نظامی‌گری رژیم صهیونیستی در خاورمیانه

الف - گسترش تسلیحات نظامی در اسرائیل
در میان کشورهای خاورمیانه، اسرائیل رتبه نخست را در طراحی و تولید تسلیحات کشتار جمعی داشته و تنها کشوری است که بودجه نظامی آن، به انضمام کمک‌هایی که از آمریکا دریافت می‌کند تقریبا معادل یک سوم بودجه کل کشور است.
البته حمایت‌‌های آمریکا در جهت گسترش تسلیحات نظامی اسرائیل نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. مطالب زیر نشان‌دهنده میزان حمایت‌های این کشور از صنایع اسرائیل در مقایسه با کمک‌های آمریکا به اسرائیل در مقایسه با کمک‌های آمریکا به اسرائیل در زمینه مسائل اقتصادی ـ تجاری است که نشان‌دهنده صعود نرخ کمک‌های مالی برای تقویت امور نظامی اسرائیل و کاهش کمک‌های تجاری ـ اقتصادی آمریکا به این دولت است:
ب ـ تاریخچه تولیدات نظامی اسرائیل
حرکت اسرائیل به سوی تولید تجهیزات دفاعی و تهاجمی را می‌توان در 6 دوره زمانی زیر طبقه‌بندی کرد:
1ـ دهه50
در این دهه، رژیم صهیونیستی درصدد گسترش صنایع نظامی ـ تسلیحاتی خود برآمد و با بعضی از کشورها نظیر فرانسه وارد مذاکره شد. اسرائیل در سال 1953 به تاسیس موسسه «صنعت هواپیما‌سازی اسرائیل» پرداخت و تولید موشک‌های «شاویت» را آغاز کرد، در سال 1954 نیز به گسترش امور تسلیحاتی خود در زمینه «موشک‌های هدایت شونده» پرداخت و مذاکراتش با دولت فرانسه نیز برای همکاری در تولید تسلیحات نظامی، به ثمر نشست. در سال 1958، موسسه تحقیقات نظامی و گسترش تسلیحات اسرائیل «رافائل»، موشکی موسوم به «لوز» (ZLU) را آزمایش کرد که این موشک قابلیت پرتاب زمینی (زمین به زمین)، زمین به هوا و دریا به دریا را داشت و برد زمینی این موشک حدود 27 کیلومتر بود.
2ـ دهه60
در این دهه، اولین سری موشکهای «جریکویک» که اسرائیل با همکاری فرانسه تولید کرده بود. آزمایش شد. این موشک تا سال 1968، 16 مرتبه آزمایش و ایرادات آن تا حدود زیادی برطرف شد. درز سال 1967، رژیم صهیونیستی به تولید هواپیماهای جنگی روی آورد و سفارش ساخت هواپیمای جنگی با نام آریه «Arie»،به موسسه A داده شد. هواپیمای مذکور در سال 1974 به طور کامل به مرحله بهره‌برداری رسید.
پس از جنگ 1967 لزوم ساخت یک سری تانک نفربر برای جنگ‌های زمینی احساس شد. این تانک- نفربر در جنگ یوم‌کیپور در سال 1973 مورد استفاده قرار گرفت.
3ـ دهه70
اسرائیل در اوائل دهه 70، به تولید تانک‌‌های 51 M پرداخت که این نوع تانک از روی یک مدل آمریکایی موسوم به 13ـ AMX طراحی شده و به سرعت جایگزین تانک‌های HVMS شد. در این دهه ساخت تانک‌های 60 M و 61 M  آغاز شد. در سال 1971، تولید موشک‌‌های «جریکویک» اسرائیل به 6 فروند در ماه افزایش یافت. پس از جنگ یوم کیپور در سال 1973 نیز، اسرائیل به سوی ارتقاء هواپیماهای جنگی گام برداشت.
4ـ دهه80
در دهه 80 رژیم صهیونیستی عمده فعالیت‌های خود را بر ارتقاء موشک «جریکو»2ـ متمرکز کرد و به طراحی و ساخت موشک‌های هوا به زمین «پیتون» (Python) پرداخت که در جنگ 1982 لبنان از آن استفاده کرد. در این دهه اسرائیل مدل‌های پیشرفته‌تر« پیتون» اعم از 3 و 4 را نیز تولید کرد.
