نامه میردامادی به پاپ

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
عالیجناب پاپ بندیکت شانزدهم
رهبر محترم کاتولیک‌های جهان
با تقدیم سلام و احترام، برای شما و همه پیروان پیامبر مهر و مدارا حضرت عیسی مسیح(ع) آرزوی توفیق و سعادت داریم. جبهه مشارکت ایران اسلامی به عنوان یک حزب فراگیر سیاسی در ایران و به عنوان عضوی مدنی از خانواده بزرگ مسلمانان در جهان شایسته می‌داند که درباره سخنان اخیر جناب‌عالی در دانشگاه ریکنز برک آلمان و پی آمدهای جهانی آن نکاتی را به استحضار برساند:
1ـ تجربه مشترکی در همه سوی عالم به دست آمده است که برای رهایی از ناامنی، وحشت، اضطراب، آشفتگی، خشونت، خودکامگی، فقر، جنگ و نابرابری و برای نگاهداشت همه دستاوردهای مدنی، علمی، فرهنگی و تاریخی انسان باید به مبنا و مدار ایمان، اخلاق و معنویت بازگشت و این ممکن نیست مگر توجه به حقیقت دین که بین همه ادیان الهی مشترک است. روشن است که غفلت بشر از حقیقت قدسی مطلق و نیز قدسی کردن امور بشری همواره دو عالمی بوده‌اند که هم به بندگان خدا و هم به دین خدا در طول تاریخ صدمه زده‌اند و می‌زنند. انتظار ما در این ایام این بود که سخن شما در تبیین "رابطه میان ایمان و خشونت " انعکاسی از "حقیقت دین " و آرمان و تجربه پیروان خردمند و صلح‌طلب ادیان الهی باشد. مگر حقیقت ایمان به امر قدسی که ایمان به ذات مقدس پروردگار و همه کتاب‌ها و تعلیمات آنان است، حقیقتی واحد نیست؟ ما مسلمانان باور داریم که "لا نفرق بین احد من رسله " - تفاوتی میان هیچ یک از پیامبران نیست، پس همه پیروان ادیان می‌توانند با پایبندی به شرایع و مناسک خود در کنار هم برای کمال معنوی انسان، استقرار صلح، مبارزه با خشونت و تبعیض و خودکامگی و جنگ قرار گیرند. سخن شما نیز می‌توانست همسو با همین حقیقت نهفته در همه ادیان الهی و بازتابنده همه نیازهای واقعی انسان رنج دیده از بیداد و خشونت و زور باشد، به ویژه آنکه اکنون آن سخن نه محدود به دایره یک نظر بلکه تأثیرگذار در گستره نفوذ رهبری یک نهاد رسمی دینی است.
2ـ دستیابی بشر در عصر ما به گفت‌وگوی میان ادیان، میان فرهنگ‌ها و میان تمدن‌ها دستاوردی بزرگ و گران‌سنگ است که بعد از پشت سر نهادن منازعات خون‌بار قرون وسطا، جنگ‌های صلیبی، عصر استعمار و پس از آن، جنگ‌های جهانی و دوران جنگ سرد حاصل شده است. این رویکرد و این راهبرد را نمی‌توان و نباید کم شمرد. می‌توان و باید با گفت‌وگو و تعامل میان ادیان و پیروان آنها ظرفیت‌ها و توانمندی‌های جدیدی در زمینه صلح، دموکراسی، آزادی و عدالت برای جهان و جهانیان به وجود آورد. جای خوشحالی است که در سال‌های اخیر واتیکان نیز با جایگزینی نهاد گفت‌وگوی ادیان به جای نهادهای پیشین گامی بلند در این سوبرداشت و رهبران و کشیشان و متفکران بزرگ مسیحی نه تنها از حریم قدسی ادیان و حقوق مسلمانان بارها در این ایام دفاع کردند، بلکه از پاسداشت حق مظلومان جهان در گوشه و کنار عالم نیز غفلت نکردند. انتظار از جناب‌ عالی نیز ادامه همین راهی بود که هم رهبران وارسته و مردم‌گرای ادیان به آن توجه دارند و هم اندیشمندان و کنش‌گران عرصه علم و تحقیق و حوزه سیاست و فرهنگ به درستی به آن رسیده‌اند. متأسفانه سخنان شما در آلمان برآورنده این انتظار نبود. ارائه تصویری وارونه از اسلام که دین رحمت و زدودن کینه‌هاست و از پیامبر گرامی اسلام که مظهر مهربانی و اخلاق نیکو و منادی وحدت و همبستگی است، نه تنها تحریف یک حقیقت بلکه منشأ جدیدی برای بروز اختلاف و تنش و خشونت در جهان نیازمند صلح و گفت‌وگو و همزیستی بود. اکنون نه تنها احساس و اندیشه شهروندان مسلمان در دور و نزدیک جهان از این سخن شما آزرده و خشمگین است بلکه متفکران و عالمان مسلمان و نهادهای مدنی جهان اسلام نیز از ابراز چنین سخنانی متأسف و نگرانند. امید آنکه شما با چاره‌اندیشی در این باب به اصلاح و جبران جدی سخنان خویش مبادرت ورزید و اجازه ندهید که زمینه‌های مساعد و مناسب همزیستی و همکاری پیروان ادیان در جهت گسترش صلح، معنویت، آزادی، عدالت و اخلاق در سراسر جهان با پیدایش و رشد جریان‌های افراطی جدیدی به نام دین و بروز و ظهور مجدد خشونت در قالب‌های جدید محدود و مسدود شود. اقدام عاجل شما را در این سو انتظار داریم. از خداوند بزرگ برای همه کوشندگان راه حقیقت و تلاش‌گران راه بهروزی انسان توفیق مسالت می‌کنیم.