سیدیاسر جبرائیلی
بالاخره مناقشه حزب دموکرات با کاخ سفید بر سر تامین بودجه جنگ عراق پایان یافت و دموکراتها با حذف جدول زمانبندی شده خروج نظامیان آمریکایی از عراق در بودجه جدید، و تنظیم بودجهای مطابق میل بوش، در این بازی سیاسی شکست خورده و به اهداف تبلیغاتی خود دست نیافتند. در اینباره گفتنیهایی است.
در مبارزات انتخاباتی هفتم نوامبر 2006 کنگره آمریکا، دموکراتها توانستند با بهرهبرداری از مخالفت افکار عمومی این کشور با جنگ عراق، پس از 12سال دوری از حاکمیت در کنگره، به قدرت بازگردند، نظرسنجیهایی که در آن زمان صورت گرفت، نشان میداد که از هر 10شهروند آمریکایی شش نفر مخالف جنگ بودند و از این تعداد 78درصد گفتند که به دموکراتها رأی خواهند داد.
پس از پیروزی در انتخابات کنگره، حزب دموکرات که برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 آمریکا نیز دورخیز کرده بود، اقدام به تصویب طرحها و لوایحی در مخالفت با جنگ عراق کرد. مهمترین و برجستهترین این مصوبههای زنجیرهای، شاید لایحهای بود که به «نام» جلوگیری از اعزام 21 هزار و 500 نیروی نظامی جدید به عراق تنظیم شد. این لایحه اگرچه توانست در مجلس نمایندگان به تصویب برسد، اما مجلس سنا با تصویب نکردن آن ضربه بزرگی به پروژه تبلیغاتی دموکراتها وارد ساخت.
از این پس، لفاظیهای افراطی دموکراتها علیه جنگ عراق شدت گرفت و به دنبال آن پروژه بعدی تبلیغات به اجرا گذاشته شد. زمانی که بوش خواستار افزایش 100 میلیارد دلاری بودجه جنگ شد، دموکراتها قصهای دیگر ساختند: «بودجه را تصویب میکنیم، به شرطی که بوش از عراق خارج شود.»
دموکراتها به خوبی میدانستند که بوش این مصوبه مشروط را وتو خواهد کرد. آنها میدانستند که لغو وتوی رئیسجمهور و ملزم کردن او به اجرای یک مصوبه به دو سوم آرای هر دو مجلس کنگره نیاز دارد و آنها این توان را ندارند. سرانجام بودجه درخواستی بوش به اضافه «ضربالاجل عقب نشینی نظامیان آمریکایی از عراق» تصویب شد و بوش نیز همانگونه که وعده داده بود آن را وتو کرد.
اما اقدام روز پنجشنبه گذشته کنگره تحت حاکمیت دموکراتها در حذف جدول زمان بندی شده خروج نظامیان آمریکایی از عراق و تصویب بودجه دلخواه بوش، به این بازی تبلیغاتی پایان داد.
دموکراتها اکثریت لازم را برای تصویب نکردن این بودجه 120میلیارد دلاری در کنگره داشتند. آنها به راحتی میتوانستند این لایحه درخواستی از سوی بوش را تصویب نکنند، ماجرایی که در جنگ ویتنام اتفاق افتاد و در آن تاریخ، کنگره با تصویب نکردن بودجه درخواستی رئیسجمهور وقت و وارد آوردن فشار مالی به دولت، باعث خروج آمریکا از ویتنام شد. اما دموکراتها این کار را نکردند و آنچنانکه «هری رید» رهبر اکثریت سنای آمریکا گفت، چیزی « بالاتر از انتظار بوش» تقدیم وی کردند.
این اقدام دموکراتها را میتوان یک پیام برای جهانیان و یک خسارت بزرگ برای این حزب ارزیابی کرد. دموکراتها با تصویب این بودجه، به همه مردم دنیا اعلام کردند که نه تنها مخالف جنگ عراق نیستند، بلکه تحقق رویای امپریالیسم آمریکا به شدت به نفت عراق نیازمند است و آنها هم این رویا را در سر دارند. پیام مصوبه اخیر این بود که احزاب سیاسی حاکم، تنها مجریان سیاستهای کلی یک حکومت و نظام سیاسی هستند و تنها ممکن است با روی کار آمدن احزاب مختلف، میدانهای اجرای این سیاستهای کلی تغییر کند، نه ماهیت آنها.
اما ضربه این مصوبه بر پیکر حزب دموکرات که تشنه در دست گرفتن قدرت در آمریکاست، این است که گروههای ضدجنگی که در انتخابات کنگره در کنار دموکراتها قرار گرفتند و آنها را روی کار آوردند، هم اکنون علیه آنها موضع گرفتهاند. گروههای ضد جنگ به انحاء مختلف تهدید کرده بودند که اگر دموکراتها بخواهند از این لایحه در کنگره حمایت کنند، با خسارات سیاسی درازمدتی روبرو خواهند شد.
نتیجه اینکه هم اکنون، این بازی تبلیغاتی نه تنها به نفع جمهوریخواهان آمریکا تمام شده، و احتمال موفقیت دموکراتها در انتخابات سال 2008 به شدت تضعیف گردیده است، بلکه دست دموکراتهایی که ماهها نقاب «مخالفت با جنگ» را بر صورت داشتند، رو شده است.