آمریکا، بازگشت به نظامی‌گری در عراق

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

استمرار کشتار مردم بی دفاع عراق بویژه در شهرک صدر بغداد و بمباران بصره نشان میدهد نومحافظه کاران برای تداوم جنگ در عراق طرح جدیدی دارند. آنها از اجرای برنامه های سیاسی و طرح های مختلف خود در 5 سال گذشته طرفی نبستند و به همین دلیل اکنون راه سرکوب مردم را از طریق نظامی را در پیش گرفته اند. ناکامی دولت آمریکا در عراق بقدری آشکار است که خبرگزاری فرانسه دیروز نوشت: بوش عراق را به سیاهچاله تبدیل کرده است.

گزارش بی رمق و کم محتوای «ژنرال دیوید پترائوس» فرمانده نظامیان آمریکائی در عراق و «رایان کراکر» سفیر آمریکا در این کشور به کنگره آمریکا به همین دلیل با واکنش های سرد و بی رمق نمایندگان کنگره و رسانه های آمریکا مواجه شده است. گزارش های دریافتی از این جلسه کنگره و پیامدهای آن نشان می دهد که نه پترائوس و کراکر حرف تازه ای برای گفتن داشتند نه نمایندگان کنگره انگیزه ای برای طرح سئوالات جدی از خود بروز دادند و نه حتی رسانه های آمریکائی برای انعکاس این اخبار حساسیت چندانی نشان دادند.

خلاصه ای از رئوس کلی گزارش مشترک پترائوس ـ کراکر را می توان اینگونه فهرست کرد:

واشنگتن به هیچ یک از اهدافش در عراق نرسیده است.

روند تحولات عراق خطر غرق شدن آمریکا در باتلاق عمیق و بی انتهای عراق را فراهم ساخته است.

زمینه ای برای خروج نظامیان از عراق به چشم نمی خورد و فضا از گذشته بهتر نشده است.

چشم اندازی برای بهبود شرایط حتی با هزینه های بیشتر وجود ندارد و بطور کلی هزینه های افزونتر توجیهی ندارد. بعلاوه میزان هزینه ها با پیشرفتها همخوانی ندارد.

گزارش پترائوس کراکر هرچند مفصل تکراری و کسل کننده بود با اینهمه نکات مهمی در خلال همین مباحث تکراری به ذهن می رسد.

1ـ بی انگیزه بودن دولت بوش کنگره و رسانه ها برای پرداختن به جنگ عراق به خوبی قابل درک است. بوش و دستیارانش سرگرم جمع آوری وسائل خود برای خروج از کاخ سفید هستند و طبعا انگیزه ای برای دامن زدن به یک موضوع جدید ندارند. کنگره هم با در نظر گرفتن حضور اکثریت دمکرات در ترکیب آن انگیزه ای برای پرداختن به جزئیات بحران عراق از خود نشان نمی دهد. دمکراتها در فکر تصاحب کرسی ریاست جمهوری برای 4 سال آینده هستند و ترجیح می دهند موضوعات بحث انگیز را برای تبلیغات ریاست جمهوری نگهدارند و مطالب خود را در جنجال علیه بوش که دیگر یک مهره سوخته است هزینه نکنند. اما چرا رسانه های آمریکا ساکتند با در نظر گرفتن اینکه رسانه های معتبر عموما به یکی از قطبهای قدرت متکی هستند علت سکوت معنی دار آنها نیز پیشاپیش روشن است. در واقع سکوت فعلی آرامش قبل از طوفان تبلیغات انتخاباتی است و طرفین هر کدام به دلیل و انگیزه ای متفاوت ترجیح می دهند که این مرحله را بهرحال پشت سر بگذارند.

2ـ برخلاف گزارش پترائوس ـ کراکر اوضاع عراق بهیچ وجه با گذشته قابل مقایسه نیست و در واقع بدتر شده است. طرح بوش برای افزایش حضور نظامیان برای مهار اوضاع با شکست مواجه شده و نتوانسته کاری از پیش ببرد.

رهبران کنگره اگرچه با بودجه های درخواستی بوش موافقت کرده اند ولی واقعیت اینست که جنگ عراق تاکنون 700 میلیارد دلار هزینه دربر داشته و دستکم 3 هزار میلیارد دلار خسارت بر اقتصاد آمریکا وارد ساخته است. اوضاع اقتصادی آمریکا به سرعت در سراشیب سقوط در مسیر یک بحران فزاینده به پیش می رود. حتی خوشبین ترین کارشناسان اقتصادی آمریکا هم نمی توانند چشم انداز مثبتی را ترسیم کنند. اروپا و سایر متحدین واشنگتن و اقتصادهای جنوب شرقی آسیا از اثرات تخریبی بحران آمریکا بر اقتصاد خود به شدت نگرانند.

