*مذاکرات 3 جانبه آمریکا، روسیه و اتحادیه اروپا برای پایان دیپلماتیک بحران کوزوو به بن بست رسیده است. ادامه این روند، بحران را به کجا هدایت خواهد کرد؟
**ارزیابی من این است که رهبران آلبانیایی کوزوو که ماه گذشته در انتخابات به پیروزی دست یافتند، به شکلی یکجانبه تا یک ماه اینده اعلام استقلال میکنند و از تمامی کشورها خواهند خواست تا کوزوو را به عنوان کشوری مستقل به رسمیت بشناسند.
گفته میشود 6 کشور در اتحادیه اروپا با استقلال کوزوو مخالف هستند.
صرفنظر از ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه و آلمان به عنوان کشورهای بزرگ و مهم اتحادیه اروپا استقلال این کشور را به رسمیت خواهند شناخت. اکثریت کشورهای اروپایی نیز نه به این سرعت اما به تدریج نظر مثبت خود را علام خواهند کرد اما بیتردید روسیه با این موضوع مخالفت خواهد کرد. فکر میکنم کشورهای اسلامی نیز مشکلی با استقلال کوزوو نداشته باشند.
مخالفت روسیه کافی است تا کوزوو نتواند به عضویت سازمان ملل درآید و این موضوع برای کشور تازه استقلال یافته کوزوو نمیتواند چندان جالب باشد.
دو دستگی در جامعه بینالمللی میتواند کوزوو را در وضعیت نامشخصی قرار دهد تا زمانی که مسکو قطعنامه عضویت کوزوو در سازمان ملل را وتو کند، عضویت در سازمان ملل رویا است. در این شرایط اتحادیه اروپا نیز باید درصدد کمکرسانی به کوزوو باشد در حالی که تمامی اعضا هنوز کوزوو را به رسمیت نشناختهاند.
*بحث حضور نیروهای ناتو در این استان نیز از اهمیت بسیاری برخوردار است. موافقید؟
**کاملا؛ شاید این موضوع مهمترین بحث پس از استقلال کوزوو باشد. در حال حاضر نزدیک به 16 هزار سرباز ناتو در کوزوو حضور دارند و باید هرچه سریعتر مکانیزمی برای ادامه حضور آنها و حتی افزایش شمار نیروها اندیشیده شود، زیرا خروج ناتو از این استان میتواند بر خطر بالقوه خشونت و هرج و مرج بیفزاید.
*چند هزار صرب در کوزوو زندگی میکنند؟
**آمار دقیقی وجود ندارد، اما برخی تخمینها حاکی است، بین 100 تا 200 هزار صرب در میان 2 میلیون آلبانیایی در کوزوو باقی ماندهاند.
*صربها در شما کوزوو در مرز صربستان جمعیت غالب هستند. یقینا آنها استقلال کوزوو را بر نمیتابند، درست است؟
**صربها در شهر شمالی متیسروویکلا اکثریت مطلق هستند و البته چند هزار صرب نیز در مناطق مختلف کوزوو پراکندهاند. آنها حتی در انتخابات ماه گذشته شرکت نکردند، بنابراین به هیچوجه زیر بار استقلال کوزوو نخواهند رفت.