدید و حملات تروریستها. یکى از مهمترین تحولات در سال گذشته افزایش مشارکت جامعه سنىهاى عراق در روند سیاسى است. در استان بى ثبات الانبار جایى که سنىها اکثریت قابل توجهى دارند، مشارکت در انتخابات از دودرصد در ژانویه به 86 درصد در ماه دسامبر افزایش یافت. شیوخ سنى و رهبران دینى که سابقاً با شورش همدلى مى کردند، امروزه با نمایندگان ائتلاف دیدار مى کنند و عراقىها را تشویق مى کنند که به نیروهاى امنیتى و آنچه افراطیون خشونت آمیزى چون الزرقاوى و سایرین «جنگ در مقیاس بزرگ» مى دانند بپیوندند. تروریستها مصمماند تنش فرقهاى را برانگیزند و جرقه جنگ داخلى را بزنند. اما به رغم اقدامات خشونت آمیز و تحریک آمیز بسیار، اکثریت گسترده عراقىها نشان دادهاند که مى خواهند کشورشان یکپارچه و آزاد از منازعه قومى باشد.
پس از حمله به حرم امام شیعیان در سامرا شاهد بودیم که رهبران احزاب سیاسى و گروههاى دینى مختلف عراق، خشونت را محکوم و از طرفین تقاضاى آرامش کردند. تحول قابل توجه دیگر در اندازه، قابلیت و مسئولیت پذیرى نیروهاى امنیتى عراق رخ داده است و این بسیار با اهمیت است زیرا عراقىها سرانجام خود باید کشورشان را بسازند. امروز حدود 100 گردان ارتش عراق هر کدام متشکل از چند صد نفر در جنگ شرکت دارند و 49 گردان خود مسئولیت حفظ فضاى جنگى که در آن عمل مى کنند را دارند. حدود 75 درصد تمام عملیات نظامى در کشور شامل نیروهاى امنیتى عراق است و حدود نیمى از آنها را عراقىها مستقلاً برنامه ریزى، اجرا و هدایت مى کنند. نیروهاى امنیتى عراق توان بزرگترى از نیروهاى ائتلاف براى شناسایى اقدامات تروریستى خارجى، شناسایى مظنونین محلى و کاربرد زور بدون تحریک و برانگیختن احساس اشغال در مردم دارند. همین نیروهاى عراقى و نه نیروهاى ایالات متحده یا ائتلاف بودند که حکومت نظامى را برقرار و از بروز خشونت پس از حمله به حرم شیعیان در سامرا جلوگیرى کردند.
بدیهى است که انواع مختلف خشونت پیشرفت عراق را کند کرده است. اما ائتلاف هر کار ممکنى را براى اطمینان از موفقیت این تلاش و اصلاحات لازم انجام مى دهد. ضرورت یک عراق دموکراتیک و آزاد امروز همانند سه سال پیش به شدت احساس مى شود. عراق آزاد و باثبات به همسایگانش حمله نمىکند و شریک توطئه تروریستها نیست و به خانوادههاى بمب گذاران انتحارى پاداش نمى دهد و تلاش نمى کند آمریکائیان را به قتل برساند.
اگرچه کسانى هستند که هرگز متقاعد نخواهند شد که مداخله در عراق ارزش هزینه پرداختى را دارد، هر کس که واقع گرایانه به جهان امروز بنگرد- و تهدید تروریستهایى که با آن روبه روییم را صحیح ارزیابى کند- مى تواند به این نتیجه برسد: اکنون زمان مقاومت است و نه عقب نشینى. اگر امروز عقب نشینى کنیم، به دلایل زیادى یقین داریم طرفداران صدام و تروریستها خلاء را پر خواهند کرد و جهان آزاد احتمالاً اراده نبرد مجدد با آنها را نخواهد داشت. پشت کردن به عراق پس از جنگ امروز معادل مدرن واگذارى اداره آلمان پس از جنگ به نازىها است. موجب بى آبرویى است که از ملل آزاد شده اروپاى شرقى همزمان با تلاش آنها بخواهیم به مناسبات اتحاد جماهیر شوروى بازگردند چون برقرارى دموکراسى خیلى سخت یا دشوار بود یا ما طاقت تحمل مصائب را نداشتیم.
آنچه باید درک کنیم این است که اکثریت گسترده مردم عراق مى خواهند ائتلاف پیشرفت کند. آنها آینده بهترى براى خود و خانواده شان مى خواهند. آنها نمى خواهند که افراطیون در این نبرد پیروز شوند. آنها هر روز جان خود را به خطر مى اندازند تا در کشورشان امنیت برقرار کنند. عملیات آزادى عراق از همین رو ارزشمند بوده است.