بسته سوخته، تحفه پیشنهادی 1+5 از لندن

1+5 در حالی از بسته پیشنهادی به عنوان مشوق های جدید برای تعلیق غنی سازی از سوی ایران یاد می کند که منابع آگاه از مشابهت این بسته با بسته پیشنهادی به ایران در سال 2006 حکایت می کنند.

به گزارش رجانیوز، در حالیکه بنا بر اظهارات وزیر امور خارجه انگلیس مفاد این بسته تنها به اطلاع ایران خواهد رسید و جزئیات آن منتشر نمی شود، آسوشیتدپرس به نقل از دیپلماتها خبر داد: این پیشنهاد حاوی هیچ مشوق جدید عمده ای نیست بلکه هدف از ان یاداوری این نکته به ایران است که مذاکره هنوز یک گزینه است. شروط محوری پیشنهاد سال دو هزار و شش عبارتند از اینکه ایران می تواند در مقابل مشوقهای اقتصادی و سیاسی و احتمال داشتن روابط بهتر با دشمن اصلی اش واشنگتن، عناصر نگران کننده برنامه هسته ای خود را کنار بگذارد.

از سوی دیگر خبرگزاری اینترفاکس به نقل از سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه اعلام کرد 1+5 به تهران پیشنهاد کرده اند تنها در طول زمان برگزاری مذاکرات غنی سازی اورانیوم را به حال تعلیق درآورد.

لاوروف این پیشنهاد را یک ضرب الاجل ندانست بلکه آن را پیشنهادی برای حل و فصل مشکل خواند که اگر این امر میسر نشود، پیشنهاد پس گرفته می شود.

اما وزیر امور خارجه روسیه نیز همانند وزیر امور خارجه انگلیس این پیشنهاد را صادقانه خواند و از ایران خواست که به دقت همه جوانب را بررسی کند. دیوید میلیبند وزیر خارجه انگلیس هم بعد از نشست دیپلماتهای ارشد گروه 1+5 گفت ما خیلی امیدواریم که انها جدی بودن و صداقتی را که ما با بر اساس آن، به این موضوع نزدیک شده ایم تشخیص دهند.

با این حال، بر خلاف سال 2006 که اروپا ضرب الاجلی برای پاسخ ایران تعیین کرده بود، میلیبند نیز مانند لاوروف، این بار حرفی از ضرب الاجل نزد و نگفت اگر ایران دوباره بسته جدید را رد کند، واکنش 1+5 چه خواهد بود؟

تفاوت عمده این بسته با بسته 2006، تأکید بر تعلیق غنی سازی تنها در طول مذاکرات است، در حالیکه 2 سال قبل در شرایطی که هنوز قطعنامه ای علیه ایران صادر نشده بود، غرب از ایران می خواست غنی سازی را به صورت کامل متوقف کند.

اما تعلیق غنی سازی در طول مذاکرات نیز پیشنهاد جدیدی نیست چرا که حسن روحانی در دوره مدیریت خود بر موضوع هسته ای ایران پس از هر بار امضاء توافقنامه ها با چهره ای خندان مقابل دوربین ها از تعلیق غنی سازی و اجرای همکاری های فراتر از پادمان در طول زمان مذاکرات خبر می‌داد. این در حالیست که دکتر احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور در نقد این مذاکرات فاش کرد 3 کشور اروپایی در مذاکرات خود با تأکید بر مذاکرات طولانی‌مدت، حتی اجازه استفاده از چند عدد سانتریفیوژ در مقیاس پایلوت را نیز نداده بودند.

به نظر می رسد با وجود پافشاری دولت نهم بر حقوق هسته ای، ته مانده های تلقی رایج از قبل در میان غربی ها همچنان موجود باشد. براساس این تلقی نادرست، ایران در قبال مشوق های سیاسی، اقتصادی و امنیتی قابل توجه حاضر به معامله هسته ای خواهد بود. نکته ای که احتمالاً یا طرف ایرانی در مذاکرات خود به خوبی از عهده توجیه و تصحیح طرف مقابل برنیامده است و یا غرب با این اقدام می کوشد راهی برای اغماض در مقابل بی اعتنایی های مکرر ایران به قطعنامه های شورای امنیت بگشاید.

ایران تاکنون در مواجهه با 3 قطعنامه 1737، 1747 و 1803 شورای امنیت که با ابزار برخی تحریم های ناکارآمد اقتصادی درصدد بازداشتن جمهوری اسلامی از برنامه هسته‌ای خود بود، نه تنها اعتنایی نکرده بلکه هر بار این قطعنامه‌ها را با پیشرفت‌های فنی جدید پاسخ داده است.