انتخابات آمریکا؛ رقابتى پرحاشیه

«قبل از آن که از انتخابات آمریکا سخن به میان آوریم، باید نگاهى به اساسنامه تشکیلاتى دو حزب سیاسى آمریکا یعنى حزب دموکرات و حزب جمهورى خواه داشته باشیم.

اساسا قبل از آن که یک حزب سیاسى تشکیل شود هرم ریاستى این حزب تشکیل مى شود و پس از آن این حزب به ریاست تعیین شده اداره مى شود. جالب است بدانیم هیچ یک از دو حزب دموکرات و جمهوریخواه آمریکا از این مزیت اصلى که یک حزب سیاسى از آن برخوردار است، برخوردار نیستند.

یک حزب سیاسى استراتژى واحد و مشخصى را از خود ارائه مى دهد و معمولاً تمامى نمایندگان این حزب بر اساس این استراتژى حرکت مى کنند. آیا نمایندگان حزب دموکرات آمریکا که در حال حاضر با ارائه برنامه هاى مختلف به رقابت شدید با یکدیگر مى پردازند هر دو استراتژى واحدى در قبال قضایاى داخلى و خارجى آمریکا دنبال مى کنند؟ آیا موضع گیرى آنها در مقابل این قضایا واحد یا اندکى مختلف است؟» احمد عمرابى، تحلیلگر روزنامه البیان با ارائه تحلیلى درباره انتخابات آمریکا تحت عنوان «انتخابات آمریکا روندى بیهوده در قالب ظاهرى دموکراتیک» مى نویسد: «براى توضیح دادن بیشتر این امر کافى است نگاهى به برنامه انتخاباتى حزب دموکرات آمریکا داشته باشیم. در حالى که باراک اوباما، نماینده حزب دموکرات آمریکا اعلام مى دارد در صورتى که موفق به پیروزى در انتخابات آمریکا شود گفت وگوهاى مستقیمى را با هر یک از کشورهاى ایران، کوبا و کره شمالى برقرار خواهد ساخت. هیلارى کلینتون، دیگر نماینده حزب دموکرات آمریکا با اتخاذ موضع گیرى بسیار متفاوت ترى نسبت به اوباما اعلام مى دارد که این کشورها بزرگترین خطر براى آمریکا را تشکیل مى دهند و برقرارى هرگونه ارتباط با این کشورها به مثابه ایجاد خطر براى امنیت ملى آمریکا محسوب مى شود.

سؤالى که در اینجا مطرح است آن است که چه کسى از این دو یعنى اوباما و کلینتون نماینده اصلى حزب دموکرات آمریکا است یا به عبارتى دیگر برنامه انتخاباتى کدام یک از این دو کاندیدا به استراتژى اصلى حزب دموکرات آمریکا نزدیک است. با اندکى تأمل مى بینیم که هرگونه تلاش و تقلایى براى پاسخ دادن به این سؤال به در بسته برخورد مى کند و ما مجبوریم سؤال دیگرى در این زمینه مطرح کنیم که آیا اصلا حزب دموکرات آمریکا موضع گیرى رسمى و مشخصى در قبال قضایاى داخلى و خارجى دارد و اگر دارد تاکنون با چه عنوانى مطرح ساخته است. این گونه سؤالها تنها بر حزب دموکرات آمریکا منطبق نیست بلکه شامل حزب جمهوریخواه آمریکا نیز مى شود که آیا این حزب از ایدئولوژى و استراتژى مشخصى در قبال قضایاى داخلى و خارجى آمریکا برخوردار است و اصلا آیا بر اساس این ایدئولوژى و استراتژى منتسب به هر یک از این دو حزب مى توان دو حزب دموکرات و جمهوریخواه آمریکا را رسما در دایره تعاریف احزاب سیاسى قرار داد.» در ادامه عنوان شده است: «تا به امروز رقابت انتخاباتى میان دو نماینده حزب دموکرات آمریکا مشخص ساخته است که دو نماینده این حزب یعنى اوباما و کلینتون بیشتر برنامه بزرگ نمایى و غوغاسازى در این کشور را دنبال مى کنند و تا به امروز برنامه سیاسى مشخصى از خود ارائه نداده اند، برنامه اى که بتوانند تا واپسین لحظات این رقابت انتخاباتى به آن پایبند باشند. چندى پیش اوباما در سخنرانى خود که در چارچوب رقابت انتخاباتى انجام مى گرفت با انتقاد شدید از کلینتون اعلام داشت که وى در راى گیرى مجلس سناى آمریکا به نفع جنگ علیه عراق راى داده است و این نشان مى دهد که وى فاقد حکمت و دانش لازم براى عهده دار شدن ریاست جمهورى آمریکاست.

