دیدگاه صدراعظم اسبق آلمان درباره ایران

ایرانیوز: صدراعظم سابق آلمان در گفت‌وگو با روزنامه آبندبلات گفت: تعداد قدرت‌های هسته‌اى جهان طى سال‌های آتى افزایش خواهد یافت و غرب باید در این زمینه سکوت اختیار کند.

* سیاست‌های اتمى ایران را تا چه حد جدى ارزیابى مى کنید؟ آیا این برنامه‌ها یک تهدید محسوب مى شود؟

**اشمیت: نه برنامه‌های اتمى ایران، تهدیدى فراگیر براى صلح محسوب نمى شود.

*وضعیت امروز تا چه حد جدى است؟

**در سال 1968 که پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌اى منعقد شد، تنها 5کشور مجهز به سلاح اتمى در جهان وجود داشت، در حال حاضر آمار کشورهاى مجهز به تسلیحات هسته‌اى به 8 رسیده و این تعداد در حال افزایش است و این تعبیر مى شود که پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌اى واقعاً عملى نشده است.

* در نتیجه تنها راه حل خروج از این پیمان است؟

**دقیقاً، ایران مى تواند از این پیمان خارج شود. پیش از این کره شمالى اقدام به این کار کرده است. خارج از ابعاد پیمان منع گسترش سلاح هسته‌اى هیچ حقوق و قانون بین‌المللى وجود ندارد که یک کشور را از داشتن سلاح هسته‌اى منع کند. به دلیل همین مسائل است که طى 20سال آتى، 12کشور تبدیل به قدرت هسته‌اى خواهند شد.

* آیا این بى احتیاطى نیست که ما به ایران فضاى زیادى براى تحرک بدهیم؟

**البته ایران غیر قابل انعطاف است. اما این مسئله ارتباط خاصى با مسائل اتمى این کشور ندارد. ایران از مدت‌ها پیش به دنبال دستیابى به برنامه‌های اتمى مدنى و اقتصادى است و به همین دلیل پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌اى را امضا کرد. این کشور براى دستیابى به سلاح‌های اتمى سال‌ها وقت لازم دارد. این مسئله را نباید با مواضع رئیس جمهورى ایران مرتبط کرد.

*اما چطور مى توانیم با ایران مواجهه کنیم؟

**آنها خود اعلام موضع کرده‌اند، ما باید با دیده اغماض به ایران نگاه کنیم و البته واشینگتن نیز باید از موضع خود عقب نشینى کند.

* در صورت تحریم، چه تدابیرى اندیشیده شده؟ آیا غیر از بحث تحریم اقتصادى، گزینه تحریم نظامى نیز در دست است؟

**در آمریکا گروهى به تحریمات نظامى مى اندیشند. اما من نسبت به این اقدام هشدار مى دهم. آمریکا مى تواند هر جنگى را آغاز کند و حتى پیروز شود ولى نمى تواند با مناقشاتى که در نهایت پایان مى پذیرد، مقابله کند.

* مثال واضح آن عراق است.

**ما نمونه آن را در عراق، افغانستان و هر جاى دیگرى که مورد حمله نظامى قرار گرفته، مى بینیم.

*شما به رهبرانى که اکنون در آستانه تصمیم گیرى درباره ایران هستند، چه توصیه‌اى مى کنید؟

**آنها باید آرامش خود را حفظ کنند و به خود یادآور شوند که این ماجرا چطور آغاز شده است. از آنجایى که اصل و بنیاد پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌اى ایجاد مانع براى کشورها جهت تجهیز شدن به سلاح هسته‌اى بوده اصلى کاملاً صحیح و درست است که باید به آن پایبند بود. اما این کارى است که نه آمریکا و نه روسیه به آن تن نداده‌اند.

* آیا امروز براى این واقعیت دیر شده است؟

**به احتمال قوى بله، کار از کار گذشته است. قدرت‌های بزرگ تلاش کردند که اسرائیل و بعدها پاکستان و هند به سلاح هسته‌اى دست یابند. آمریکا حتى با هند همکارى‌های اتمى اقتصادى را آغاز کرده و رسماً قدرت اتمى هند را پذیرفته است.

* آیا استفاده از راه حل دیپلماتیک درخصوص ایران کفایت مى کند؟

**نمى دانم چطور مى توان از برنامه‌های ایران جلوگیرى کرد؟ چرا که ایران نیز در این خصوص دست به مقابله به مثل زده است.

* منظور شما قیمت نفت است؟

**بله، به طور مثال قیمت هر شبکه نفت در حال حاضر بیش از 70 دلار ارزش دارد و ایران یکى از بزرگ‌ترین کشورهاى صادر کننده نفت خام است.

* آیا غرب نیز مى تواند در پاسخ به این اقدام، صادرات بنزین به ایران را همان طور که گروهى از کارشناسان توصیه کرده‌اند، متوقف کند. در نتیجه کاملاً مى توان ایران را تحت فشار اقتصادى قرار داد.

**ما از سال 1973 متوجه شدیم که حوزه تجارى اوپک بسیار نامحدود است. تحریم اقتصادى ایران به عنوان اولین مناقشات به مرور زمان نشان مى دهد که این کشور نقش کلیدى و محورى در این میان بازى مى کند.