در هفتههای اخیر رسانهها و محافل سیاسی غرب به نقش نومحافظهکاران دستگاه حاکمه آمریکا برای راه انداختن جنگهای جدید پرداختهاند. موسسه تحقیقات کارنگی در گزارشی اعلام کرد نومحافظهکاران به رهبری دیک چنی معاون رئیس جمهور آمریکا در تلاش هستند در روند مذاکرات هستهای ایران اخلال کنند و در صورت امکان جنگ دیگری را در منطقه خاورمیانه به راه اندازند.
در گزارش کارنگی آمده است در زمان تصدی کولین پاول وزیر امور خارجه سابق آمریکا گامهایی برای کاهش تنش میان تهران و واشنگتن برداشته شد. اما چنی با دسیسههای پشت پرده، این تلاشها را نقش بر آب کرد تحلیلگران سیاسی معتقدند یک بار دیگر نومحافظهکاران در حال غلبه یافتن بر سیاست خارجی آمریکا هستند. همین گروه بعد از حادثه 11 سپتامبر سال 2001 بدون هیچ گونه دلیلی در مورد نقش رژیم گذشته عراق در عملیات تروریستی نیویورک و واشنگتن خواستار حمله نظامی به عراق شدند. اسناد منتشر شده نشان میدهد که چنی سه روز بعد از حادثه 11 سپتامبر با صراحت از حمله نظامی به عراق حمایت کرد. در آن زمان جرج بوش رییس جمهوری آمریکا برای جلوگیری از خشم افکار عمومی مردم این کشور که عاملین حادثه 11 سپتامبر را در افغانستان میجستند، حمله به عراق را موقتا از دستور کار دولت خود خارج کرد. اما پس از گذشت یک سال از اشغال افغانستان، مثلث نو محافظهکاران شامل چنی، دونالد رامسفلد وزیر جنگ آمریکا و پال ولفوویتز نقشه جنگ عراق را تدوین و آن را به مرحله اجرا درآوردند.
اکنون نیز چنین به نظر میرسد همین مثلث با کمک لابی صهیونیستها مشغول جنگ افروزی علیه جمهوری اسلامی ایران هستند. اگر چه در آغاز دور دوم ریاست جمهوری بوش، با خروج افرادی نظیر ولفوویتز و داگلاس فیث از دولت، نقش نومحافظهکاران تا حدودی کم رنگ شد. اما تحرکات اخیر چنی و رامسفلد در ارتباط با جنگ عراق و پرونده هستهای جمهوری اسلامی ایران موید دور جدید از فعالیت نو محافظهکاران در آمریکا است برخی از ناظران سیاسی معتقدند هنوز میان دفتر معاون رییس جمهوری و وزارت دفاع آمریکا از یک سو وزارت امور خارجه، شورای امنیت ملی و سازمان سیا از سوی دیگر در خصوص برخی از موضوعات حساس بینالمللی اختلاف نظر وجود دارد. تیم چنی امیدوار بود با خروج پاول از دولت. وزنه جنگ سالاران برای ترسیم سیاست خارجی دولت آمریکا تقویت شود. اما از آنجا که معضل آمریکا در عراق روز به روز افزایش مییابد و جمهوری اسلامی ایران همچنان بر اصول خود مبنی بر دستیابی به فناوری صلحآمیز هستهای پافشاری میکند سرانجام نومحافظهکاران و جنگ سالاران آمریکایی چارهای جز همراهی با جامعه جهانی برای حل مسالمت آمیز مشکلات بینالمللی نخواهند داشت. مگر آن که دولتمردان آمریکایی بخواهند بیش از گذشته خشم و انزجار جامعه جهانی را به یکجانبه گرایی و نظامیگریی حاکم بر سیاست خارجی این کشور برانگیزند.