برمه؛ چالش دموکراسی آمریکایی

بیش از 5 سال از اشغال عراق توسط آمریکا می‌گذرد و شرایط این کشور جنگ‌زده، بی‌شباهت به شرایط فعلی برمه یا همان میانمار 50 میلیونی نیست.

وجه تشابه عراق و برمه در این است که ایالات متحده به نام ساقط کردن حکومت دیکتاتوری صدام و برقراری دموکراسی با قتل‌عام بیش از 750 هزار شهروند عراقی و آوارگی چند میلیون نفری در طی 5 سال اشغالگری و غارت منابع زرخیز نفتی آن، به این کشور لشکرکشی نمود. اما برمه با همان شرایط و تحت ستم و جنایتهای دژخیمان مسلح به رهبری ژنرال «تان شوه» قرار گرفته‌اند، اما صدایی از کاخ سفید برای دفاع از آزادی و دموکراسی مردم این کشور بلند نمی‌شود!

رهبر آزادیخواهان برمه خانم «آنگ سن‌ سوچی» که برای اولین بار پس از 4 سال حبس خانگی توانست همراه با راهبان بودایی و شهروندان برمه‌ای وارد صحنه سیاسی ضدژنرال «تان شوه» شود تا صدای آزادیخواهی خود را به گوش کاخ سفید برساند اما مأموران نظامی، خانه خانم «آنگ سن سوچی» را محاصره کردند.

برمه که زمانی مستعمره بریتانیا بود در سال 1948 استقلال خود را به دست آورد و پس از یک دوره کوتاه برخورداری از دموکراسی، از سال 1962 تاکنون تحت حکومت نظامیان قرار داشته است. برمه در جنوب‌شرق آسیا و ساحل دریای آندمان واقع شده و با کشورهای چین، لائوس، تایلند، بنگلادش و هند همسایه است.

در سال 1988 و در واکنش به تظاهرات گسترده مردم برمه در حمایت از دموکراسی، گروهی از نظامیان زمام امور را تحت عنوان شورای دولتی و به بهانه اعاده نظم و قانون در دست گرفتند که در سال 1989 نام این کشور را به میانمار تغییر دادند. در سال 1990 شورای دولتی، انتخابات آزاد پارلمانی برگزار کرد، اما با پیروزی چشمگیر نامزدهای حزب اتحاد ملی دموکراسی، به رهبری «آنگ سان سوچی» نتیجه انتخابات ملغی اعلام شد و این کشور همچنان در انتظار تصویب قانون اساسی جدید و برگزاری انتخابات آزاد است و قدرت همچنان در دست ژنرال «تان شوه» بوده است.

راهبان بودایی تهدید کرده‌اند، در صورتی که ژنرال «تان شوه» از قدرت کناره‌گیری نکند، همان‌گونه که راهبان بودایی علیه ژنرال «هون سن» عامل آمریکایی در ویتنام شمالی دوران جنگ سرد، اقدام به خودسوزی کردند تا حکومت او را سرنگون نمودند آنها نیز با سوزاندن خود افکار عمومی جهان را علیه عامل آمریکایی برمه و حمایت آمریکا از آن تحریک خواهند کرد. آنان حتی شعارهای عوام‌فریبانه «زلمای خلیل‌زاد»، نماینده آمریکا در سازمان ملل را که به خاطر منافع نامشروع آمریکا ادعا کرده است: وضعیت برمه برای ثبات منطقه خطرناک است و بدون آن که از مبارزات مردم و علیه ژنرالهای دژخیم حرفی بزند، از رهبران این کشور خواست تا هرچه سریعتر به سازمان ملل اجازه دهند تا به این کشور سفر کند.

اما همین آمریکایی دو رگه، مستقر در سازمان ملل، کاخ سفید را تشویق کرد تا بدون مجوز سازمان ملل برای سرنگونی طالبان و صدام به افغانستان و عراق حمله کنند.

