گاف سیاسی یا تقسیم وظیفه؟
اظهارات جنگطلبانه کوشنر وزیر خارجه جدید فرانسه در خصوص ایران، اگر چه به گواهی بسیاری از دیپلماتها در سطح جهان، خارج از عرفهای دیپلماتیک بود، اما اگر به دقت مورد بررسی قرار گیرد تفاوت چندانی با مواضع نیکلاسارکوزی رئیسجمهور فرانسه ندارد که از نخستین روزهای تصدی ریاستجمهوری فرانسه، با کنار گذاردن سیاستهای سلف خود ژاک شیراک، تلاش کرده است نزدیکترین مواضع با جرج بوش را اتخاذ نماید. کوشنر با تکرار ادعای برخی از آمریکاییها و انگلیسیها در خصوص احتمال انحراف برنامه هستهای ایران به طرف فعالیتهای نظامی، گفت: «اگر ایران به سلاح هستهای دست پیدا کند، جهان باید برای جنگ با این کشور آماده باشد.... اگر ایران در برابر درخواستها برای تعلیق غنیسازی اورانیوم، مقاومت کند ما باید خودرا برای بدترین حالت ممکن آماده کنیم» وی آنگاه برخلاف رویههای دیپلماتیک مورد عمل در ماههای اخیر، به صراحت تعریف خود از «بدترین حالت ممکن» را نیز ارائه کرد: «بدترین حالت ممکن میتواند معنی جنگ بدهد.» وزیر خارجه فرانسه همچنین به نکته دیگری نیز اشاره کرد که نشان میداد برخلاف بعضی از اخبار منتشر شده در داخل ایران، مواضع آلمان نیز تفاوتی با مواضع آمریکا، انگلیس و فرانسه ندارد: «دوستان آلمانی ما پیشنهاد تحریمهای اضافی اتحادیه اروپا علیه ایران ـ در صورت عدم به نتیجه رسیدن مذاکرات تحریم در شورای امنیت ـ را مطرح کردند و ما در چند روز گذشته درباره آن بحث کردهایم.» کوشنر همچنین از درخواست دولت این کشور از شرکتهای توتال وگاز دو فرانس برای عدم سرمایهگذاری در ایران خبر داد. اظهارات وزیر خارجه فرانسه که میتوان آن را شدیدترین موضع گیری اروپایی علیه ایران دانست واکنشهای فراوانی در سطح جهانی به دنبال داشت و تعداد زیادی از سیاستمداران در نقاط مختلف جهان از این اظهارات جنگجویانه اظهار انزجار کردند. از میان مقامهای اروپایی، تنها وزیر خارجه هلند به تایید تلویحی سخنان وزیر خارجه فرانسه، پرداخت. در حالی که همزمان با او، وزیر خارجه اتریش در همین زمینه گفت:«من نمیتوانم بفهمم که چرا همتای من کوشنر در این برهه از زمان، این اظهارات جنگطلبانه را به کار برده است، من متقاعد شدهام که میتوان بر اساس گفتگو و مذاکره به راهحلی دستیافت، جامعه بینالمللی باید این راه ـ گفتگو ـ را به طور پیوسته و باصبرو شکیبایی ادامه دهد.» اما تنها رژیمی که به صورت رسمی از سخنان غیردیپلماتیک و جنگطلبانه وزیر خارجه فرانسه استقبال کرد، اسرائیل بود. وزیر خارجه اسرائیل، اظهارات کوشنررا نشانه جدیت جامعه بینالمللی در برابر ایران دانست. وی گفت: «ایران اگر متوجه شود جامعه بینالمللی جدی است، برنامه جنگافزارهای هستهای خود را پایان میدهد.»
وزیر خارجه بلژیک هم که چند روز قبل برای تحویل گرفتن گروگان آزاد شده بلژیکی به ایران آمده بود، بدون آنکه حاضر باشد بخش خشن اظهارات وزیر خارجه فرانسه را تایید کند، در عین حال هماهنگی خود با بخش دیگری از اظهارات کوشنر در مورد لزوم توقف غنیسازی اورانیوم توسط ایران را آشکار ساخت. وزیر خارجه بلژیک گفت: «ما به خاطر آزادی تبعه خود، در برابر پرونده هستهای ایران مصالحه نکردهایم و به وزیر خارجه ایران گفتهام که بلژیک مانند سایر کشورهای عضو اتحادیه اروپا، خواستار تعلیق فوری غنیسازی اورانیوم است.» اما اظهارات وزیر خارجه فرانسه، واکنش جدی محمد البرادعی را به دنبال داشت. مدیر کل آژانس بینالمللی انرژی اتمی اگرچه «عدم تعلیق غنیسازی توسط ایران» را تاسفآور خواند در عین حال با یادآوری کشته شدن دهها هزار بیگناه در جنگ عراق گفت: «ما باید خونسرد باشیم و با درس گرفتن از جنگ عراق از اظهارات جنگجویانه خودداری کنیم.» روسیه و چین نیز مخالفت خود با موضعگیری وزیر خارجه فرانسه را به صراحت اعلام کردند. وزیر خارجه پرتغال هم به عنوان رئیس دورهای اتحادیه اروپا ضمن حمایت از گفتگو با ایران ـ که در واقع میتوان آن را رد تلویحی اظهارات وزیر خارجه فرانسه دانست ـ بر اجرای پیشنهاد تایم اوت البرادعی تاکید و خواستار توقف همزمان غنی سازی توسط ایران و تحریمهای ضد ایرانی توسط شورای امنیت شد. در آخرین روز هفته و پس از آنکه کاندولیزا رایس وزیر خارجه آمریکا تلویحا اظهارات مسالمت جویانه محمد البرادعی را مورد حمله قرار داد، رئیسجمهور فرانسه بار دیگر موضع شدید خود علیه ایران را با درخواست از همه شرکتهای اروپایی برای عدم سرمایهگذاری و تعطیل فعالیتهای اقتصادی در ایران، آشکار ساخت. اکنون میتوان حدس زد که اظهارات وزیر خارجه فرانسه، نهیک «گاف سیاسی» بلکه اقدامی براساس سناریوی تنظیم شده توسط آمریکا و اروپا و در راستای «تقسیم وظیفه» میباشد. این نکتهای است که روز چهارشنبه گذشته توسطیک عضو اصولگرای کمیسیون امنیت ملی مجلس مورد توجه قرار گرفت. حشمتالله فلاحتپیشه در تحلیلی دقیق اظهار داشت: «پس گرفتن اظهارات تند از طرف فرانسویها به معنای تغییر استراتژی از سوی این کشور نیست، بلکه نوعی تقسیم کار سیاسی بین آمریکا، فرانسه و برخی از کشورهای اروپایی است» سخنان معاون وزیرخارجه آلمان و تاکید او بر لزوم حفظ فشارها بر ایران وحتی اظهار خوشحالی از شفافیت مواضع وزیر خارجه فرانسه، نشان داد که هریک از کشورهای گروه 1+5 بخشی از وظیفه برای تحت فشار قرار دادن ایران در جهت توقف فعالیتهای هستهای را بهعهده گرفتهاند.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
