نگاهی به تاکتیک «وحدت» در اصلاح‌طلبان

محراب ایرانی

اصلاح‌طلبان افراطی در ادامه حرکت سیاسی خود انتخابات مجلس هشتم را به عنوان یک پروژه در نظر گرفته‌اند و در مسیر گام به گام خود تمام هم وغم خود را مصروف این موضوع نموده‌اند.

برای انجام این پروژه تمهیداتی در نظر گرفته‌اند که از همه مهمتر حضور اقای خاتمی ‌در این پروژه است. در این گام آقای خاتمی ‌برای گرفتن ابتکار عمل از دست سازمان تندرو مجاهدین انقلاب شورای 23 نفره‌ای را تدارک و تمهید کرده است.

اعضای این شورا که به مسوولیت وزیر کشور سابق به فعالیت خود ادامه می‌دهد از برخی نمایندگان مجلس، وزرا و برخی معاونان ایشان در دوران اصلاحات تشکیل شده است.

ترکیب این شورا که از 11 نفر به 23 نفر افزایش یافته برای حضور نمایندگان گروه‌های دوم خردادی تمهید یافته است که این گروه بتوانند به یک وحدت برسند.

نکته جالب در ترکیب این شورا عدم حضور اعضای سازمانی مجاهدین انقلاب است.

به طوری که اولین موضع‌گیری در محافل غیررسمی ‌اصلاح‌طلبان افراطی توسط یک عضو شاخص این جناح انجام گرفت. برخی از اعضای حزب اعتماد ملی و حتی فرد شاخص این حزب و برخی گروه‌های حاشیه‌ای دوم خردادی از تشکیل گروه 23 نفره ابراز ناخشنودی کرده‌اند و در جلسات خویش از این که چرا در فرایند تصمیم‌گیری آن‌ها را کنار گذاشته‌اند ابراز نارضایتی نموده‌اند. به نظر می‌رسد در آرایش انتخاباتی افراطیون اصلاح‌طلب علی‌رغم اعلام شعار وحدت، تفرق و چند دستگی در گروه‌های تصمیم‌گیر آنها وجود دارد و غیر از گروه کارگزاران که نقش اسپانسر و حامی ‌بهره‌مند از امتیاز پیروزی را خواهد داشت؛ آرایش گروه‌های دوم خردادی در سه طیف زیر خلاصه می‌شود:

1ـ طیف آقای خاتمی‌ و شورای 23 نفره

2ـ طیف مشارکت و سازمان مجاهدین

3ـ طیف اعتماد ملی و گروه‌های حاشیه‌ای دوم خردادی

به‌رغم وجود اختلاف مبانی و دیدگاه‌های پراکنده در گروه‌های دوم خردادی در پروژه انتخابات مجلس هشتم تلاش بر این است که در تریبون‌های عمومی‌از اختلافات عمیق و ریشه دار این گروه‌ها صحبتی نشود و حتی یکی از گروه‌های ذی‌نفوذ دوم خردادی که در گذشته نقش لیدر فکری این جریان را داشت و در حال حاضر به واسطه تندروی‌ها به حاشیه رانده شده است صریحا عنوان کرده ما به دنبال سهم خواهی نیستیم و بر وحدت تاکید داریم. به نظر می‌رسد شعار وحدت فقط یک تاکتیک حزبی و جناحی است و ریشه در واقعیات این جریان ندارد. ضرورت‌های بقا و پایداری جریان ارزشی اصلاح‌طلب ایجاد می‌کند این افراد حتما صف خود را از افراطیون جدا کنند.

به نظر می‌رسد ابتکار عمل از دست جریان ارزشی و آرمان خواه اصلاح‌طلب گرفته شده و تندورها به بهانه ائتلاف و وحدت می‌خواهند سایه سنگین خود را روی جریانات معقول اصلاح‌طلب وارد نمایند. ضرورت فرآیند حزبی و استقلال عمل سیاسی ایجاب می‌کند چهره‌های ارزشی اصلاح‌طلب اجازه ندهد تندروهای اصلاح‌طلب ابتکار عمل سخنگویی و تریبون داری را برعهده بگیرند. شاید الان فرصت مناسبی باشد که آنها یک بار دیگر به این نکته بیاندیشند که چرا به وقت پیروزی تندروهای اصلاح‌طلب آنها را به کنار گذاشتند و در جلسات خویش و حتی تریبون‌های عمومی ‌آن‌ها را کم اهمیت و بی‌اهمیت معرفی می‌کردند!