ابراهیم گمبری، نماینده و فرستاده ویژه سازمان ملل متحد به برمه، با رهبران نظامی آن کشور و رهبر مخالفان دیدار و گفتگو کرده است. منابع دیپلماتیک سازمان ملل اعلام کردند که نظامیان برمه به وی اجازه دادند با ژنرال «تان شوه» و سپس خانم «آنگ سان سوچی» رهبر مخالفان در «Naypyidaw» پایتخت جدید این کشور و رانگون پایتخت قدیمی دیدار کند.

چین که نزدیکترین متحد برمه می‌باشد از رژیم نظامی این کشور خواسته است که به خشونتها پایان دهد. «ون جیابائو»، نخست‌وزیر چین در گفتگو با «گوردون براون»، همتای بریتانیایی خود قول مساعد برای خاتمه این بحران داد. سولانا نیز چین را ترغیب به ادامه تلاشهایش نمود. اما تا کنون از تمامی تلاشهای دیپلماتیک هیچ نتیجه‌ای حاصل نشده است، زیرا برمه، نه نفت عراق را دارد و نه در منطقه‌ای حساس و ژئوپلتیک چون خاورمیانه واقع شده است. لذا از نظر ایالات متحده دیکتاتورها، بر دو نوع هستند، دیکتاتور خوب! دیکتاتور بد! صدام دیکتاتور بد بود که باید پس از انقضای تاریخ مصرفش می‌مرد. ژنرال «تان شوه» دیکتاتور خوب است، زیرا هنوز منافع آمریکا را حفظ کرده است. دیکتاتور بد باید سریع حذف شود و دیکتاتور خوب باید هنوز در قدرت بماند.

ژاپنی‌ها نیز برای اینکه از تحولات برمه عقب نمانند ارسال یک بسته 5/5 میلیون دلاری برای یک مرکز منابع انسانی در برمه را همزمان با افزایش فشارهای خارجی بر دولت نظامی این کشور متوقف کرده‌اند. در این میان یک روزنامه‌نگار ژاپنی از جمله کسانی بود که در جریان سرکوب طرفداران دموکراسی در ماه گذشته در این کشور کشته شد. اتحادیه اروپا نیز محصولات چوب و فلز برمه را تحریم کرده است. بوش با موضعگیری نیم‌بند و صوری خود از جهانیان خواسته است تا با اقدامهای خود «پیامد» رفتار حکومت نظامی برمه را به آن نشان دهند، کمک مالی ژاپن که قول آن در سال 2005 داده شده بود قرار بود برای مرکز دانشگاهی رانگون در زمینه آموزش اقتصاد، مدیریت و زبان ژاپنی استفاده شود.

به گفته گروه «حقوق بشر» عفو بین‌الملل، صدها تن در تظاهرات برمه کشته شدند اما آمار واقعی احتمالاً بیشتر و بالاتر از اینهاست. حکومت نظامی میانمار ضمن رد فشارهای بین‌المللی برای مجازات خود، اعلام کرد به روش کنونی ادامه خواهد داد و نیز از اعلامیه شورای امنیت سازمان ملل که  این خشونتها را محکوم کرده بشدت انتقاد کرد.

اکنون، آمریکا با شعارهای دموکراسی‌طلبانه‌اش نه در عراق توانسته آزادی و دموکراسی را به مردم عراق بدهد و نه حاضر به تحمل و پذیرش انتخابات آزاد مردم در داشتن دولتی مردمی، با پارلمانی مدنی است و نه در فلسطین اشغالی حاضر به قبول دولت مردمی حماس و برخاسته از آرای مردم می‌باشد و نه اکنون که مردم برمه به نام دموکراسی و آزادی به مبارزه با ژنرالهای ارتش برخاسته‌اند، حمایت چندانی از آنها می‌نماید. لذا افکار عمومی، به خوبی به تناقضها و برخوردهای منافقانه و دروغین کاخ سفید از عراق تا برمه و فلسطین پی برده است و هرگز فریب آن را نخواهد خورد.