تاریخ انتشار : ۳۰ شهريور ۱۳۹۱ - ۰۹:۵۱  ، 
کد خبر : ۳۶۵۸۱
به مناسبت حوادث اخیر فلسطین مطرح می‌شود

ریشه‌های دشمنی یهود با اسلام

مرضیه‌السادات موسوی اشاره: این مقاله در پی بررسی ریشه‌های دشمنی یهودیت انحرافی با دین اسلام است که تقدیم حضورتان می‌شود.

در روزهای اخیر، جهان شاهد حملات بی‌رحمانه رژیم صهیونیستی علیه مردم بی‌گناه فلسطین است؛ ساکنان غزه هر روز شاهد حملات هوایی و زمینی صهیونیست‌ها به بهانه واهی و شهید و زخمی شدن شمار زیادی از افراد بی‌گناه هستند، تا جایی که تصمیم اخیر اشغالگران قدس در بستن تمام گذرگاه‌ها و قطع برق و جلوگیری از ورود سوخت و مواد غذایی به نوار غزه، این منطقه را در آستانه یک فاجعه هولناک انسانی قرار داده‌است. اگرچه صهیونیسم جدای از یهود است، ولی در موارد زیادی بین صهیونیسم و یهودیان افراطی نقطه اشتراک فراوانی دیده می‌شود. حال این پرسش مطرح است که چرا این یهودیان با مسلمانان دشمنی دارند؟ دلیل دشمنی و ریشه عداوت یهود با اسلام چیست؟ در این نوشتار برخورد یهود با پیامبر اسلام صلی‌ا... علیه و آله و سلم را از دیدگاه قرآن بررسی و بیان می‌کنیم که چگونه این قوم با وجود آن که سال‌های متمادی منتظر ظهور پیامبری در حجاز بودند، بعد از بعثت پیامبر به دشمنی با ایشان پرداختند و با کارشکنی‌های فراوان با گسترش اسلام مقابله کردند تا جایی که خداوند در قرآن آن‌ها را هم ردیف مشرکان و دشمن‌ترین مردم نسبت به مسلمانان قرار می‌دهد.1
حسادت؛ عامل سقوط
حسادت یکی از ریشه‌های دین‌گریزی است که می‌توان آن را از شعبه‌های دنیادوستی به شمار آورد، تا جایی که اما صادق علیه‌السلام آن را ریشه کفر دانسته و فرموده‌است که: "مبادا برخی شما نسبت به دیگری حسودی کند؛ زیرا ریشه کفر هم حسادت است." 2
یهودیان قبل از بعثت پیامبر اسلام(ص)، در انتظار ظهور پیامبری بودند که سیادت اجتماعی آینده خود را در سایه وی مطرح کنند؛ از این رو به کفار می‌گفتند که در آینده نزدیک، ما با قبول پیامبری خاتم، بر شما پیروز خواهیم شد، ولی همین که پیامبر، مبعوث شد، از پذیرش دعوت آن حضرت خودداری کردند و به بهانه‌جویی پرداختند؛ چنان که قرآن در این زمینه می‌فرماید: و هنگامی که برای آنان از سوی خدا کتابی [چون قرآن] آمد که تصدیق کننده توراتی است که با آنان است، و همواره پیش از نزولش به خودشان [در سایه ایمان به آن] مژده پیروزی بر کافران می‌دادند، پس [با این وصف] زمانی که قرآن [که پیش از نزولش آن را با پیشگویی تورات می‌شناختند]نزد آنان آمد، به آن کافر شدند؛ پس لعنت خدا بر کافران باد. 3
در این آیه صحنه‌ای دیگر از لجاجت‌ها و هواپرستی‌های یهود را مطرح می‌کند که آن‌ها براساس بشارت‌های تورات، منتظر ظهور پیامبر بودند و حتی به همدیگر نوید پیروزی می‌دادند و به فرموده امام صادق علیه‌السلام یک یاز دلایل اقامت آن‌ها در مدینه این بود که آن‌ها می‌دانستند آن شهر، محل هجرت پیامبر است و به همین سبب از پیش در آن‌جا سکنی گزینه بودند، ولی بعد از ظهور پیامبر اسلام (ص)، با آن که نشانه‌های وی را موافق با آن‌چه در تورات بود یافتند، کفر ورزیدند. 4 در آیه بعدی علت کفر یهود را این‌گونه بیان می‌کند که آن‌ها حسادت می‌ورزیدند که چرا بر یکی از افراد بنی‌اسرائیل، وحی نازل نشده ‌است. و این حسادت و کفرورزی، بهای بدی بود که خود را بدان فروختند. 5
در این زمینه گزارش‌هایی نیز وجود دارد که ما به دو نمونه اشاره می‌کنیم:
الف ـ وقتی بحیرا، راهب مسیحی، رسول خدا(ص) را در کودکی شناخت، ابوطالب را از ادامه سفر به شام منع کرد و گفت: او را از یهود برحذر دار؛ چون او عرب است و یهود می‌خواهد پیامبر موعود از بنی‌اسرائیل باشد و به او حسادت می‌کند. 6
ب ـ مورخان و مفسران به نقل از ابن عباس آورده‌اند که یهود، پیش از اسلام (به اوس و خزرج) می‌گفتند به واسطه پیامبر بر شما غلبه خواهیم کرد. اما پس از مبعوث شدن آن حضرت سخن خود را نکار کردن. معاذبن جبل و بشر بن براء به آنان گفتند؛ تقوا پیشه کنید و اسلام آورید؛ چون خود شما در زمانی که ما مشرک بودیم محمد(ص) را برای ما وصف می‌کردید و می‌گفتید مبعوث خواهد شد و به واسطه او بر ما پیروز خواهید شد. سلام بن مشکم یهودی گفت: کسی که از او سخن می‌گفتیم محمد(ص) نیست و چیزی که برای ما شناخته شده باشد، نیاورده‌است. در این‌جا آیه 89 سوره بقره نازل شد. 7
نژادپرستی یهود
نژادپرستی از مهم‌ترین تعالیم یهود شمرده می‌شود؛ به‌گونه‌ای که "یهود" و "نژادپرستی" در طول تاریخ هیچ‌گاه از یکدیگر جدا نبوده‌ است؛ بلکه پیوند عمیقی با یکدیگر داشته‌اند.
این عقیده یهود که خود را نژاد برتر می‌دانند بر سایر عقاید آن‌ها سایه افکنده‌است، تا جایی که حتی آیین حضرت موسی ـ علیه‌السلام ـ را در نژاد خویش محصور ساخته‌اند و اگر کسی از غیرنژاد یهود بخواهد این آیین را بپذیرد برای آنان پذیرفتنی نیست و به همین سبب در میان ملل دیگر، تبلیغی ندارند. همین وضع خاص آن‌ها سبب شده که در انظار سایر ملل منفور شوند، زیرا مردم دنیا کسانی را که برای خود امتیازی قائل باشند هرگز دوست ندارند. و ما می‌بینیم که اسلام شدیدا با آن مبارزه می‌کند چون نژادپرستی، شعبه‌ای از شرک است. (8) از جمله آیاتی که نژادپرستی آن‌ها را تأیید می‌کند، آیه 6 سوره جمعه می‌باشد که خداوند چنین می‌فرماید: "ای پیامبر ! بگو: ای یهودیان ! اگر گمان می‌کنید که (فقط) شما دوستان خدایید نه سایر مردم، پس اگر راست می‌گویید، آرزوی مرگ کنید. "
هنگامی که پیامبر جمعی از یهودیان را به دین اسلام دعوت کردند و آن‌ها را از مجازات خدا بیم دادند، آن یهودیان در برابر تهدید پیامبر (صلی‌ا... علیه و آله) به مجازات الهی گفتند:
"ما را تهدید مکن؛ ما فرزندان خدا و دوستان او هستیم. اگر خشم بر ما کند، همانند خشمی است که انسان نسبت به فرزند خود دارد؛ یعنی به زودی این خشم فرو می‌نشیند! " 9
در آیاتی از قرآن کریم و منابع یهود به نژادپرستی و ادعای برتری این قوم اشاره شده ‌است. "قوم برگزیده" عنوانی است که در تورات فراوان به چشم می‌خورد، به‌گونه‌ای که مردم جهان به دو بخش اسرائیلی و غیراسرائیلی تقسیم شده‌اند.
"اعتقاد یهودیان به این که قومی برگزیده هستند مقوله‌ای اساسی در آیین یهود است و در تلمود آمده‌ است که یسرائیل (بنی‌اسرائیل) به دانه زیتون شباهت دارد چون زیتون امکان آمیختن با دیگر مواد را ندارد. " 10
این عقیده یهود در رفتارهای دیگر آن‌ها تبلور یافته تا جایی که در قرآن با ذکر نمونه‌هایی از آن به نقد و بررسی آن‌ها پرداخته‌ است؛ از جمله در آیه 18 سوره مائده به یکی از ادعاهای بی‌اساس و امتیازات موهومی که آن‌ها داشتند اشاره کرده، می‌گوید: یهود و نصاری گفتند: ما فرزندان خدا و دوستان او هستیم (11) این تنها امتیاز موهومی نیست که آن‌ها برای خود قائل شدند، بلکه در آیات دیگر بارها به این‌گونه ادعاهای آنان اشاره شده ‌است، برای مثال در آیه 111 سوره بقره ادعای آن‌ها را درباره این‌که غیر از آنان کسی داخل بهشت نمی‌شود و بهشت مخصوص یهود و نصاری است، بیان کرده و ابطال می‌نماید و در آیه 80 سوره بقره ادعای یهود را دائر بر این‌که آتش دوزخ جز ایام معدودی به آنان نمی‌رسد ذکر نموده و آن‌ها را سرزنش می‌کند. از آیات مورد بحث استفاده می‌شود که روح تبعیض نژادی یهود ـ که امروز نیز در دنیا سرچشمه بدبختی‌های فراوان شده ـ از آن زمان در یهود بوده‌ است و امتیازات موهومی برای نژاد بنی‌اسرائیل قایل بوده‌اند. متاسفانه بعد از گذشت هزاران سال هم آن روحیه بر آن‌ها حاکم است و در واقع، پیدایش کشور غاصب اسرائیل نیز همین روح نژادپرستی است. آن‌ها نه فقط در این دنیا برای خود برتری قایل هستند، بلکه معتقدند این امتیازات نژادی در آخرت نیز به کمک آن‌ها می‌شتابد و گنهکارانشان برخلاف افراد دیگر، تنها مجازات کوتاه مدت و خفیفی خواهند دید و همین پندارهای غلط، آن‌ها را آلوده انواع جنایات و بدبختی‌ها و سیه‌روزی‌ها کرده‌است." 12
قرآن نیز در بطلان ادعاهای نژادپرستانه آن‌ها اشاراتی دارد در این مورد در تفسیر مجمع البیان و تفاسیر دیگر چنین آمده‌است که مسلمانان و اهل کتاب هر کدام بر دیگری افتخار می‌کرد، اهل کتاب می‌گفتند پیامبر ما قبل از پیامبر شما بوده‌ است، ‌کتاب ما از کتاب شما سابقه‌دارتر است، و مسلمانان می‌گفتند پیامبر ما خاتم پیامبران است، و کتابش آخرین و کامل‌ترین کتب آسمانی است، بنابراین ما بر شما امتیاز داریم و طبق روایت دیگری یهود می‌گفتند: ما ملت برگزیده‌ایم، و آتش دوزخ جز روزهای معدودی به ما نخواهد رسید.(13) و مسلمانان می‌گفتند ما بهترین امت‌ها هستیم، زیا خداوند درباره ما گفته‌است: شما بهترین امتی بودید که به سود انسان‌ها آفریده شده‌اند. 14 در بطلان ادعاهای مزبوط، آیه 123 سوره نساء نازل گردید و بر این ادعاها قلم بطلان کشید، و ارزش هر کس را به اعمالش معرفی کرد و فرمود: "(فضیلت و برتری) به آرزوهای شما و آرزوهای اهل کتاب نیست؛ هر کس بد کند، کیفر داده می‌شود و کسی را جز خدا ولی و یاور خود نخواهد یافت." 15
به تحقیق قومی با این همه ادعا و سراسر غرور هرگز حاضر نخواهد شد، از پیامبری تبعیت کند که از قوم و قبیله آن‌ها نمی‌باشد و حتی در موارد متعددی این اخلاق را نفی می‌کند و با مظاهر نژادپرستی مقابله و به برادری و برابری دعوت می‌کند.        ادامه دارد...

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات