محمدمهدی اسلامی
"مبارزه در داخل کشور در سالهای 1356 و 1357 در دست شهید مفتح بود و تمامی فعالیتها، مبارزات و تمامی حرکتها حول محور شهید مفتح و مسجد قبا دور میزد."
اینها بخشی از سخنان یکی از یاران انقلاب است که درباره شهید آیتالله دکتر مفتح بیان داشته است. اشاره او به روزهایی است که جریانی اداره کننده حساسترین روزهای انقلاب بود، جریانی متشکل از جامعه روحانیت مبارز، یاران موتلفه اسلامی و... و شهید مفتح به عنوان عنصری که سابقه همکاری با تمام این گروهها را داشت نقش برجستهای ایفا مینمود، نقشی که امروز کمتر به آن پرداخته میشود.
شهید آیتالله دکتر مفتح در سال 1307هش در خانه عالم بزرگوار حاج شیخ محمود مفتح دیده به جهان گشود. وی پس از طی تحصیلات مقدماتی نزد پدر، در سال 1332هش به قم رفت و در مدرسه دارالشفاء به کسب معارف عالیه پرداخت. محمد توانست کتب رسائل، مکاسب و کفایه را که از امهات کتب حوزوی هستند، طی سالهای 1324ـ 1322 هش بیاموزد و در این مسیر پیشرفت شایانی را از خود نشان دهد.
مفتح در همان زمان در مکتب درسی حضرت امام خمینی(ره) حاضر شد و به تحصیل عرفان در محضر آن عارف زمانه پرداخت. آیتالله مجاهد تبریزی، آیتاللهالعظمی بروجردی، علامه طباطبائی، آیتاللهالعظمی سیدمحمدرضا گلپایگانی، آیتاللهالعظمی مرعشینجفی، آیتالله حاج میرزا ابوالحسن رفیعی اصفهانی و آیتالله سیدمحمد حجت پرتوی از دیگر استادان آن عالم ربانی بودند. مفتح همزمان با تحصیل در علوم حوزوی موفق شد در رشته الهیات و معارف اسلامی در دانشگاه تهران به تحصیل بپردازد. وی با دفاع از پایاننامه خود با نام "حکمت الهی در نهجالبلاغه" موفق به دریافت درجه علمی دکترا از این دانشگاه شد. ایشان پس از آن به تدریس در حوزههای علمیه و دانشگاه تهران بویژه در سطوح عالی پرداخت و تدریس کتاب منظومه حاج ملاهادی سبزواری در حوزههای علمیه را در برنامه کاری خود قرار داد.
همچنین مدتی در دبیرستان دین و دانش قم به تدریس پرداخت و با همکاری شهید دکتر بهشتی و مقام معظم رهبری، کانون اسلامی دانشآموزان و فرهنگیان را در قم تاسیس کرد. در همین دوره آن شهید والامقام نوک تیز حمله خود را متوجه ساختار و نهاد رژیم پهلوی ساخت و دست به افشاگری درباره جنایات این رژیم سفاک زد.
در همین زمان (سال 1347) ساواک شهید مفتح را از آموزش و پرورش اخراج و به نواحی بد آب و هوای جنوب کشور تبعید کرد. اما او کسی نبود که با این تهدیدات کنار آید. وی در سال 1348 پس از پایان تبعید خواستار ورود به شهر قم شد که از ورود وی به این شهر ممانعت به عمل آوردند و ایشان بقیه عمر را در تهران به مبارزه و تعلیم و تعلم پرداخت. اما سخنرانیهای افشاگرانه دکتر مفتح برای رژیم گران میآمد و از همین رو ایشان بارها توسط عمال ساواک دستگیر و روانه زندان شد. تاسیس جلسات علمی اسلامشناسی، همکاری با شهید بهشتی، شهید مطهری، آیۀالله مهدویکنی و... در تشکیل جلسات سخنرانی در مسجد رضوی قم، برگزاری جلسات تفسیر قرآن کریم در مسجدالجواد تهران و برپایی جلسات وعظ و تبلیغ در نقاط مختلف کشور از دیگر فعالیتهای تبلیغی آن عالم ربانی بود.
در سال 1356 هش شهید مفتح اعلام کرد نماز عید فطر را در زمینهای قیطریه برپا خواهند کرد. دکتر مفتح در خطبههای نماز به افشاگری علیه طاغوت و استکبار و صهیونیستها پرداخت و نام حضرت امامخمینی(ره) را در حضور هزاران نفر جمعیت مسلمان بر زبان جاری ساخت و بر اطاعت از فرامنیش تاکید کرد، نمازی که به عنوان یکی از نقاط عطف پیروزی انقلاب از آن یاد میشود.
در آستانه پیروزی انقلاباسلامی و ورود رهبر انقلاباسلامی به ایران، در سازماندهی کمیته استقبال از امام(ره) نقشی ویژه ایفا نمود و تا لحظهای که پیروزی انقلاب را شاهد بود لحظهای آرام نگرفت.
او با پیروزی انقلاب در حالی که عضو شورای انقلاب بود به سوی تربیت کادری در خور انقلاب کوشید و اولین جلسه وحدت حوزه و دانشگاه را خود آن شهید بزرگوار در اول آبان ماه سال 1358 یعنی تنها 8 ماه پس از پیروزی انقلاب در دانشکده الهیات دانشگاه تهران برگزار نمود.
این نقش وی که موجب تثبیت انقلاب میگردید از سوی دشمنان انقلاب خطری بزرگ به شمار میآمد و سرانجام آیتالله مفتح پس از عمری تلاش در ساعت 9 صبح روز 27 آذر سال 1358 به هنگام ورود به دانشکده الهیات به شهادت رسید.
اگر چه به ظاهر توسط عناصر گروهک فرقان به شهادت رسید اما نامش در صدر فهرست تروری بود که در کنفرانس جزیره گوادلوپ در پیش از پیروزی انقلاب میان سران چهار کشور آمریکا، انگلستان، فرانسه و آلمان تنظیم گردیده بود و توسط واسطههای مزدور غرب عملیاتی شد.
در بخشی از پیامی که از حضرت امامخمینی(ره) به مناسبات شهادت او صادر فرمودند، آمده است:" ... امید بود از دانش استاد محترم و از زبان و علم او بهرهها برای اسلام و پیشرفت نهضت برداشته شود؛ و امید است از شهادت امثال ایشان بهرهها برداریم. من شهادت را براین مردان برومند اسلام، تبریک و به بازماندگان آنان و ملت اسلام تسلیت میدهم. سلام بر شهیدان راه حق."