30 سال پس از واترگیت

حدود سه دهه پس از ماجرای واترگیت که به استعفای «ریچارد نیکسون» رئیس‌جمهور وقت آمریکا منجر شد، هویت منبع اطلاعاتی این رسوایی که تاکنون ناشناس مانده بود، فاش شد.

«مارک فلت» معاون سابق دایره تحقیقات فدرال آمریکا (اف‌بی‌آی) به یک مجله آمریکایی گفت: او همان کسی بوده که اطلاعات سری مربوط به رسوایی واترگیت را در اختیار خبرنگاران روزنامه واشینگتن پست گذاشته است. چاپ مقاله‌ای در واشینگتن پست که در آن جزئیات رسوایی واترگیت آمده بود در نهایت استعفای ریچارد نیکسون را در پی داشت. این رسوایی به تلاش جمهوریخواهان برای نصب دستگاه‌های استراق سمع در مقر حزب دموکرات در ساختمان واترگیت در شهر واشینگتن در سال 1972 و تلاش‌های متعاقب برای لاپوشانی آن مربوط می‌شد. مقاله «باب وودوارد» و «کارل برنستاین» خبرنگاران روزنامه واشینگتن پست که بنابر اطلاعات مارک فلت نوشته شده بود نشان داد که مقام‌های دولت ریچارد نیکسون در آن استراق سمع دست داشته‌اند و تلاش‌های بعدی برای سرپوش گذاشتن بر آن ماجرا به نیکسون نسبت داده شد. این ماجرا به استعفای نیکسون در سال 1974 منجر شد. او تنها رئیس‌جمهور تاریخ آمریکاست که از مقام خود استعفا داده است. مجله آمریکایی «ونیتی‌فیر» (Vanity Fair) روز سه‌شنبه در شماره ماه ژوئیه خود در مقاله‌ای به نقل از مارک فلت نوشت: «من همان کسی هستم که به «ته حلق» مشهور بود.» «ته حلق» یا «گلوی عمیق» (ترجمه DeepThroa) که از یک فیلم پورنوگرافیک مشهور آن زمان اقتباس شده بود، لقبی بود که مردم به منبع ناشناس و بسیار مرموز رسوایی واترگیت نسبت دادند. چند ساعت پس از آنکه فلت 91 ساله که در اثر حمله قلبی در سال 2001 از نظر جسمی بسیار ناتوان شده، جلو در خانه دخترش در سانتاروزای کالیفرنیا روبه‌روی خبرنگاران ظاهر شد، واشینگتن پست نیز هویت او را تایید کرد. وودوارد و برنستاین خبرنگاران مشهور در قضیه واترگیت و «بنجامین بردلی» سردبیر وقت این روزنامه طی بیانیه‌ای اظهارات فلت را تایید کردند. وودوارد و برنستاین بلافاصله پس از چاپ مقاله و نیتی فیر به دلیل تعهد به حفظ اسرار و فاش نکردن هویت فلت از تایید آن خودداری کردند. اما پس از آن که فلت را جلوی دوربین‌ها دیدند راز سر به مهر خود را که شاید بتوان بزرگ‌ترین راز حرفه‌ای دنیای مطبوعات خواند، فاش نکردند. واشینگتن پست که تاکنون این راز را همچون فرمول سری کوکاکولا حفظ کرده بود، اکنون شاهد آن است که یک ماهنامه در حال رقم زدن آخرین سطرهای داستان اختصاصی و شاید برجسته‌ترین رویداد کل تاریخ روزنامه است. «تام ویلکینسن» یکی از مقامات ارشد روزنامه در این باره می‌گوید: «این داستان برای همیشه متعلق به واشینگتن پست است و هرگز دوست نداریم آن را در دستان دیگران ببینیم.»

مارک فلت بیش از 30 سال در FBI کار کرد و می‌توان گفت یکی از دست پرورده‌های «جی ادگار هوور» مدیر افسانه‌ای FBI بود. او پیش از این بارها این موضوع را که همان منبع مرموز اطلاعات بوده رد کرده بود. حتی خانواده او نیز حدود سه سال پیش از ماجرا خبردار شد. گمانه‌زنی‌ها درباره هویت «ته حلق» برای چندین دهه ادامه داشت اما تا دو روز پیش هیچ شخصیت قابل اعتمادی خود را به عنوان آن منبع معرفی نکرده بود. پس از افشای هویت فلت برخی نزدیکان سابق نیکسون همچون «پاتریک بوکانان» خطابه‌نویس رئیس‌جمهور و «گوردون لیدی» یکی از متهمان واترگیت هنوز گلایه داشتند که چرا یک مقام ارشد دولتی به جای اینکه اطلاعات را در اختیار یک مقام مسئول قرار دهد آنها را به خبرنگاران داده است. چاپ مقاله واشینگتن پست در آن زمان منجر به تحقیقات کنگره در این زمینه و در نهایت ارائه طرح استیضاح رئیس‌جمهور در سنا شد. نیکسون که دخالت خود را در این مسئله تکذیب می‌کرد پیش از استیضاح و با در نظر گرفتن این احتمال که رای لازم را نخواهد آورد، استعفا داد.