ائتلاف چهارجانبه برای حمایت از مالکی

با گذشت بیش از چهار سال از اشغال عراق، این کشور همچنان در بحران سیاسی و امنیتی به سر می‌برد. از یک سو اشغالگران با تکیه بر ناآرامی‌ها و اعمال فشارهای داخلی و خارجی برای تحقق اهداف توسعه‌طلبانه خود تلاش می‌کنند و از سوی دیگر دولت در برابر بحران‌های موجود در تنگنا قرار گرفته بگونه‌ای که بسیاری استمرار این روند را پایان ‌بر فعالیت‌های سیاسیون عراق ارزیابی می‌کنند. نکته مهم در تحولات کنونی عراق، رویکرد برخی گروه‌ها و احزاب برای تحکیم روابط با دولت و پرهیز از تفرقه می‌باشد که در برابر خروج برخی گروهها از دولت اجرا می‌شود. در این راستا مشاهده می‌شود که چهار گروه حزب‌الدعوه اسلامی‌، مجلس اعلای اسلامی، اتحاد ملی و حزب‌‌ دموکراتیک کردستان در اقدامی ‌یکپارچه ضمن تاکید بر همکاری با مالکی خواستار تحکیم قدرت وی شوند. این اقدام که گامی ‌برای برقراری ثبات سیاسی در عراق و تضمینی برای آینده دولت مردمی‌ مالکی است در حالی صورت می‌گیرد که:

1- در طی ماه‌های اخیر برخی گروه‌های سیاسی نظیر ایاد علاوی که وابستگی به غرب داشته و از جایگاه مردمی‌برخوردار نیستند در راستای تضعیف دولت مالکی اقدام به خروج از دولت و تحریک سایر گروه‌ها برای تکرار این اقدام کرده‌اند. اکنون بسیاری از گروه‌های سیاسی که تحرکات علاوی و افرادی مشابه به آن را تحکیم پایه‌های قدرت اشغالگران می‌دانند بر آنند تا با اتحاد بیشتر با دولت مالکی این توطئه را خنثی سازند.

2- استراتژی کلان آمریکایی‌ها در عراق، حذف دولت مالکی و ایجاد دولتی دست‌نشانده است. هر چند که آنها توانایی حذف سریع وی را در خود نمی‌بینند اما بر آنند تا اولا با افزایش ناآرامی‌ها که بیانگر ناکارآمدی دولت مالکی در برقراری امنیت و بازسازی کشور است ثانیا ایجاد بحران سیاسی با تحریک گروه‌های متمایل به غرب که با خروج از کابینه و یا مخالفت با اهداف و خواسته مالکی صورت می‌گیرد، راه را برای سرنگونی دولت و در نهایت برگزاری انتخابات زودهنگام هموار سازند. در این شرایط گروه‌های مردمی‌ ه خروج اشغالگران را در گرو تقویت دولت مالکی می‌بینند برآنند تا با حمایت از آن، این مهم را محقق سازند. نکته مهم آنکه اشغالگران اکنون با همکاری گروه‌های وابسته، برای اصلاح قانون اساسی بویژه در بخش نفت و ترکیب دولت فعالیت می‌کند. با توجه به پیامدهای منفی این تحرکات، گروه‌های عراقی با ائتلاف با دولت مالکی، خواستار جلوگیری از این تحرکات شده‌اند.

3- بحران‌های امنیتی بویژه افزایش حملات انتحاری، شرایطی سخت را بر عراق حاکم ساخته است. از یک سو گروه‌های وابسته به حزب بعث و برخی گروه‌های سنی برای افزایش حضورشان در روند سیاسی فعال شده‌اند و از سوی دیگر برخی کشورهای عربی با حمایت آمریکا و القاعده خواستار تغییراتی در روند سیاسی عراق می‌باشند. نتیجه نهایی این اهداف تضعیف دولت مالکی است که حضور بازیگرانی مخالف با آرمان‌های مردمی ‌را به همراه خواهد داشت. در این شرایط گروه‌های مردمی‌ در سایه همکاری با مالکی برای مقابله با این تحولات اقدام می‌کنند که بخشی از آن در نشست چهارجانبه مذکور اجرایی شد. براساس آنچه ذکر شد می‌توان گفت که رویکرد گروه‌های سیاسی برای ائتلاف با دولت مالکی تحرکی فراگیر برای حفظ ثبات سیاسی و تقویت پایه‌های دولت مرکزی است که از یک سو به مقابله با احزابی می‌پردازد که به واسطه ماهیت غربی و غیرمردمی‌ برای سرنگونی دولت تلاش می‌کنند و از سوی دیگر پاسخی به تفرقه‌افکنی‌ها و چالش‌آفرینی‌های اشغالگران است که تلاش دارند تا بحران‌آفرینی و تفرقه میان شیعه و سنی اهداف خود را محقق کنند.