ما و مشروطه‌خواهی

گروه سیاسی: بابک احمدی و حبیب‌الله پیمان طی سخنانی در سازمان ادوار تحکیم، به تحلیل نگاه خود درخصوص انقلاب مشروطه و شرایط ایران پرداختند. بابک احمدی پژوهشگر و استاد دانشگاه در این مراسم گفت: حتی پس از گذشت صد سال از مشروطه هنوز هم به ایده‌‌‌های‌‌ آن زمان نیازمندیم. به گزارش «ایلنا» بابک احمدی با اشاره به نحوه شکل‌گیری مشروطه گفت: شاید در نگاه اول به نظر برسد مشروطه تغییر مهمی ‌در تاریخ ایران به وجود نیاورد اما تفسیر‌‌‌های‌‌ متفاوت و فراوانی که از این رویداد تاریخی شده، نشانگر تاثیر عمیق اجتماعی و سیاسی آن در جامعه ایران است. وی گفت: در جامعه‌ای که بیش از ۹۰ درصد از مردم حتی سواد نوشتن نداشتند، انقلاب باشکوهی رخ داد که اولین انقلاب مشروطه آسیا بود، هرچند برخی معتقدند این انقلاب متاثر از انقلاب سال ۱۹۰۵ روسیه بود اما این تاثیر آنچنان زیاد نبود که آن را به طور کامل برگرفته از آن انقلاب بدانیم. به اعتقاد بابک احمدی هیچ آزادی‌خواه، سوسیالیست یا لیبرال ایرانی مشروطه را به دیده تحقیر نمی‌نگرد چون مشروطه بزرگ‌ترین تحول تاریخ ایران است. احمدی با بیان این که ما هیچ انقلابی نداریم که به معنای واقعی به اتمام رسیده باشد، گفت: انقلاب‌ها تصوراتی می‌آفرینند که در صورت محقق نشدن آنها در نسل‌‌‌های‌‌ بعد، انتقادات آغاز می‌شود و به همین دلیل می‌توان گفت که همه انقلاب‌ها بی‌پایان هستند. وی با تاکید بر این که آنچه همه ما ایرانیان را به هم پیوند می‌دهد و خواست جامعه آزاد و قانون مدون را در ما زنده نگه می‌دارد، چیز‌‌‌هایی است که از انقلاب مشروطه به دست آمده است، گفت: انقلاب مشروطه اگرچه پیروزی کامل به دست نیاورد اما ایرانیان را برای نخستین بار با مفاهیمی ‌همچون آزادی، حقوق بشر و عدالت آشنا کرد. ما روزهای شاد و در عین حال روزهای سختی در تاریخ این سرزمین داشته‌ایم که همه آنها دستاورد کسانی است که انقلاب مشروطه را آفریدند. وی گفت: باید بار دیگر از ملت خود یک ملت مشروطه‌خواه بسازیم. احمدی شجاعت را اصلی‌ترین وجه ملتی دانست که به دنبال آزادی است و گفت: باید مردم را شجاع کرد. حبیب‌الله پیمان دبیرکل جنبش مسلمانان مبارز نیز در این میزگرد گفت: اینکه قانون اساسی مشروطه در طول یک قرن اخیر به طور کامل کنار نرفته است، به دلیل پتانسیل بزرگی است که این انقلاب آزاد کرد. وی با بیان اینکه تا پیش از مشروطه حکومت شاهان و قبایل بر ایران باعث شده بود که مردم خواسته‌‌‌های‌‌ خود را از یک شاه مقتدر عادل طلب کنند، گفت: آنچه در مشروطه اتفاق افتاد، این بود که مردم دیگر انتظارات خود را از یک شاه نمی‌خواستند بلکه خواستار قانونی بودند که این انتظارات را برآورده کند. پیمان یکی از دلایل این تحول را آشنایی جامعه ایرانی با غرب و مفاهیم مطرح شده در آن دانست و گفت: آنچه در زمان مشروطه شدنی بود، پروژه حاکمیت قانون براساس دولت ملی بود. دبیرکل جنبش مسلمانان مبارز با تاکید بر تشخیص ضرورت‌‌‌های‌‌ دوران توسط نخبگان هر جامعه گفت: در زمان مشروطه تندروی‌‌‌هایی از سوی روشنفکران ما صورت گرفت که در ظرف زمان قرار نداشت، آنها به دنبال خواسته‌‌‌هایی بودند که امکان تحققش در آن زمان نبود و اگر برخی روشنفکران واقع‌بین در آن زمان نبودند، ممکن بود همین حد از موفقیت نیز به دست نیاید. پیمان همچنین به اختلافات گروه‌‌‌های‌‌ مختلف پس از انقلاب مشروطه اشاره کرد و گفت: نیرویی که باید صرف تثبیت حکومت ملی می‌شد، با این اختلاف‌‌‌های‌‌ گروهی از بین رفت و این نیز یکی دیگر از دلایل تحقق نیافتن همه آرمان‌های‌‌ مشروطه بود. پیمان تندروی‌ها را یکی از عوامل شکست آزادیخواهان و فعالان سیاسی در دوران دولت مصدق، انقلاب اسلامی ‌و اصلاحات دانست و گفت: همان گونه که در دهه ۲۰ و ۳۰ بهترین شرایط برای تشکیل دولت ملی در ایران فراهم بود اما روشنفکران ما نتوانستند از این فرصت استفاده کنند.