شایان خانکشىزاده
"زلماى خلیل زاد" نماینده دائم ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل متحد در تازهترین اظهارات خود نسبت به اشتباهاتى که آمریکا در جنگ عراق انجام داده است اعتراف کرد. زلماى خلیلزاد که قبل از ماموریت جدید خود در سازمان ملل متحد سفیر واشنگتن در بغداد بوده است، همواره سعى کرده است تا بحران عراق را به بحرانى جهانى و بینالمللى تبدیل کند و به این طریق از ظرفیت نهفته در نظام بینالملل در راستاى خروج کاخ سفید از باتلاق عراق استفاده نماید.
خلیلزاد ارتباطات دائم و نزدیکى با شوراى دوازده نفره نومحافظهکاران آمریکا، خصوصا ریچارد پرل و پل ولفویتس دارد. او درخصوص جنگ عراق معتقد است که آمریکا "خیلى دیر" از اشتباهات خود در بغداد درس گرفته است! این در حالیست که خلیلزاد خود یکى از مهرههاى اصلى نومحافظهکاران در عراق بوده است و در طاحى و شکل دهى بسیارى از عملیاتهاى تروریستى در این کشور دست داشته است.خلیلزاد پس از ورود به سازمان ملل متحد مذاکرات گستردهاى را در خصوص بحران عراق با "بان کى مون" آغاز کرده است.خلیل زاد در این گفتگوها تاکید کرده است که زمینهى ایفاى هر چه گستردهتر نقش سازمان ملل متحد در عراق وجود دارد و هر گونه شکست جامعه بینالمللى در عراق پیامدهاى ناگوارى را براى منطقه و جهان به دنبال خواهد داشت.
در خصوص مواضع زلماى خلیلزاد در خصوص جنگ عراق مىتوان به دونکته کلى اشاره کرد:
نخست اینکه شکست آمریکا در عراق به منزله شکست نظام بینالملل در عراق نیست. به عبارت دیگر،واشنگتن به دنبال بینالمللى کردن بحران عراق است تا از این طریق به لاپوشانى شکستهاى خود در این کشور بپردازد. اما با توجه به آنچه در خاورمیانه مىگذرد، واشنگتن بازنده اصلى جنگ عراق است. از این رو جامعه جهانى باید در برخورد با بحران عراق هشیار باشد تا کاخ سفید نتواند به اهداف پلید خود در بغداد و نظام بینالملل برسد. تنها گام عملى که واشنگتن مىتواند د رجهت جلب حمایت بینالمللى از خود بردارد، خروج کامل و بدون قید و شرط نیروهاى آمریکایى از عراق است. البته واشنگتن در قالب تداوم حضور خود در عراق به دنبال اهداف اقتصادى و استراتژیک خود در خاورمیانه است و از این رو حاضر به تبعیت از خواست ملت عراق و جامعه جهانى در جهت خروج از عراق نیست.
نکته دیگر آنکه در ابتداى سال 2003 میلادى واشنگتن اشغال عراق را بدون حمایت سازمان ملل متحد آغاز کرد. حال واشنگتن چگونه مىتواند از سازمان ملل بخواهد تا در جهت خروج از بحرانى که در بغداد بدست آمریکا ساخته شده است وارد عمل شود؟ این مساله به خودى خود نشاندهنده استفاده ابزارى واشنگتن از سازمانهاى بینالمللى از جمله سازمان ملل متحد است. کاخ سفید تنها در صورتى با سازمانهاى بینالمللى همکارى مىکند که مطابق خواست مقامات آمریکایى عمل کنند. بوش مبناى رفتار خود در بغداد را براساس "گذار از سازمانهاى بینالمللى" استوار کرد. حال چگونه نماینده دائم آمریکا در سازمان ملل متحد سخن از بینالمللى کردن بحران عراق به میان مىآورد؟
در نهایت اینکه زلماى خلیلزاد و دیگر مهرههاى بىاراده نومحافظهکاران به علت شکست در عراق، از سوى افکار عمومى جهان به عنوان انشانهاى متوحش و ناکارآمد شناخته مىشوند. این افراد فاصلهاى تا حذف کامل از معادلات بینالمللى ندارند و "شکست در عراق" به عنوان لکهاى ننگ در کارنامه سیاسى آنها باقى خواهد ماند.