کلینتون در پاسخ به این اتهام اوباما اعلام داشت که وى از تجربه سیاسى لازم براى عهده دار شدن زمام امور آمریکا برخوردار نیست و در صورتى که وى در انتخابات پیروز شود نخواهد توانست که در وضعیت اضطرارى تصمیم گیرى مناسب را اتخاذ کند؛ کلینتون اوباما را به مرد حرف نه مرد عمل توصیف کرد.

این گونه رقابت انتخاباتى میان اوباما و کلینتون بعضا به درجه اى مى رسد که باید از آن به عنوان رسوایى سیاسى براى حزب دموکرات آمریکا یاد کرد. از سیاست بزرگنمایى و غوغاسازى نمایندگان حزب دموکرات آمریکا سخن به میان آوردیم و لازم است که نمونه اى از این بزرگنمایى را در این جا بیاوریم.

کلینتون در یکى از سخنرانى هاى خود که در چارچوب رقابت انتخاباتى انجام مى داد از ضرورت داشتن بى باکى و شجاعت لازم در شخصیت رئیس‌جمهور آینده آمریکا سخن به میان آورد و پس از آن داستانى از سفر خود به بوسنى در سالهاى جنگ را براى حاضران روایت کرد.به گزارش ایسنا،وى داستان سفر خود به بوسنى را این چنین آغاز کرد که در حالى که صداى گلوله هاى تک تیراندازان مستقر در اطراف فرودگاه به اوج خود رسیده بود از میان این گلوله ها عبور کرده و وارد بوسنى شد اما اندکى بعد یکى از شبکه هاى آمریکایى براى افشاى ساختگى بودن این داستان فیلمى از ورود کلینتون به بوسنى را پخش کرد که نشان مى داد وى در حالى از هواپیما پیاده و وارد زمین فرودگاه بوسنى شد که دو ردیف از کودکان بوسنیایى با در دست داشتن گلهاى سرخ به استقبال وى رفته بودند.

این همان رسوایى است که اندکى پیش از آن سخن گفتیم.» در انتهاى این تحلیل آمده است: «اما نتیجه اى که مى توان پس از ارائه مختصر مفیدى از ساختار احزاب سیاسى آمریکا و روند انتخاباتى در این کشور گرفت آن است که انتخابات آمریکا چیزى بیش از یک بازى بیهوده در چارچوب یک نظام حزبى بى هویت و غیر واقعى نیست و گرداننده هاى واقعى و اصلى تمامى روند انتخاباتى و سیاست گذارى هاى داخلى و خارجى در آمریکا به تعبیرى با چشم مسلح دیده نمى شوند.

این گرداننده ها گروه هاى مخفى فشار هستند که در چارچوب منافع و اهداف گروه هاى لابى صهیونیسم در آمریکا و شرکت هاى نظامى آمریکایى عمل مى کنند و در واقع این گروه ها همان کسانى هستند که حمایت هاى مالى از رقابت هاى انتخاباتى جارى در آمریکا را چه از سوى دموکرات ها و چه از سوى جمهورى خواهان تأمین مى کنند و در آخر سرنوشت هر یک از کاندیداهاى جمهورى خواه و دموکرات آمریکا به دست این گروه هاى فشار رقم زده خواهد شد و مردم آمریکا و این برنامه هاى متنوع انتخاباتى چیزى جز عروسک هاى خیمه شب بازى نیستند که توسط این گروه ها به هر سویى سوق داده مى شوند.»