تاریخ انتشار : ۰۸ مرداد ۱۳۸۸ - ۰۹:۰۶  ، 
کد خبر : ۳۶۲۸۵

مشوق‌های اروپا؛ باز هم شیطنت


بروجردی
بستۀ پیشنهادی گروه 6 که گفته می‌شود در آن مشوق‌هایی برای ایران در نظر گرفته شده توسط رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپایی تحویل داده شد. گرچه ناگفته پیداست و از اظهارنظرهای پراکندهِ‌ برخی رسانه‌های غربی برمی‌آید که بسته پیشنهادی، حق ایران را در انجام غنی‌سازی اورانیوم نادیده گرفته و البته وزارت خارجه با توجه به رویکردی که در حفظ منافع ملی و استقلا‌ل کشور دارد موضع مناسبی خواهد گرفت اما به جهت روشن‌تر نمودن افکار عمومی ‌ذکر چند نکته ضروری به نظر می‌رسد:
1. قبل از بررسی پیشنهادات گروه 6 این نکته باید مورد توجه قرار گیرد که ماهیت پیشنهاددهندگان چیست و چه وجهه‌ای در سطح بین‌الملل دارند؟ پاسخ به این سؤال چندان دشوار نیست. صرف نظر از کشورهایی مانند روسیه و چین که حفظ منافع خود را در همراهی با کشورمان دیده‌اند و مناسباتی به مراتب عمیق‌تر از سایر کشورهای غربی عضو گروه 6 با ایران دارند و به منظور حفظ چنین مناسباتی سعی می‌کنند تعاملا‌ت خود را حفظ نمایند ماهیت کشورهایی همچون آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان در عرصه جهانی خصوصاً در برخورد با جمهوری اسلامی ‌ایران آشکار است.
امروز دیگر در سطح بین‌الملل حتی در میان مردم کشورهای غربی و آمریکا سیاست‌های جنگ‌طلبانه و ضدبشری دولتمردان آمریکا و انگلیس و... که به نام‌های دموکراسی، دفاع از حقوق‌بشر، مبارزه با تروریسم و... آن را زینت می‌بخشند بر کسی پوشیده نیست.
شکنجه مردم بی‌دفاع عراق و افغانستان در زندان‌های گوانتانامو و ابوغریب حتی مورد اعتراض کشورهای اروپایی نیز قرار گرفته است ‌رئیس‌جمهور آمریکا چندی پیش اعلا‌م کرده بود: یکی از اشتباهات ما این بود که جنایات مان در عراق و افغانستان در سطح دنیا افشا شد. آیا کشوری که وحشی‌ترین رژیم دنیا ـ یعنی رژیم صهیونیستی که حتی به کودکان نیز رحم نمی‌کند ـ در حمایت کامل آن قرار دارد می‌تواند پرچمدار صلح باشد؟ امروز بسیاری از شخصیتهای برجسته آمریکا نیز دولت کنونی این کشور و رئیس‌جمهور آن را منفورترین دولت‌ها در طول تاریخ آمریکا می‌دانند. دولت انگلیس هم که همیشه دنباله‌رو سیاست‌های آمریکا بوده است خود را به این واسطه رسوا نموده تا جائی که برخی دولتمردان این کشور نخست وزیر فعلی آن را به سگ دست‌آموز تشبیه کردند.
حضور نظامی‌ و اشغالگرانه انگلیس را در عراق نمی‌توان نادیده گرفت و نیز کشور فرانسه و آلمان که در همراهی و مشارکت در جنایات آنان کوتاهی ننموده‌اند. که این تنها گوشه‌ای از اقدامات آنان در زمینه دفاع از حقوق‌بشر و احیای صلح جهانی است. اکنون آیا می‌توان صلا‌حیت این کشورها را در حل و فصل مسأله هسته‌ای ایران که خود عامل به وجود آمدن آن شده‌اند معتبر دانست؟
2. پرسش دیگری که با در نظر گرفتن مطلب فوق باید پرسید این است که آیا بسته پیشنهادی آنان صرفاً‌مشوق‌هایی است که موجب مهار خطر ایران خواهد شد و بدین واسطه دیگر برای احیای صلح جهانی مشکلی وجود نخواهد داشت یا نه، نیت‌‌های دیگری در پس پرده نهفته است؟ سؤالی که باید از آنان پرسید این است که اگر شما معتقدید ایران تهدیدی برای صلح جهانی است و اقدامات آن در زمینه انرژی هسته‌ای خلا‌ف قوانین و مقررات بین‌المللی است به جای برخورد با آن چرا جمهوری اسلامی ‌ایران را تشویق می‌کنید؟! کشوری که خلا‌فی را از نظر شما مرتکب می‌شود چه مفهومی ‌دارد که مورد تشویق قرار گیرد؟ البته منظور آن‌ها از تشویق نیز ناگفته پیداست حتی برخلا‌ف برخی تعهداتشان محتویات بسته پیشنهادی را افشا کردند.
روزنامه نیویورک تایمز لغو تحریم‌های تجاری علیه ایران از جمله استفاده از فن‌آوری کشاورزی آمریکا، خرید قطعات هواپیما، حمایت از ایران در سازمان تجارت جهانی، و ساخت رآکتور آب سبک توسط کشورهای غربی از جمله مهم‌ترین امتیازات پیشنهادی اعضای گروه 6 به ایران در قبال تعلیق کامل فعالیت‌های هسته‌ای از جمله تعلیق غنی سازی اورانیوم برشمرده است.