5ـ دهه90
عمده‌ترین تسلیحات تولیدی اسرائیل در دهه90، موشک‌‌های کم برد زمین به زمین، موسوم به «اسپیک ـ ار» (Spike-er)بود. از دیگر تحولات این دوره، ارتقاء ساختمان تانک61 M و تبدیل آن به تانکی موسوم به«گرادلا» (Gradlar) بود. از این تانک، در واقع لزوم، می‌توان به عنوان سکوی پرتاب موشک‌های لار (Lar ) و گراد (GRAD ) استفاده کرد.
6-سال 2000 به بعد
از آغاز قرن 21، اسرائیل دور جدیدی از پیشرفته کردن تسلیحات نظامی خود را آغاز کرد که از آن جمله می‌توان به تلاش برای تقویت موشک جریکو 2ـ و ساخت جریکو 3ـ و نیز ساخت تانک مونستر (Monster) اشاره کرد. رژیم صهیونیستی به بهانه مقابله با موشک از این خانواده است که حدود 4 هزار کیلومتر برداشته و در حال حاضر در مرحله تولید است.
ج- مطالعه تطبیقی صنایع نظامی اسرائیل و سایر کشورهای خاورمیانه
اسرائیل در میان کشورهای منطقه، ظاهرا رتبه سوم و در برخی مواقع رتبه دوم واردات تسلیحات را از آن خود کرده است که با توجه به کمک‌های آمریکا و حجم سنگین تولیدات تسلیحات در داخل اراضی اشغالی، داشته‌های تسلیحاتی این رژیم، بیش از چیزی است که در امار اخیر آمده است.
براساس آمار سال 1998ـ 1999 بسیاری از ابزارهای مدرن جنگی، منحصرا در اختیار رژیم صهیونیستی بوده و سایر کشورها از داشتن آها محرومند که از آن جمله می‌توان به جنگنده‌های /D,F15A/F16C 200 ـ 4B,F اشاره کرد. در برخی موارد داشته‌های نظامی رژیم صهیونیستی از مجموع داشته‌های تمام کشورهای عربی بیشتر است، به عنوان مثال 75 فروند جنگنده B/F16A در اختیار اسرائیل و تنها 25 فروند از آن در اختیار تمام کشورهای عربی است.
آخرین آمار بیانگر آن است که تعداد 42 فروند از هلیکوپترهای پیشرفته شکاری از نوع AH-A64 در اختیار کلیه کشورهای عربی و خاورمیانه است.
در میان کشورهای آسیایی و اتحادیه عرب، تنها 6 کشور از فن‌آوری و تولید موشک بالستیک برخوردارند.
بر اساس اظهارات منابع غربی در سال 2005، اسرائیل در تولید موشک بالستیک، رتبه چهارم را پس از کشورهای روسیه، آمریکا و چین در اختیار دارد، که البته کره شمالی هم در همین جایگاه (چهارم) قرار دارد.
در مورد تسلیحات هسته‌ای و شیمیایی نیز، اسرائیل، در خاورمیانه، در رتبه نخست قرار دارد. بنابر اظهارات منابع مذکور، پس از رژیم صهیونیستی که به صورت قطعی دارای تسلیحات کشتار جمعی شیمیایی و هسته‌ای است، نمی‌توان در آسیا کشوری را یافت که به طور یقین دارای چنین تکنولوژیهایی باشد.
جمعبندی:
با مشاهده مطالب مذکور به سادگی می‌توان به ماهیت میلیتاریستی حاکم بر رژیم صهیونیستی پی‌ برد. کشوری که از نظر وسعت، رتبه آخر را در خاورمیانه داراست اما به لحاظ نظامی (اعم از تولید، صادرات و واردات و داشته‌های تسلیحاتی) در رتبه‌های نخست قرار داشته و گاهی ذخیره تسلیحاتی آن از مجموعه ذخایر سایر کشورهای منطقه خاورمیانه هم بیشتر است.
این رژیم سابقه تدارک چند جنگ خونین را نیز در کارنامه نظامی خود دارد که همواره از آنها با افتخار یاد می‌کند. و جالب اینکه با چنین اقدامات غیر انسانی، خود را دموکرات‌ترین رژیم در خاورمیانه دانسته و معتقد است که قوانین حقوق‌بشر را به صورت کامل اجرا می‌کند.
با تشکر از اتحادیه بین‌المللی سازمان‌های غیر دولتی، مدافع حقوق ملت فلسطین