سایر طرحهای بوش برای تجهیز و آموزش و سازماندهی گردهمایی تروریستی در عراق تحت عنوان شوراهای باصطلاح بیداری عراق هم نتوانسته کاری از پیش ببرد چرا که باعث رسوائی آمریکا شده و نشان می دهد که آمریکا در عراق «دودوزه بازی» می کند و ضمن حمایت ظاهری از دولت نوری المالکی در واقع روی تروریستها و بعثی های شرور حساب کرده و آینده سیاسی عراق را سعی دارد بکمک آنها تعریف کند.

3ـ مهمترین محور ادعائی پترائوس ـ کراکر اینست که زمینه ای برای خروج نظامیان آمریکا از عراق وجود ندارد. در واقع گزارش رسمی طیف نومحافظه کاران از اوضاع عراق هم بر تداوم بحران عراق اصرار می ورزد. این یک شگرد شناخته شده و قطعی نومحافظه کاران در عراق است که تعمدا جنگ را ادامه دهند و تعمدا اوضاع را بحرانی کنند تا ضرورت تداوم حضور نظامی آمریکا در عراق را اثبات و توجیه نمایند. جرج بوش کوچک حدود 2 ماه پس از تجاوز ارتش آمریکا به عراق ادعا کرد که جنگ عراق پایان یافته است ولی اکنون پس از 5 سال هنوز هم درباره ضرورت ابقای نظامیان آمریکائی در عراق سخن می گوید و گزارش رسمی «پترائوس ـ کراکر» از این نکته حمایت می کند که زمینه ای برای خروج نظامیان از عراق وجود ندارد.

تصادفی نیست که آمریکا از طریق شرکتهای باصطلاح امنیتی از قبیل «بلک واتر» سرگرم قاچاق اسلحه واردات سلاحهای فوق مدرن سازماندهی و آموزش و تجهیز تروریست ها و اقلیتهای قومی ـ نژادی در عراق و حتی واگذاری مسئولیتهای امنیتی به آنها برای محاصره دولت نوری المالکی است. در واقع آمریکا برای توجیه اقدامات خود تعمدا به جنایت و ترور و ناامنی دامن می زند و این امر نشان می دهد که فقط بدون حضور اشغالگران امنیت عراق قابل تامین است.

4ـ موضوع مهم دیگری که شاید مستقیما به این مسائل مربوط نباشد ولی از نتایج طبیعی قضیه است اینکه جمهوریخواهان از انفعال نسبی دمکراتها به شدت بهره برده اند و برای ادامه حضور در کاخ سفید برای یک دوره 4 ساله دیگر وسوسه شده اند. مهمترین بحث در این زمینه آنست که با تغذیه پنتاگون و تشویق ژنرالها به سواستفاده های مالی بیشتر در عراق توانسته اند آنها را برای ادامه جنگ در عراق با خودشان همراه سازند. بوش حتی در جریان دور دوم انتخابات ریاست جمهوری با این استدلال که آمریکا درحال جنگ با تروریسم است و مصلحت نیست در میانه نبرد فرمانده جنگ را تغییر دهیم توانست اوضاع تبلیغاتی را بنفع خود تغییر دهد. اکنون «جان مک کین» نامزد مطرح جمهوریخواهان برای انتخابات آینده به همین استدلال متوسل شده و می گوید جنگ با تروریسم هنوز هم ادامه دارد و بایستی کسانی کنترل جنگ و فرماندهی با تروریسم را ادامه دهند که در دوران 8 ساله گذشته سرگرم همین مبارزه بوده اند و لذا بایستی جمهوریخواهان در مسند قدرت باقی بمانند.

هنوز کاملا روشن نیست که در ماههای آینده چه حوادثی رخ می دهد و سیر تحولات آمریکا عراق و منطقه در چه مسیری قرار خواهد گرفت ولی مسئله اینست که جناح جنگ افروز جمهوریخواهان برای تداوم حضور در عراق بار دیگر به نظامی گری روی آورده و حاضر است دست به هر جنایتی بزنند و از تداوم قتل عام مردم مظلوم عراق و نابودی و تخریب بیشتر در عراق هم استقبال می کند. این شاید بهترین جمع بندی از مفهوم گزارش ژنرال دیوید پترائوس فرمانده ارتش آمریکا در عراق و رایان کراکر سفیر آمریکا در این کشور باشد.