یک نشریه آمریکایی تصریح کرد «با توجه به برنامههای بسیار گسترده پنتاگون برای تحت کنترل گرفتن جهان، حضور دایمی نیروهای آمریکایی در عراق به نظر تنها برنامهای کوچک است». «مادر جونز» که هر دو ماه یکبار منتشر میشود، نوشت: براساس اسناد سال، 2005 پنتاگون تصدیق کرده است که در 39 کشور دستکم از یک پایگاه برخوردار است و نیروهای آن در بیش از 140 کشور مستقر هستند. به نوشته این نشریه، پنتاگون همچنین از دستکم 571 هزار و 900 ساختمان و تاسیسات در سراسر جهان برخوردار است که از این میزان 466 هزار و 599 مورد در آمریکا یا اراضی آن استقرار دارد. در حقیقت وزارت دفاع مالک یا موجر بیش از 75 درصد تمامی ساختمانهای فدرال در آمریکا است. به گزارش ایرنا مادر جونز افزوده است: براساس آمار سال 2006 ارتش آمریکا حدود 52 درصد، نیروی هوایی حدود 33 درصد، تفنگداران دریایی حدود 8 درصد و نیروی دریایی نیز حدود 7 درصد از اراضی وزارت دفاع را در اختیار دارند. ارتش آمریکا همچنین با یک هزار و 742 ساختمان و یک هزار و 659 تاسیسات جلودار است.
این در حالی است که در «تاسیسات بزرگ»، که ارزش آنها بیش از یک هزار و 584 میلیارد دلار است، نیروی هوایی از سایر نیروهای نظامی این کشور پیش است و دارای 43 پایگاه بسیار بزرگ است. ارتش نیز 39 پایگاه و نیروی دریایی و تفنگداران دریایی نیز به ترتیب تنها 29 و 10 پایگاه بزرگ در اختیار دارند. به نوشته این نشریه، وزارت دفاع آمریکا همچنین علاوه بر تعداد نامشخصی از حیواناتی که برای اهداف اعلامنشدهای استفاده کرده، تنها در سال 2001 از 330 هزار و 149 جانور مختلف برای آزمایشات خود استفاده کرده است. علاوه بر اینها پنتاگون مالک برخی تجهیزات بخصوص نیز است. به عنوان مثال پنتاگون از بیش از 2 هزار و 50 واگن راهآهن برخوردار است. وزارت دفاع همچنین سالانه 100 هزار کانتینر دریایی را حمل میکند و سالانه 800 میلیون دلار برای حمل و نقل داخلی هزینه میکند که اکثرا از طریق راهآهن یا کامیونها حمل میشود. ارتش آمریکا همچنین از 12 هزار و 700 کامیون سنگین تاکتیکی برخوردار است که از آنها برای حمل مهمات، نفت، روغنها و دیگر تجهیزات برای خودروهای جنگی و سیستمهای تسلیحاتی در میدان نبرد استفاده میشود. علاوه بر آن ارتش از 120 هزار خودروی هاموی برخوردار است. علاوه بر اینها، براساس گزارش سال 2006 پنتاگون، وزارت دفاع آمریکا دستکم از 280 کشتی، 14 هزار هواپیما، 900 موشک استراتژیک و 330 هزار خودروی جنگی زمینی و تاکتیکی برخوردار است.
