سال پیامبر اعظم (ص) و دفع یک آفت بزرگ

محمد مهدی انصاری

 در روزهای 14 و 15 فروردین با این که تعطیلات نوروزی به پایان رسید، اما هنوز خیابان‌های تهران خلوت بودند و آن ترافیک‌های زمین‌گیر کننده‌گویی کلید نخورده‌اند.

 البته مطلوب هیچ کس نیست که منتظر آن شلوغیها و ازدحام‌ها باشد اما این وضعیت‏، نشانه بارزی است از این که کماکان کار و فعالیت‌های آغاز نشده و همچنان سایه سنگین رکود تعطیلات نوروزی بر امور حکمفرماست.

واقعیت این است که در قیاس با سایر کشورهای جهان، تعطیلات رسمی در ایران، بیشترین ایام را به خود اختصاص داده و یک مقایسه سرانگشتی، نگرانی بسیاری ایجاد می‌کند.

در مقابل 26 روز تعطیل رسمی در ایران، آرژانتین 12 روز، استرالیا 9 روز، چین 10 روز، ایتالیا و فنلاند و فرانسه هر کدام 11 روز، ترکیه 10 روز، مالزی و هند هر کدام 7 روز، انگلستان 8 روز و آمریکا 10 روز را به عنوان ایام تعطیل رسمی برای گرامیداشت مناسبت‌ها و پاسداشت وقایع تاریخی خود اختصاص داده‌اند.

با محاسبه ایام تعطیل رسمی و غیررسمی (جمعه‌ها، بین تعطیلی‌ها و …) به رقمی نگران کننده و تاسف‌آور بر می‌خوریم. این محاسبه در سال 1385‏، جالب توجه‌تر هم هست زیرا در اتفاقی نادر در سال 85، به غیر از تعطیلی 4 فروردین که با روز جمعه مقارن شده هیچ کدام از تعطیلات رسمی با روز جمعه مطابق نشده است. حتی جالب این که بیش از 90 درصد تعطیلات به گونه‌ای در تقویم قرار گرفته‌اند که با روز جمعه یا 5 شنبه، «بین تعطیلی » ایجاد کرده‌اند ! یعنی به اصطلاح به روزهایی مثل یک‌شنبه و سه‌شنبه و چهارشنبه افتاده‌اند! ویژگی‌ روزهای بین تعطیلی را هم که می‌دانیم: «تق و لق بودن!!»

بنابراین در سال 85، با احتساب 52 جمعه تعطیلی، 25 روز تعطیل رسمی که با جمعه‌‌ها مقارن نشده‌اند و 52 پنج‌شنبه تعطیل یا نیمه تعطیل، عدد 129 را پیش روی خواهیم داشت. از آن طرف هر کارمند یا کارگری در مسیر کار و تولید، 30 روز مرخصی استحقاقی دارد، یعنی اگر بخواهد از این مرخصی هم استفاده کند می‌تواند 159 روز سال را در استراحت و فراغت به سر ببرد!! البته به این رقم، ‌بحث میان تعطیلی‌ها، بارش برف، آلودگی هوا، کاهش ساعت کاری در ایام ماه مبارک رمضان، «تق و لق» بودن نیمه دوم اسفندماه و … را هم بیفزایید و خود حدیث مفصل برخوانید…!

رهبر معظم انقلاب چندی پیش نسبت به طولانی بودن تعطیلات در کشور ابراز تاسف کردند و خواستار این شدند که نسبت به این معضل، رویکرد اصلاحی در خور و موثری اتخاذ شود. متاسفانه هیچ اقدامی به انجام نرسید و تنها در حد پیشنهاد و طرح مساله باقی ماند و بعضی دلسوزان و برنامه‌ریزان هم هر از چند گاهی به تکرار موضوع پرداختند و قضیه به فراموشی سپرده شد ولی واقعیت این است که موضوع مورد بحث برای روند توسعه و پیشرفت کشور، یک مانع و آفت پر مخاطره به شمار می‌آید که باید برای آن فکری عاجل شود البته به شرطی که بعضی نمی‌شودها و نبایدها و تابوهای ساختگی را به کنار گذاشت.

سال 85، به نام نامی پیامبر اعظم (ص) مزین شده و رهبر معظم انقلاب ضمن این نامگذاری، رهنمودها و نکاتی ارایه فرموده‌اند که با لحاظ معضل کثرت تعطیلات در کشور هرگز نمی‌توان تحقق آنها را انتظار کشید. ایشان در فرازی فرموده‌اند: «ملت و دولت ایران در این سال تصمیم گرفته است در راه رسیدن به جامعه و تمدنی که هدف پیامبر مکرم بود خیزش بلندی داشته باشند و سال نو را به سال امید، کار، مجاهدت، خدمت، طراحی‌های هوشمندانه برای آینده و سال حرکت به جلو تبدیل سازد» و در جایی دیگر تاکید داشته‌اند که «رمز سعادت ملت تولید کار و کالا،‌ تولید علم و فناوری، تولید ثروت و معرفت و تولید عزت، منزلت و انسانهای کارآمد است و تلاش در هر کدام از این عرصه‌ها جهاد فی سبیل‌الله به شمار می‌آید.» (سخنان معظم له در جوار حرم رضوی - 1/1/85)

آیا در یک ارزیابی کلی و در یک بستر سازی کلان‌نگر برای عملیاتی شدن این رهنمودها در چشم‌انداز سعادت کشور و ملت، با وجود آن همه تعطیلی و فراغت و رکود می‌توان انتظار داشت؟! امید که مسئولان و دست‌اندرکاران نظام برنامه‌ریزی کشور و نمایندگان عزیز ملت در مجلس، رسانه‌ها و نخبگان برای این آفت خطرناک چاره‌ای بیندیشند و همین امسال، موضوع را یکسره کنند. از طرفی فرهنگ کار و تلاش و عالم شدن و قوی شدن را که به تعبیر رهبری نظام، «درس امروز پیامبر اسلام برای امتش است»، در جامعه تسری دهند تا بستر روانی مساله نیز آماده شود.