روز جهانی قدس، ضرورتی انکارناپذیر
دکتر حسین علائی
سالهاست که منطقه خاورمیانه با چند مشکل مهم و اساسی روبرو بوده و یکی از بحرانیترین مناطق جهان به شمار میآید.
مهمترین و بارزترین و اساسیترین ریشه بحران خاورمیانه مساله فلسطین و جنگ مداوم رژیم جعلی اسرائیل با مردم فلسطین و با برخی از کشورهای همجوار فلسطین اشغالی از جمله لبنان است. از سال 1948 تاکنون که اسرائیل اعلام موجودیت کرده است، حملات بیوقفه این رژیم علیه ملت فلسطین ادامه داشته است. میلیونها نفر از مردم فلسطین از سرزمین خود رانده و آواره شدهاند و هزاران نفر از آنها به اسارت رژیم صهیونیستی در آمدهاند و هزاران نفر دیگر هم به شهادت رسیده و دهها هزار نفر نیز زخمی شدهاند. منطقه خاورمیانه به خاطر شرایطی که رژیم اشغال گر قدس ایجاد کرده، به منطقهای بحرانی و متشنج و ناآرام تبدیل شده است.
دشمن صهیونیستی در ماههای اخیر و به خصوص پس از مرگ مغزی شارون ـ قصاب فلسطینیها ـ به منظور نشان دادن عدم تغییر سیاستهای ضد بشری خود، اقدامات تروریستی خویش را بر ضد ملت فلسطین شدت بخشیده است از سویی همچنان به صورت شبانه روزی دست به یورش وحشیانه به خانه و کاشانه مردم فلسطین میزند و به کشتار و ترور مردم و شخصیتهای فلسطینی ادامه میدهد از سوی دیگر فشار خود را برای نادیده گرفتن انتخابات مردم فلسطین ادامه داده و با فشار سیاسی سردمداران آمریکا بر دولتهای عربی و بر رئیس دولت خودگردان فلسطین میخواهد دولتی دیگر را در فلسطین ـ آن چنان که خود میپسندد ـ بر سر کار آورد. اسرائیل هر روز و به طور مرتب، سرزمین فلسطین را ویران میکند.
بر شدت تخریب زیربناها و اقتصاد آن، میافزاید. فضای ناامن برای زندگی همه مردم فلسطین به وجود میآورد. آیا در این شرایط مردم جهان میتوانند سکوت کنند؟ اسرائیل انتخاب مردم فلسطین را در برگزیدن دولت مردانشان بر نمیتابد و مردم آن سامان را به خاطر انتخاب دولت مورد نظر خود به صورت دسته جمعی تنبیه میکند. وزرا، نمایندگان مجلس و منتخبین مردم فلسطین را از درون خانههایشان دستگیر و زندانی میکند. هزاران فلسطینی را در طی سالهای طولانی و در شرایط بسیار بد و غیرانسانی در زندانهای مخوف در حبسهای طولانی نگه میدارد. رژیم صهیونیستی میخواهد نوع حکومت فلسطینیان و افراد مناسب برای دولت این کشور را به آنها دیکته کند.
روزی نیست که مردم سرزمین فلسطین توسط نظامیان وحشی و جنگندههای اسرائیل کشته و یا زخمینگردند. فلسطین تنها سرزمینی در دنیا است که حقوقبشر در آن به صورت شبانه روزی از سوی رژیم اسرائیل نقض و ضایع میگردد. ولی پرچمداران مدعی حقوقبشر همیشه در برابر این جنایات سکوت کردهاند. آنها ـ به خصوص رژیم آمریکا ـ هر روز اسرائیل را تشویق به جنایات بیشتر میکنند. آیا مردم دنیا میتوانند در برابر این ظلم آشکار به سکوت خود ادامه دهند؟
چرا آمریکا بایستی سالانه بیش از سه میلیارد دلار در اختیار رژیم صهیونیستی قرار دهد تا اسرائیل آن را خرج کشتن و حمله به مردم فلسطین بنماید؟ چرا آمریکا به طور مرتب تسلیحات و تجهیزات کشتار فلسطینیان را در اختیار رژیم اسرائیل میگذارد؟ چرا اسرائیل تنها مرکز عمده ذخیره و نگهداری سلاحهای هستهای در خاورمیانه است؟ اسرائیل با بمبهای هستهای خود، کدام ملت را میخواهد نابود کند؟ چرا فلسطینیها باید همیشه در محاصره دائمی نظامیان اسرائیلی باشند و چرا آنان نباید راهی به دنیای آزاد داشته باشند؟ چرا اسرائیل باید اجازه یابد که با کشیدن یک دیوار بزرگ و طویل بتونی، میلیونها فلسطینی را در سرزمینشان به طور دسته جمعی زندانی کند؟
چرا جامعه بینالمللی با سکوت خود، از مجموعه اقدامات ضد بشری رژیم صهیونیستی چشمپوشی مینماید؟ چرا بایستی مدافعان تجاوز اسرائیل به مردم فلسطین و لبنان که خود را جامعه بینالمللی مینامند بین اشغالگر و اشغال شده علامت تساوی بگذارند و مقاومت در برابر اشغال و تروریسم دولتی اسرائیل را تروریسم بنامند؟ آیا آنها میخواهند اشغال را توجیه کنند؟ چرا ملتهایی که از مردم مظلوم فلسطین حمایت میکنند و به وحشیگریها و جنایات دائمی اسرائیل اعتراض مینمایند، آنها را به عنوان حامیان تروریسم معرفی میکنند؟ چرا باید آمریکا اجازه داشته باشد به طور مرتب اسرائیل را به پیشرفتهترین سلاحهای کشتار جمعی و بمبهای ضد نفر خوشهای و هواپیماهای بدون سرنشین جاسوسی و تجهیزات ترور و شکنجه مجهز نماید و پیشرفتهترین فناوریها را برای تولید سلاحهای ضد بشری در اختیار قاتلین مردم فلسطین قرار دهد؟ آیا بازهم باید سکوت کرد؟
آیا فلسطینیها در برابر ظلم مداوم به فرزندان و سرزمینشان، حتی اجازه فریاد زدن در برابر صهیونیستها را ندارند؟ آیا آنها نباید دست به انتفاضه و قیام همگانی علیه دشمن خود بزنند و از توان خود و جانهای خود برای مقاومت مشروع و قانونی استفاده کنند؟ مردم دنیا برای جلوگیری از کشتار مستمر زنان و کودکان و کهنسالان و جوانان بیگناه فلسطینی به چه راهحلی میاندیشند؟ آیا دولتهای منطقه خاورمیانه باید همیشه یاور ظالم باشند و در برابر ظلمِ به مظلوم، ساکت بنشینند؟ یا بنا به فرمایش مولای آزادگان جهان امام علی ابن ابیطالب علیهالسلام یاور مظلوم و دشمن ظالم باشند؟ کونوالظالم خصما و للمظلوم عونا
حال که در نظام بینالملل و در مناسبات جهانی هیچ مرجعی برای رسیدگی به حقوق مردم فلسطین که از سوی رژیم خودکامه اسرائیل به طور مرتب زیرپا گذاشته میشود وجود ندارد، چه وسیلهای برای ابراز نارضایتی و اطفای آتش خشم مردم جهان در برابر جنایات رژیم اسرائیل وجود دارد؟ وقتی هر روز رسانههای گروهی و رادیو و تلویزیونها و مطبوعات غربی برای توجیه کشتار مردم فلسطین و در حمایت از جنایات رژیم صهیونیستی مطرح میکنند که: «چند تروریست فلسطینی به دست سربازان اسرائیلی کشته شدند»، چه باید کرد؟ مردم بیدفاع و بیپناه فلسطین از چه مرجعی باید تعریف تفاوت حقوقی و قضایی صفت خود را به نام «تروریست غیرمسئول» و صفت قاتلین خود را با عنوان «سرباز مسئول» خواستار شوند؟
پرسش اساسی مردم دنیا از آمریکا و اسرائیل این است که چرا حرفه و شغل این رژیمها و حامیانشان در پنهان کردن اساس اجبار مردم ستم دیده فلسطین به دفاع از حق مشروع خود است؟ پرسش اساسی مردم زیر ستم جهان این است که اگر وظیفه و نقش سازمان ملل متحد در منشور آن سازمان، تامین صلح و امنیت ملل جهان ثبت شده است، پس چرا این سازمان در بیش از مدت پنجاه سال عمر خود، به خاطر سلطه بیچون و چرای دولتهای صاحب حق وتو در شورای امنیت، به هیچ قدرت بنیادی برای تامین صلح و امنیت مردم جهان تبدیل نشده است؟ و چگونه است که تمامی قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل در مورد تخلیه اراضی اشغالی فلسطینیان از دست قوای اسرائیل، بدون هیچگونه بیمی از عکسالعمل سازمان ملل، به سطل زباله ریخته میشود و به اجرا در نمیآید؟ چرا اسرائیل با داشتن بیش از 200 کلاهک اتمی در زرادخانههای خود هیچ یک از قطعنامههای تحریم سلاحهای اتمی را امضا نکرده و به NPT نپیوسته است؟
پاسخ مشخص است. چون آمریکا از اسرائیل، حمایت همهجانبه میکند و اسرائیل پایگاه بزرگ و سرپل نظامی آمریکا در خاورمیانه برای سلطه بر مردم این منطقه است. متاسفانه شورای امنیت سازمان ملل در جریان جنگ اخیر ارتش اسرائیل علیه مردم لبنان، چهره سیاهی از خود به نمایش گذاشت.
این شورا علی رغم خواست دولت لبنان، مردم جهان و سران کشورهای عربی از تشکیل جلسه به موقع برای توقف حملات ارتش اسرائیل به لبنان، خودداری نمود و آنقدر زمان و فرصت در اختیار رژیم صهیونیستی قرار داد تا ظرف 33 روز، ارتش جنایت کار اسرائیل تمام زیربناها و تأسیسات اقتصادی مردم لبنان را منهدم نموده و بیش از یک میلیون نفر از جمعیت آن کشور را آواره و بیخانمان نماید و تنها در زمانی که اسرائیل به آمریکا اعلام نمود که هیچ گونه راهحل نظامی برای شکست حزبالله وجود ندارد، آنگاه شورای امنیت سازمان ملل اقدام به صدور قطعنامهای نمود که آنهم ضمن توقف عملیات جنگی و نه آتش بس دائمی، بتواند فشار سیاسی جدیدی را بر مردم لبنان و به نفع اسرائیل اعمال نماید. این بیعدالتیها را چگونه باید از بین برد؟
مردم لبنان پس از سالیان دراز که تحت فشار و حملات مداوم اسرائیل قرار داشتهاند به این نتیجه رسیدند که نمیتوانند منتظر اقدامات بینالمللی برای کاهش جنایات دشمن باشند. آنها تشخیص دادهاند که برای نجات خود از بمبارانها و گلوله بارانهای دشمن صهیونیستی و بیرون کردن نظامیان اسرائیل از سرزمین خویش، باید خود، دست به کار شوند. در نتیجه در درون خود مقاومتی مردمی را براساس عقاید اسلامیشکل دادهاند و حزبالله را پدید آوردهاند. مردم لبنان هم اکنون درک کردهاند که وجود حزبالله عامل اصلی امنیت، ثبات و آرامش سرزمینشان است. ملت فلسطین هم احساس کردهاند که انتظار از دولتهای قدرتمند، و نیز تنها چشم دوختن به کمکهای دولتهای عربی بیفایده است. آنها درک کردهاند که تمام قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل برای محکوم کردن جنایات اسرائیل علیه مردم فلسطین، در زمانهای مختلف و در سالیان دراز، فقط و فقط به خاطر مخالفت آمریکا و وتوی شیطان بزرگ به تصویب نهایی نمیرسد.
لذا با دست خالی دست به قیام بزرگ انتفاضه زدند تا سرنوشت خویش را خود، به دست گیرند. در این شرایط مردم جهان هم نمیخواهند تنها نظارهگر صحنههای کشتار و ترور مردمان بیسلاح فلسطینی باشند بلکه آنها هم میخواهند نقش مهم خود را در حمایت از مردم فلسطین اِعمال کنند. البته مسلمانان وظیفهای بالاتر دارند. بنابراین همه دلسوزان عالم به دنبال راهحلی عملی برای پایان دادن به ریشههای ناامنی در منطقه خاورمیانه هستند. حضرت امام خمینی رضوانالله تعالی، براساس بینش اسلامی و تاسی به قرآن مجید، راه را به همه آزاداندیشان و صلح خواهان جهان نشان داده است.
برای اولین بار از زمان اشغال فلسطین و به منظور وارد کردن قدرت عظیم مسلمانان و مستضعفان جهان در حمایت از مردم مظلوم فلسطین، بنیان گذار انقلاب اسلامی و پرچم دار نهضت جهانی اسلام، در 27 سال پیش، آخرین جمعه مبارک ماه رمضان را که از ایام قدر است به عنوان روز قدس انتخاب نمودند تا مسلمانان جهان و دولتهای اسلامی طی مراسمی، همبستگی بینالمللی خود را در حمایت از حقوق قانونی مردم فلسطین اعلام نمایند و با پیوستن به یکدیگر، دست این رژیم غاصب و پشتیبانان آن را از سر ملت فلسطین کوتاه نمایند. با این اقدام امام راحل عظیمالشان، مساله فلسطین به عنوان مهمترین دغدغه جهان اسلام مطرح و راه حل آزادی قدس و نجات مردم فلسطین نیز مشخص شد. اعلام روز جهانی قدس، مصیبت اشغال فلسطین را در راس مسائل جهان اسلام معرفی کرد و از همه مسلمانان و مستضعفان جهان خواست تا با کمک یکدیگر به یاری خواهران و برادران خود در فلسطین بشتابند تا اسرائیل نتواند به اشغال سرزمینهای فلسطینی ادامه دهد و ملت فلسطین را تضعیف نموده و از پای درآورد.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
