تنها راه بازگشت صلح خاورمیانه

دکتر عباسعلی کدخدایی
عملکرد رژیم صهیونیستی از بدو تشکیل تاکنون نشان‌ داده که به هیچ یک از اصول و قواعد حقوق بین‌الملل پایبند نیست و مکرراً قطعنامه‌ها و بیانیه‌های سازمانهای بین‌المللی را نادیده انگاشته و حرمتی برای آنها قائل نشده است. علاوه بر آن فقدان ضمانت اجرایی مؤثر در عرصه‌های بین‌المللی و حمایت‌های آشکار و پنهان دولت آمریکا از جنایات این رژیم موجب تجری سران آن در ادامه ارتکاب جرایم علیه انسانهای بی‌گناه شده است و آنچه امروزه در سرزمین‌های اشغالی و بخش‌هایی از خاک لبنان می‌گذرد نتیجه اینگونه حمایت‌ها می‌باشد.
در دیگر نقاط جهان، هرگاه چنین جنایاتی علیه بشریت رخ می‌دهد، جامعه جهانی تحرک بیشتری از خود نشان داده و اقداماتی جهت پایان بخشیدن و جلوگیری از ادامه جنایت انجام داده است. مثلاً در قضایای یوگسلاوی سابق و کشتار مردم بی‌پناه با تشکیل دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی (ICTY) سابق با مجرمین جنایات جنگی برخورد شد و یا تشکیل دادگاه ویژه رواندا (ICTR) که خود عاملی بود در جهت جلوگیری از ادامه جنایات و مجازات عاملین آن.
این در حالی است که کشتار مردم بیگناه لبنان، هدف قراردادن زیرساخت‌های لبنان و عدم تفکیک اهداف نظامی ‌از غیرنظامی‌که اکنون توسط رژیم صهیونیستی انجام می‌شود، جنایتی بسیار بزرگتر و هولناک‌تر از دیگر مناطق بوده و ضرورت دارد تا محکمه‌ای بین‌المللی برای محاکمه سران این رژیم تشکیل و یکبار برای همیشه پاسخی موثر به عاملین اینگونه جنایات داده شود.
مجمع عمومی ‌و شورای امنیت می‌توانند با صدور قطعنامه یک محکمه بین‌المللی ویژه را تشکیل دهند تا رسیدگی به اینگونه جنایات را آغاز نماید.
چنین محکمه‌ای می‌تواند با تأسی به رویه دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی (ICTY) سابق که به موجب قطعنامه‌های شماره 808 و 827 شورای امنیت شکل گرفت، در محاکمه عاملان جنایت‌های ارتکابی نسبت به مردم لبنان و فلسطین گام‌های مؤثری بردارد.
مبانی تشکیل چنین دادگاهی مواد 39 و 41 منشور سازمان‌ملل خواهد بود که در آن نقض عمده و گسترده حقوق بشر دوستانه تهدید صلح و امنیت بین‌المللی تلقی شده است.
باید اذعان نمود که تشکیل یک چنین دادگاه بین‌المللی می‌تواند تا حدودی موجبات تشفی خاطر مردم مظلوم فلسطین و لبنان را فراهم نماید، مضافاً اینکه چنین اقدامی‌می‌تواند عاملی موثر در جلوگیری از ادامه ارتکاب جنایات این رژیم و در نتیجه جلوگیری از سرایت آن به دیگر نقاط و بازگشت آرامش و صلح به منطقه باشد. در غیر این صورت و با فقدان اینگونه عامل بازدارنده در آینده، شاهد خواهیم بود که نه تنها منطقه که دیگر مناطق جهان آرامش، صلح و امنیت خود را از دست داده و دامنه ناامنی‌ها به دیگر مناطق نیز سرایت نماید.