دزدان دریائی انگلیس چه ماموریتی دارند؟

وزارت خارجه انگلیس به نیروی دریائی این کشور دستور داده است از دستگیر کردن و تعقیب دزدان دریائی که برای دریافت پول و باجگیری کشتی ها را به گروگان می گیرند خودداری کند.

براساس گزارش روزنامه اینترنتی «لنتأ» مسئولان وزارت خارجه انگلیس معتقدند دزدان دریائی که به دست نیروهای انگلیسی دستگیر می شوند ممکن است درخواست پناهندگی از این کشور را مطرح کنند چرا که در بازگشت به کشورشان بایستی مجازات شوند.

 برای درک اهمیت موضوع لازم است بدانیم که براساس آمارهای موجود در طول سال 1384 دزدان دریائی دستکم 40 بار به کشتی ها حمله کرده اند و در 16 مورد موفق به تصرف کشتی و اخاذی از ساکنان کشتی و سرقت اموال موجود شده اند که در برخی موارد این حملات با مقاومت مسافران و کارکنان کشتی ها مواجه شده و به مرگ آنان منجر شده است.

در این زمینه نکات مهمی به ذهن می رسد که توجه به آنها معنی و مفهوم تازه ای به این دستور وزارت خارجه انگلیس می دهد و در واقع دلایل و انگیزه های لندن در این مقوله را بیان می کند.

1ـ در اولین برخورد به نظر می رسد این دستور لندن باعث ناامنی خطوط دریائی می شود و در واقع چراغ سبزی از جانب لندن به دزدان دریائی است که از بابت تعقیب و دستگیری توسط نیروهای ارتش سلطنتی انگلیس نگران نباشند و کاملا مطمئن باشند که هیچگونه خطری از جانب انگلیس آنها را تهدید نمی کند. لکن موضوع مهمتری که در این میان کشف می شود اینست که در سال 1384 که ظاهرا ارتش سلطنتی برای تعقیب و دستگیری دزدان دریائی محدودیتی قائل نبوده است دستکم 40 مورد حمله دزدان دریائی ثبت شده است. این امر به خودی خود موضوع بی کفایتی عدم تاثیر و بی اعتباری نیروی دریائی انگلیس را به نمایش می گذارد و نشان می دهد که حتی زمانی که آنها محدودیتی برای دخالت و برخورد نداشته اند نیز کارآئی چندانی از خود بروز نداده‌اند.

بدین ترتیب دستور اخیر وزارت خارجه انگلیس در واقع تلاشی برای سرپوش گذاشتن بر بی کفایتی و عدم کارآئی نیروی دریائی انگلیس در این مقوله است که درصورت اعتراض با آن گفته شود که نیروی دریائی انگلیس کمترین مسئولیتی در این زمینه ندارد و در باب مقاله با دزدان دریائی از آن سلب اختیار شده است!

2ـ موضوع مهم دیگر اینست که گفته می شود اغلب گروههای فعال در زمینه دزدی دریائی انگلیسی هستند و یا دستکم سران آنها انگلیسی هستند و اگرچه از سایر ملیتها نیز در میان آنها یافت می شود ولی در واقع سرنخ اصلی تمامی این موارد به کسانی ختم می شود که انگلیسی هستند. طبعا با توجه به عواقب ناشی از دستگیری و افشای هویت دزدان دریائی بمنظور پرهیز از رسوائی سیاسی ـ تبلیغاتی ناشی از افشای نقش انگلیس در این ماجرا لازم بود لندن از ورود نیروی دریائی انگلیس در این قبیل مسائل جلوگیری کند که کرد.

این نکته از آن جهت اهمیت دارد که دزدان دریائی اگرچه بعنوان یک گروه سودجو معرفی شده اند و به دنبال کسب اموال هستند ولی در میدان عمل بازوی اجرائی سیاستهای پنهان لندن محسوب می شوند و دقیقا به کشتی هائی حمله می کنند که انگلیس با آن کشورها مشکلاتی دارد و در حقیقت نوعی زورگیری به منظور ناامن کردن دریا برای این قبیل کشورها محسوب می شود. بعبارت بهتر آندسته از مواردی که مطابق علائق لندن است ولی در چارچوب قوانین بین‌المللی توسط انگلیس و نیروی دریائی این کشور قابل اجرا و تامین نیست این بار بطور غیررسمی توسط دزدان دریائی به اجرا در می آید و هیچ کس هم قادر به رهگیری دزدان و پیگیری موضوع نیست و بعنوان یک مشکل لاینحل به فراموشی سپرده می شود.

3ـ دلایل موجهی دردست است که نشان می دهد موضوع دزدان دریائی در واقع سرپوش شناخته شده ای برای اجرای اهداف خاص کشورهای دارای ناوگان دریائی قدرتمند است که در مواقع لزوم بطور غیررسمی به انجام کارهائی دست بزنند که هیچکس حاضر به پذیرش مسئولیت آن اقدامات نیست.

از جمله تقریبا بخشی از تجهیزات سری و اورانیوم مورد نیاز اسرائیل در چند نوبت با استفاده از همین شیوه های به ظاهر «غافلگیر کننده» توسط باصطلاح دزدان دریائی از کشتی های حامل این تجهیزات و اورانیوم ربوده شده و به اسرائیل منتقل گردیده است و حال آنکه این شگرد سیاسی ـ تبلیغاتی صرفا بخاطر سلب مسئولیت سیاسی ناشی از فروش و انتقال تجهیزات سری و اورانیوم به اسرائیل صورت گرفته و هم در مبدا و هم در طول راه و هم در مقصد خریدار و فروشنده بر تمامی مراحل عملیات انتقال نظارت کامل داشته و دارند و تمامی موارد مرتبط با ایمنی و صحت محموله را زیر نظر گرفته اند و دزدان دریائی در واقع مجریان عملیات انتقال در مسیر حرکت محموله به اسرائیل بوده اند که بایستی «ناشناخته» می ماندند.

3ـ البته مسائل مطروحه از اهمیت خاصی برخوردار است ولی مواردی مربوط به گذشته است. اما چرا انگلیس ناگهان چنین تصمیمی گرفته و از اعلام رسمی آن چه اهدافی را دنبال می کند این سئوال مهمی است که آثار و تبعات آن به آینده مربوط می شود.

بنظر می رسد که قرار است اتفاقی بیفتد و دزدان دریائی در آینده دست به کارهائی برای مختل کردن «امنیت دریاها» بزنند و خطاهائی را مرتکب شوند که انگلیس ضمن آگاهی از آن موارد ترجیح می دهد که پیشاپیش درباره این مسائل از خود سلب مسئولیت کند تا به همکاری و همراهی با دزدان دریائی در عین نظارت بر امنیت دریاها متهم نشود. از این دیدگاه بایستی انگلیس را شریک جرم دزدان دریائی تلقی کرد و برای شناخت ارتباطات پنهان و آشکار انگلیس با شبکه دزدان دریائی در سطح بین‌المللی تلاش کرد تا مشخص شود که باصطلاح دزدان دریائی چه ماموریتی برای آینده دارند؟