ایجاد بازار انرژی مطمئن و پایدار

خوزه مانوئل باروسو / رئیس کمیسیون اروپا
ترجمه: سهیلا قاسمی
غایت اجلاس گروه هشت چیست؟ روز شنبه، سران ۸ کشور از دموکراتیک‌ترین کشورهای جهان صنعتی همچنین م. وانهانن نخست‌وزیر فنلاند و من در قالب اتحادیه اروپایی در اجلاس گروه ۸ در سن‌پترزبورگ با هم دیدار خواهیم کرد. این اجلاس که منحصراً اتحادیه اروپایی هشت کشور از ۱۹۲ کشور عضو سازمان ملل متحد را دور هم جمع می‌کند به هیچ وجه نماینده همه نیست. گروه ۸ همچنین گروهی مذاکره‌کننده هم نیست. زمانی که اعضای آن به تفاهم می‌رسند از نظر قضایی رای آنها تحمیل شدنی نیست. با وجود این گروه ۸ یک برگ برنده خارق‌العاده دارد.
این اجلاس، به قدرتمندترین سران این جهان امکان می‌دهد عهده‌دار مسئولیتی شخصی در برابر مسائل بین‌المللی شوند و در مقابل تحریکات جهانی که به همه ما مربوط می‌شود تعهداتی را برعهده بگیرند. در این امر مسئولان قدرت‌های اقتصادی جدید بیش از پیش شرکت دارند. اجلاسی که این هفته برگزار می‌شود با نشست‌های قبلی تفاوتی نخواهد داشت. به ویژه ضروری است به مسئله‌ای خاص یعنی امنیت انرژی توجه شود. در مورد سیاست انرژی باید گفت که وارد دوره جدیدی شده‌ایم که مشخصه آن افزایش درخواست جهانی انرژی، بهای بالا و ناپایدار نفت و گاز و مسائلی است که تغییرات جوی را به وجود می‌آورد. به عنوان مثال اروپا را در نظر بگیرید. آمار نشان‌دهنده انقلاب در دورنمای انرژی ما هستند. قیمت گاز و نفت در دو دهه گذشته تقریباً دو برابر شده است. تا سال ۲۰۳۰ اروپا باید به ۷۰ درصد واردات خود وابسته باشد. تمامی ‌شبکه‌های انرژی جهانی از «سوء سرمایه گذاری» رنج می‌برند. ظرف ۲۰ سال آینده بیش از ۱۶ هزار میلیارد دلار نیاز خواهد بود تا بتوانیم میزان پیش بینی شده تقاضای انرژی را برآورده کنیم و زیرساخت‌های کهنه مان را جایگزین کنیم. بنابراین من از تصمیمی‌ که رئیس‌جمهور پوتین گرفته و امنیت انرژی را در اولویت کارهای ریاست روسیه بر اجلاس گروه ۸ قرار داده خوشحالم. گروه ۸ در واقع بیشتر کشورهای بزرگی را که تولید، مصرف و انتقال انرژی در آنها صورت می‌گیرد درک می‌کند. همه باید به فراهم کردن یک بازار انرژی مطمئن و پایدار که در آن همه به قواعدی مشترک متعهد باشند اهمیت دهند. با این حال باید گفت که با واکنش نشان دادن‌های پی‌درپی نمی‌توانیم امنیت انرژی را تضمین کنیم. ما باید مجموعه شبکه تولید تا مصرف را بررسی کنیم و به عنوان مثال به گوناگونی منابع انرژی پیشنهادی از جمله انرژی‌های تجدیدپذیر و انرژی هسته‌ای توجه کنیم و مسئله حمل و نقل، تاثیرات انرژی، گشایش بازارها، انرژی‌های پاک و ایجاد محیطی موثر و قانونمند را بررسی کنیم. ما نیاز به چارچوبی داریم که بر اصول شناخته شده همگانی بنا شده باشد، به عنوان مرجعی برای همه گروه‌های مربوط به کار رود و میان همه به نوعی وابستگی واقعی مبتنی بر اعتماد متقابل ایجاد کند. چنین چارچوبی مشوق ایجاد جوی مناسب برای سرمایه گذاری‌های مطمئن و شفاف در عرصه بین‌المللی و کارکرد خوب بازها و فضای رقابتی خواهد بود. این دو جنبه برای اینکه بخش انرژی بتواند از سرمایه‌گذاری‌های کلان مورد نیاز برای دهه‌های آینده استفاده کند بسیار اساسی هستند.