در واقع حرف جدیدی در بسته پیشنهادی وجود ندارد و اروپا و آمریکا کماکان بر سر مطالبات بی‌اساس خود پافشاری می‌کنند و همۀ ‌حرف آنان این است که شما دست از آنچه که به دست ‌آورده‌اید بردارید زیرا موقعیت آنان در منطقه و حتی در جهان به خطر می‌افتد و همان‌گونه که بارها بی‌شرمانه اعلا‌م کرده‌اند دست‌یابی ایران به انرژی هسته‌ای با منافع آن‌ها سازگاری ندارد و روزنه‌های آن نیز تا حدودی قابل مشاهده است تأثیر ایران بر تحرکات منطقه خصوصاً عراق و فلسطین و لبنان استخوانی است که در گلوی آمریکا و اروپا گیر کرده و تاب تحمل پیشرفت‌های دیگر ایران را ندارند. از این رو که کشوری مستقل و در تصمیم‌گیری‌های بین‌المللی خود تابع هیچ‌قدرتی نیست. ظهور ایران هسته‌ای و قدرتمند در عرصه بین‌الملل کابوسی است که اکنون پس از طی مراحل مختلف، بسته پیشنهادی آمریکا و اروپا را به ایران رسانده است.
پس این نتیجه بدیهی است که منظور آنان از بسته پیشنهادی نمی‌تواند گامی‌ در جهت احیای صلح جهانی باشد از طرفی اگر جمهوری اسلامی ‌ایران هدفی غیر از بهره‌برداری صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای داشت و یک بحران در جهان محسوب می‌شد چرا 160 کشور در جهان از فعالیت‌های هسته‌ای آن حمایت نموده اند.
3. اخیراً وزیر محترم امور خارجه کشورمان اعلا‌م نموده که ما به دنبال سیاست برد ـ برد هستیم و ضمن دفاع از حق خود بر استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای... از طرفی و حل مسالمت‌آمیز چالش‌های هسته‌ای از سوی دیگر اقدامات لا‌زم را انجام خواهیم داد هرچند موضع وزیر محترم امور خارجه صحیح است و نتیجه مطلوب همین امر می‌تواند باشد اما توجه به این نکته حایز اهمیت است که در صورت غائله‌آفرینی و ایجاد چالش از سوی کشورهای زورگو و قدرتمند و مقاومت جمهوری اسلامی ‌ایران در برابر آن‌ها حتی اگر متحمل خسارات زیادی گردد به مفهوم باخت نخواهد بود و به فرمایش حضرت امام(ره) در مقابل همۀِ زورگویان عالم می‌ایستیم اگر پیروز شدیم که هیچ و اگر پیروز نشدیم به پیروزی بزرگ‌تری به نام شهادت خواهیم رسید و اساساً بر مبنای اصل تکلیف‌گرایی در صورت عدم کارایی دیپلماسی به برد عظیم‌تری نائل خواهیم شد.
4. خالی از لطف نیست به کسانی که از تهدیدات دشمن می‌ترسیدند و ندای مصلحت‌گرایی سر می‌دادند و هیاهوی تو خالی دشمن را جدی می‌گرفتند و راهی جز تسلیم نمی‌دیدند عقب‌نشینی‌‌های توأم با حقارت دشمن را ببینند و عبرت بگیرند و به این نکته توجه داشته باشند که اگر در مقابل دشمن یک قدم عقب‌نشینی شود دشمن 10 قدم به جلو خواهد آمد و مطابق تعالیم اسلامی ‌تا دین شما را نگیرد دست بردار نیست. متأسفانه هنوز عده‌ای که در دوره‌های پیش سرنوشت مملکت تصادفاً دست آن‌ها افتاده بود کشور را بر سر دوراهی حفظ نظام و انرژی هسته‌ای می‌دانند غافل از این‌که انرژی هسته‌ای اکنون به یک مطالبه ملی تبدیل شده است.
5. اکنون اگر پاسخ ایران به درخواست آنان مبنی بر تعلیق غنی‌سازی اورانیوم منفی باشد. ـ که احتمالا‌ً باید همین‌گونه باشد ـ عکس‌العمل آنان چه خواهد بود؟ از دو حال خارج نیست: یا گزینۀ نظامی‌ را اختیار می‌کنند که بسیار بعید است و به دلیل ضعف در برابر موقعیت ایران حتی دولتمردان آمریکا نیز گزینۀ مذکور را رد کرده‌اند و دیگر این‌که به اقدامات دیپلماتیک خود ادامه داده و از‌ آن جا که تعلیق غنی‌سازی اورانیوم و عدم دسترسی ایران به انرژی هسته‌ای برای ‌آن‌ها بسیار باارزش و پر اهمیت است بعید نیست که در‌آینده امتیازات خود را به صورت قطره‌ای بالا‌برده بلکه بتوانند ایران مقتدر را راضی به خواستۀ بیجای خود کنند. در هر صورت ملت و مسؤولا‌ن ما با تمسک به ایمان الهی و تعالیم اسلامی ‌راه عزت و اقتدار و پیشرفت را طی خواهند نمود. عزت و اقتدار و پیشرفت را طی خواهند نمود.

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات