محمدعلی مهتدی
سعود الفیصل، وزیر امور خارجه عربستان سعودی سه شنبه گذشته در مصاحبه مطبوعاتی خود تأکید کرد که عربستان دخالت یک کشور غیرعربی را در امور لبنان نمیپذیرد. واضح بود که اشاره سعودالفیصل به جمهوری اسلامی ایران است، به خصوص که در این روزها در اظهارات مسئولان آمریکایی، اسرائیلی و برخی از کشورهای عربی اتهام دخالت ایران و کمک به مقاومت در لبنان و فلسطین بسیار شنیده میشود. حتی ایهود اولمرت، نخستوزیر رژیم صهیونیستی، ادعا کرده است که اقدام حزبالله در گرفتن اسیران اسرائیلی در جنوب لبنان با هماهنگی با ایران صورت گرفته است. بعضی از شخصیتهای سیاسی لبنان نظیر ولید جنبلاط، نیز پیوسته از نقش ایران و سوریه صحبت میکنند به طوری که گویا آنچه در لبنان میگذرد به ملت لبنان ربطی ندارد بلکه تسویه حساب بین ایران و اسرائیل است.
علت این امر چیست؟ درمورد اسرائیل مسئله روشن است. اسرائیل نمیخواهد بپذیرد که با یک مقاومت مردمی روبهروست، به خصوص که اگر نتواند در این تجاوز وحشیانه به هدفهای خود دست یابد باید اعتراف کند که از یک حزب شکست خورده است. در عین حال این ادعا بخشی از تبلیغات جنگ است تا به افکار عمومی در لبنان نشان دهند که اسرائیل با لبنان مشکلی ندارد، بلکه مشکل با سوریه و ایران است.
اما آنچه قابل درک نیست موضع عربستان سعودی است. زمانی که اسرائیل تجاوز خود را شروع کرد، با توجه به وزن و وجهه عربستان سعودی در سطح اسلامی و با توجه به این که پادشاه این کشور عنوان خادم حرمین را به خود داده است، همه منتظر بودند که ریاض موضع شدیدی علیه اسرائیل اتخاذ و از مقاومت حمایت کند. اما ریاض در موضع خود که به استناد «یک منبع مسئول» منتشر شد نه فقط از مقاومت حمایت نکرد، بلکه مقاومت را به «ماجراجویی» نیز متهم کرد و افزود که این اقدامات، یعنی اسیرکردن سربازان اسرائیل برای مبادله با اسرای لبنانی و فلسطینی، به سود امت نیست.
این «منبع مسئول» کیست؟ آیا این موضع شخص ملک عبدالله، پادشاه سعودی، است؟ همه به یاد داریم که پادشاه عربستان سعودی چند بار از مقاومت در لبنان حمایت کرده و حتی در یک مصاحبه آقای سیدحسن نصرالله را «فرزند ما» خوانده و همین مسئله است که ناظران امور را حیرتزده کرده است. برخی معتقدند که این موضع زیر فشار شدید آمریکا گرفته شده و برخی دیگر احتمال میدهند که جریانی در دربار سعودی به نحوی این موضعگیری را تحمیل کرده است.
در این میان روزنامه «یدیعوث آهارانوث» چاپ تلآویو نوشته است که اسرائیل نه فقط از پشتیبانی آمریکا و اروپا برخوردار است بلکه چهار کشور عربی یعنی مصر، اردن، عربستان سعودی و کویت یک اطاق عملیات مشترک ایجاد کردهاند تا به مقاومت حماس در فلسطین و حزبالله در جنوب لبنان پایان دهند. اگر این خبر که از شبکه الجزیره پخش شده درست باشد باید گفت که مقاومت در لبنان و فلسطین به تنهایی از هویت، شرف و عزت این امتها دفاع میکند و اگر خدای ناکرده در این نبرد پیروز نشوند ـ که حتما پیروز خواهند بود ـ منطقه با همه حکامش در کام اسرائیل فرو خواهد رفت.