اتحادیه اروپا پیشاپیش حرکت می‌کند. امسال کمیسیون اروپا به دولت‌های اروپایی چارچوب انرژی جدیدی پیشنهاد کرد. واکنش آنها مثبت بود چرا که در وهله اول اروپایی‌ها در اجلاس بهار از کمیسیون اروپایی دعوت کردند تا سیاستی انرژی‌ای برای اروپا فراهم کند و سپس ماه بعد مجموع اصول مربوط به امنیت انرژی خارجی را که باید تضمین دهنده سهم کامل روابط خارجی اتحادیه اروپایی در اهداف انرژی‌اش باشد، پذیرفتند. این اصول، مبنای توافقنامه منعقده در ماه آینده، در اجلاس اتحادیه اروپا ـ آمریکا بود که هدف آن تقویت همکاری‌های استراتژیک فرا آتلانتیکی و آغاز گفت‌وگوهایی سطح بالا در مورد تغییرات جوی و مسائل اصلی ناشی از آن در بلند مدت بود. به هر حال مشکل انرژی در قرن بیست و یکم به مرز‌های اروپا محدود نمی‌شود. امنیت انرژی مسئله‌ای است مرتبط با همه کشورها و بنابراین نیاز به راه‌حل‌هایی در ابعاد جهانی دارد. در واقع در این زمینه است که گروه ۸ نقش دارد؛ ما باید راه را نشان دهیم و به مجموعه جدیدی از اصول بپردازیم که به مدد آنها همه ملت‌ها بتوانند در هدفی مشترک سهیم باشند و با قیمتی منطقی به منابع انرژی معتبر و باثباتی دسترسی پیدا کنند. توجهی که ما به انرژی معطوف می‌داریم نباید باعث شود دیگر مسئله مهم و طولانی‌مدت جهانی یعنی ریشه کنی فقر به فراموشی سپرده شود. ما باید پیشرفتی را که سال گذشته در اجلاس گروه ۸ در گلینگز اسکاتلند به دست آمد در عمل تعبیر کنیم تا به مجموعه ای کامل از تدابیری که تسریع پیشرفت آفریقا به سوی اهداف هزاره توسعه را در پی دارد برسیم. در این زمینه نیز اتحادیه اروپایی نقشی مرکزی را ایفا کرده و تصمیم گرفته کمک‌هایش را تا سال ۲۰۱۰ به دو برابر افزایش دهد تا ۸۰ درصد از ۵۰ میلیارد دلار وعده داده شده به آفریقا در اجلاس گلینلگز را فراهم کند و به تدریج تعهدات خود را برای اجازه ورود همه محصولات ـ به استثنای اسلحه ـ از مبداء ۵۰ کشور فقیر دنیا به خاک اروپا بدون حقوق گمرکی و سهمیه محقق کند. ما باید به تحقق وعده‌های خود ادامه دهیم. به همین دلیل است که اروپا امسال بر توسعه تاکید کرده و وعده داده که دستیابی فقیر‌ترین کشور‌ها به انرژی را تسهیل کند و به تشدید مبارزه با برخی بیماری‌ها مثل ایدز، سل و مالاریا که بازگشت شان به آفریقا بسیار ویرانگر و مخرب خواهد بود، بپردازد. به مدد این فعالیت‌ها، سران گروه ۸ به پیگیری جریان کارها بسنده نمی‌کنند و به تسریع تغییرات می‌پردازند. به این ترتیب ما توسعه را در قلب مشغولیت‌های سیاره‌ای نگه می‌داریم، باشد که به جایی که باید باز گردد.