«کارشناسان نظامی روسیه به دلیل بحثهایی که مقامات نظامی ارشد آمریکا از آنها استفاده میکنند تا تصمیم خود را برای استقرار سپر دفاع موشکی در شرق اروپا توجیه کنند، سردرگم شدهاند.»
خبرگزاری نووستی در تحلیلی در باره طرح استقرار سپر دفاع موشکی آمریکا در شرق اروپا عنوان کرد: «چه کسی باور میکند که استقرار یک رادار در جمهوری چک و 10 موشک رهیاب در لهستان هیچ تهدیدی برای امنیت ملی روسیه نیست. ظرف 20 تا 30 سال آینده نه ایران و نه کره شمالی توانایی دستیابی به موشکهایی که بتوانند آمریکا را مستقیما مورد هدف قرار دهند، نخواهند داشت. موشکهایی که این دو کشور در حال حاضر در اختیار دارند و یا در حال توسه آنها هستند نمیتوانند بیش از سه هزار کیلومتر را پوشش دهند.
این دو کشور برای در اختیار داشتن موشکهایی با برد حداقل 5500 کیلومتر باید به طور چشمگیری سطوح علمی و تکنولوژی و نرمافزارهای کامپیوتری خود ترتیب دهند که هیچ کدام از این دو ایده امکان محققشدن را ندارد.»
تحلیلگر خبرگزاری نووستی در ادامه مینویسد: «به همین دلیل من با کارشناسان نظامی روسیه موافق هستم که معتقدند سپر دفاع موشکی واشنگتن در شرق اروپا علیه موشکهای استراتژیک روسیه طراحی شده است.
استقرار این سپر دفاع موشکی در جمهوری چک و لهستان تعادل قدرت در اروپا را از بین میبرد و منجر به تهدید جدی علیه امنیت ملی روسیه خواهد شد.
همچنین این اظهارنظرها درباره اینکه 10 موشک رهیاب آمریکایی که قرار است در لهستان استقرار یابد نمیتواند عامل جبرانکنندهای در برابر صدها موشک توپول، توپول ام، استیلت و سیتنز باشد، متقاعدکننده به نظر نمیرسد. هیچکسی نمیتواند تضمین دهد که این 10 موشک رهیاب به 20 یا بعد از آن به 100 و یا حتی بیشتر از این تعداد موشک تبدیل نشود و یا حتی سیستم به روز شده آمریکا به جای آن قرار نگیرد.
به علاوه مقامات ارشد آمریکا اعلام کردهاند که واشنگتن قصد ندارد درباره استقرار سپر دفاع موشکی خود در شرق اروپا با همپیمانان خود در سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) مشورت کند.
در نهایت سادهلوحانه است اگر فکر کنیم که واشنگتن تلاشهای خود را در لهستان و چک محدود میکند.»
تحلیلگر این خبرگزاری معتقد است: «پیشنهاد جروج بوش رئیسجمهور آمریکا برای همکاری با روسیه در مورد توسعه سپر دفاع موشکی مشترک ترفندی از طرف بوش برای کاهش مخالفتهای عمومی در برابر استقرار سپر دفاع موشکی در اروپا است.
این چیزی است که ژنرال ولادیمیر بلوس، نویسنده چند کتاب درباره سیستم کنترل نبرد هوایی آمریکا (USABM) در این رابطه به من گفته است. این گونه همکاری غیرممکن است. (همکاری میان آمریکا و روسیه در توسعه سپر دفاع موشکی مشترک) نیروهای هستهای استراتژیک ما در ابتدا با هدف تقابل علیه یکدیگر تشکیل شدهاند. روابط آنها بر اساس مفهوم بازدارندگی هستهای دو جانبه است. طبقه این شرایط سیستم کنترل نبرد هوایی مشترک دور از واقعیت است.
بسیار سخت است که این نزاع و جر و بحثها را رد کرد.
در اواخر قرن حاضر روسیه و آمریکا توافقنامهای را به امضا رساندند که در این توافقنامه دوطرف موافق کردند که اطلاعاتی درباره موشکهای بالستیک تهدیدکننده کشف شده توسط سیستمهای هشداردهنده مبادله کنند.
مسکو تصمیم گرفت تا آژانسی مشترک با آمریکا برای کنترل این فرآیند تاسیس کند.
بیش از هفت سال از زمان امضای این توافقنامه گذشت اما تاکنون هیچ اقدامی براساس این توافقنامه صورت نگرفته است.»
در این تحلیل خبرگزاری نووستی آمده است: «شورای ناتو ـ روسیه گروهی برای بررسی سیستم کنترل نبرد هوایی در اروپا دارد که مشورتهای گوناگونی درباره مدیریت مبارزه دفاع هوایی در آن انجام گرفته است.
مسکو اطلاعات سیستم مدیریت مبارزه هوایی خود را در اختیار شرکای خود گذاشت.
بروکسل قول داد که برای سیستم کنترل نبرد هوایی اروپا از روسیه سختافزارهای نظامی خریداری کند اما پس از این اقدام نیز هیچ اتفاقی روی نداد.
ناتو به دلیل استاندارد نبودن تجهیزات روسیه با سیستم مدیریت مبارزه هوایی اروپا تصمیم گرفت که سختافزارهای آمریکایی را برای این سیستم خریداری کند. در همین حال حاضر سیستم ضدموشکی و دفاع موشکی یونان که یک عضو ناتو است از نزمافزارهای روسیه تشکیل شده است برای نمونه میتوان به سیستم (Tor-m1) و (300 – s) اشاره کرد.
آنها همچنین شامل سیستم کامل دفاع موشکی و هوایی ناتو است و استانداردهای آن نیز قابل قبول است.
حال این سوال مطرح است که چرا این امر برای دیگر کشورهای اروپایی قابل قبول نیست؟ پس منطق کجاست؟ به طور واضح مشخص است که منافع سیاسی و تجاری آمریکا و شرکتهای این کشور مهمتر از هر منطقی است.»
«استقرار سیستم کنترل نبرد هوایی آمریکا در چک و لهستان نه تنها برای روسیه بلکه برای کل اروپا یک تهدید محسوب میشود.»