سازمان لجستیک وزارت دفاع آمریکا نیز با فعالیت در 48 ایالت از 50 ایالت آمریکا و 28 کشور خارجی بزرگترین سازمان پشتیبانی جنگی وزارت دفاع است. این سازمان مدعی است دارای 2/5 میلیون کالا در انبارهای خود است که ارزش آن حدود 94 میلیارد و 100 میلیون دلار است. این سازمان همچنین مرکز انبار دفاع ملی را نیز اداره میکند که در آن 42 ماده حساس و استراتژیک در 20 محل مختلف در سراسر آمریکا نگهداری میشود که ارزش آن از سال 1993 که 5/1 میلیارد دلار بود به 7/5 میلیارد دلار رسیده است. بنابراین گزارش، علیرغم تمامی این مسایل، وزارت دفاع دارای بیش از یک تریلیون دلار دارایی و 6/1 تریلیون دلار بدهی است. البته بدون شک با توجه به اینکه وزارت دفاع آمریکا همیشه در ثبت دقیق هزینهها و داراییهای خود با مشکلاتی مواجه بوده است، میتوان اطمینان داشت که ارقام واقعی بسیار بیشتر از این میزان است بخصوص که براساس تحقیقاتی که بازرس کل وزارت دفاع آمریکا انجام داده بود، دستکم یک تریلیون دلار از بودجه این وزارتخانه نامشخص است و معلوم نیست در کجا و به چه گونه هزینه شده است. این در حالی است که دستکاری کردن آمار و ارقام توسط یک سازمان بزرگ آمریکایی که فکر میکند قدیمیترین، بزرگترین، شلوغترین و موفقترین شرکت آمریکایی است مسالهای کاملا طبیعی است بخصوص که وزارت دفاع آمریکا در پایگاه اینترنتی خود اعلام کرده است به سادگی از نظر بودجه و تعداد کارمندان از شرکتهای بزرگی همچون والمارت، اکسون موبیل و جنرال موتورز برتری دارد. مادر جونز در ادامه با اشاره به اینکه میتوان گفت کل جهان در دستان پنتاگون است، نوشته است این وزارتخانه علاوه بر داراییهای متعددی که در اختیار دارد، تنها در سال 2005 بیش از 6 میلیون دلار برای صفحههای موسیقی، آلات موسیقی و لوازم جانبی هزینه کرد. این سازمان همچنین در سراسر جهان 300 هزار واحد مسکونی در اختیار دارد. این در حالی است که ساختمان پنتاگون که در حقیقت منزل وزیر دفاع آمریکا است خود از بزرگترین محل اقامت جهان برخوردار است که از کاخ سلطان برونئی نیز که بزرگترین محل اقامت خصوصی جهان است بزرگتر است به گونهای که پنتاگون دوست دارد خود را یک «شهر» بخواند که تقریبا از تمامی امکانات یک شهر برخوردار است. از نظر ارزش، دیگر داراییهای پنتاگون نیز بسیار ارزشمند هستند به گونهای که فقط اراضی که در اختیار پنتاگون است معادل کل کشور کره شمالی است. به نوشته مادر جونز، ارتش آمریکا بیش از هر زمان دیگری به دنبال گزینههایی است تا جهان را به صورت بلندمدت مورد بهرهبرداری خود قرار دهد. وزارت دفاع آمریکا هماکنون در حال بررسی ایده تاسیس پایگاههای دریایی در آبهای بینالمللی است تا به این طریق اگر برخی کشورها به آن اجازه ندهند در خاک خود به پایگاههای نظامی دسترسی داشته باشد، بتواند از این پایگاههای دریایی استفاده کنند.
علاوه بر آن نیروی هوایی ارتش آمریکا نیز در نظر دارد تا فضا را به یکی دیگر از میادین نبرد خود تبدیل کند به گونهای که نیروی هوایی آمریکا در گزارشی که در سال 2004 منتشر کرد اعلام کرده است که اولویت اول آن در قرن جدید به دست آوردن سلطه آمریکا بر فضا خواهد بود. لذا هنگامی که ما اینگونه به تحت کنترل گرفتن جهان معطوف هستیم، ایده اشغال عراق که تقریبا هماندازه ایالت کالیفرنیا است، برای یک یا پنج دهه آینده به نظر بسیار کوچک میرسد. حال آنچه مهم است این است که هر چند ممکن است پنتاگون صاحب خانه بزرگ جهان باشد، ولی در کشورهایی از ویتنام تا لائوس، بیروت تا سومالی، نیروهای آمریکایی گاهی شاهد آن بودهاند که از مناطقی که قصد داشتند آن را به خانه و محل اقامت خود تبدیل کنند بیرون رانده شدهاند. مادر جونز نوشته است: به همین علت هماکنون این سوال پیش میآید که آیا عراق نیز به صورت دایمی به اراضی اشغالی موجود در فهرست پنتاگون تبدیل خواهد شد یا به دیگر کشورهای رو به افزایشی خواهد پیوست که دیگر حاضر نیستند اراضی خود را در اختیار پنتاگون قرار دهند.