گروه سیاسی: با مشخص شدن آمار اولیه انتخابات شوراهای سوم در حوزه انتخابیه تهران و قطعی شدن نتایج این انتخابات، انتخابات خبر گان و میاندورهای مجلس در سراسر کشور، اکنون میتوان بر این نکته تاکید کرد که به رغم گذشت کمتر از 2 سال از به قدرت رسیدن محمود احمدینژاد در انتخابات ریاست جمهوری نهم، در رویهای غیرمعمول و متناقض با آنچه که در سالهای گذشته در کشورمان اتفاق افتاده است گروهی که عنوان «حامیان احمدینژاد» را با خود دارند با عدم اقبال زودرس مردم مواجه شدند این گروه با توهم به دست آوردن آرای سی میلیونی یا عبور از تمامی مرزهای موجود در اردوگاه اصولگرایان اقداماتی انجام دادند که نهایتاً به بر هم زدن اجماع این جبهه و به چالش طلبیدن نیروهای سنتی و معتدل اصولگرا منجر شد. اما رای «معنادار» جامعه ایران، این گروه را در وضعیتی قرار داد که بسیاری از صاحبنظران آنها را بازندگان اصلی این انتخابات نامیدند.
این مساله آنگاه جدیتر به نظر میرسد که با نکاهی هر چند اجمالی به ماههای منتهی به انتخابات دریابیم، اعتماد به نفس بعضی از افراد در فراکسیونی که خود را حامیان احمدینژاد مینامیدند تا بدانجا پیش رفت که با ادعای دارا بودن «30 میلیون» رای اعلام کنند نیازی به شریک و سهیم کردن سایر گروههای اصولگرا در آرای خود یا به عبارت دیگر آرای مردم جامعه به گروههایی که نام حامیاحمدینژاد بر تارک خود دارند، نمیبینند. اصولگرایانی که مصمم بودند با تشکیل شورایی به نام شورای معتمدین یا شورای بزرگان عملا مانع چند صدایی و پراکندگی لیستهای انتخاباتی در اردوگاه انتخاباتی اصولگرایان شده و راه را بر تکرار آنچه در جریان انتخابات ریاست جمهوری به وقوع پیوست و گروههای موسوم به اصولگرا با 5 کاندیدا وارد عرصه انتخابات شده سد کنند. اما اصرار و پا فشاری این افراد بر مواضع خود و حذف نام چمران و شیبانی از لیست انتخاباتی «رایحه خوش خدمت»، عملا تمام یاین تلاشها را نقش بر آب ساخت تا علاوه بر چندپارهگی اصولگرایان و ارائه 3 لیست انتخاباتی، شاهد جنگ رسانهای تمام عیاری نیز میان برخی از طرفداران کاندیدای ائتلاف بزرگ اصولگرایان و گروه مذکور باشیم. اما با برگزاری انتخابات شوراهای سوم و ماجراهای پر حاشیه و نگرانکننده پس از آن ـ که به دلیل تاخیر غیرقابل توجیه در اعلام نتایج انتخابات به وقوع پیوست ـ تمام پیش بینیهای این فراکسیون از اصولگرایان با شکست مواجه شد تا جایی که بر خلاف رویه مسبوق به سابقه -که به بستگان نزدیک کاندیدای پیروز در انتخابات ریاست جمهور به عنوان رای نخست اولین انتخابات پس از ریاست جمهوری مجلس راه مییافتند ـ خواهر رئیسجمهور که به عنوان «سر لیست» گروههای حامی احمدینژاد و برای جذب آرای بیشتر انتخاب شده بود بر اساس آخرین گزارش ارائه شده از نتایج آرا در میان 10 کاندیدای نخست نیز جایگاهی نداشته باشد.
اینکه چرا حامیان احمدینژاد نتوانستند علیرغم برخی گمانهزنیهای موجود بر کرسیهای شورای سوم جلوس نمایند امری است که میتوان دلایل بسیاری را برآن بر شمرد چنانکه برخی از نیروهای اصولگرای معتدل که در فهرست مقابل حامیان قرار داشتند وجود تضادها و تناقضات در گفتار و عمل برخی مقامات دولتی را موجب بیاعتمادی مردم به شعارها و وعدههای آنان دانسته و حتی آن را موجب «کاهش محبوبیت رئیسجمهور» در میان مردم دانستهاند. اظهارنظر تعدادی از نمایندگان مجلس ـ از فراکسیونهای مختلف ـ در این مورد را در صفحه 5 بخوانید.