پایان دوگانه هاشمی ـ مصباح

سیدمصطفی تاج‌زاده
دوگانه‌ هاشمی ‌ـ احمدی‌نژاد در مرحله دوم انتخابات ریاست ‌جمهوری سال گذشته به دلایل متعدد که مهم‌ترین آن ناشناخته بودن آقای احمدی‌نژاد و شعارهای جذاب وی مبنی بر اینکه قرار است پول نفت بر سر سفره مردم بیاید و فردی از جنس مردم وارد حریم «ممنوعه» قدرت شود، به همراه پاره‌ای ترفندهای خاص تبلیغاتی (مانند ادعای غیرواقعی قطع شدن برق در 11 استان هنگام مصاحبه تلویزیونی زنده وی دو روز پیش از برگزاری انتخابات) و سرانجام مخالفت قشرهای وسیعی با آقای‌ هاشمی به علت اینکه وی را سمبل قدرت حاکم می‌دانستند؛ با پیروزی آقای احمدی‌نژاد خاتمه یافت.
در انتخابات هم زمان خبرگان رهبری و شوراها در 24 آذر ماه سال جاری، ائتلاف آقایان مصباح یزدی ـ احمدی‌نژاد با این تصور که حامیان آقای احمدی‌نژاد به 30 میلیون رسیده‌اند، راسا در انتخابات شرکت کردند و حاضر به ائتلاف با موتلفان سابق خود نشدند. حتی آقای احمدی‌نژاد با آقای قالیباف مذاکره نکرد به گونه‌ای که اعتراض آقای عسگراولادی را برانگیخت که چرا وی آماده گفت‌وگو با آقای بوش هست، اما حاضر به تشکیل جلسه با آقای قالیباف نیست.
بر پایه تصور فوق ائتلاف مذکور در انتخابات شوراها با معرفی فهرستی پانزده نفره که خانم پروین احمدی‌نژاد در راس آن قرار داشت، در این انتظار به سر می‌برد که هر 15 کرسی شورای شهر تهران را فتح و علاوه بر اصلاح‌طلبان، دیگر رقبای خود را از شورای شهر و نیز آقای قالیباف را از شهرداری تهران حذف کند.
در انتخابات خبرگان رهبری در استان تهران نیز این گروه با شعار «لیست منهای‌ هاشمی» به تشکیل مجلسی بدون حضور ‌هاشمی‌ یا انتخاب وی با آرای کم و پیروزی قاطع آقای مصباح امید بست و دو نامزد نیز در انتخابات میاندوره‌ای مجلس معرفی کرد. اما در نهایت سه شکست سنگین متحمل شد. به این ترتیب که از مجموع 15 نامزد فهرست رایحه خوش خدمت (حامیان آقای احمدی‌نژاد) در انتخابات شوراها، تنها دو نفر (خواهر رئیس‌جمهور و برادر استاندار تهران) انتخاب شدند.
در حقیقت بلایی که قرار بود سر آقای‌ هاشمی‌ نازل شود، گریبانگیر خانم پروین احمدی‌نژاد شد. وی نه تنها نفر اول تهران نشد، بلکه با شمارش رایانه‌ای که بی‌شباهت به شمارش یارانه‌ای نبود، به مقام هشتم جدول دست یافت و برادر استاندار تهران نیز سیزدهم شد. از سوی دیگر سه عضو کابینه آقای خاتمی ‌(آقایان نجفی و مسجد جامعی و خانم ابتکار) به شوراها راه یافتند اما سه عضو کابینه آقای احمدی‌نژاد (آقایان زریبافان و بذرپاش و خانم سلطانخواه) حتی به عضویت علی‌البدل شورای شهر تهران برگزیده نشدند. همین روند در انتخابات خبرگان مشاهده شد و دوگانه‌ هاشمی ‌ـ مصباح در نقطه مقابل سال گذشته شکل گرفت. این بار آقای‌ هاشمی ‌بیش از یک میلیون و پانصد هزار رای به خود اختصاص داد، در حالی که آقای مصباح که قرار بود نفر اول تهران شود، کمتر از نهصد هزار رای کسب کرد. به این ترتیب تنها یکسال و سه ماه پس از تشکیل کابینه آقای احمدی‌نژاد و یکدست شدن حکومت،‌ آقای مصباح در انتخابات خبرگان 85 جای آقای هاشمی‌ را در انتخابات تیر ماه 84 گرفت. این در شرایطی است که به اعتقاد عده‌ای ضرورت کند کردن روند افول آرای آقای مصباح،‌ موجب شد که بخشی از آرای نامزد مشابه (آقای مصباحی‌مقدم) به نام وی شمارش شود.
علاوه بر دو انتخابات مذکور، نامزد اصلی ائتلاف رایحه خوش خدمت (ستاد حامیان آقای احمدی‌نژاد) در انتخابات میاندوره‌ای مجلس در تهران نیز پانزدهم شد. به نظر می‌رسد علت این تغییر بزرگ به اختصار چنین است:
1ـ عملکرد غیرکارشناسانه و غیرعلمی ‌دولت آقای احمدی‌نژاد و ناکارآمدی قدرت‌طلبان تمامیت‌خواه به‌ویژه در عرصه‌های اقتصادی، اداری، فرهنگی.
2ـ اختلافات روزافزون تمامیت‌خواهان با موتلفان سابق و گسترش نگرانی این موتلفان از حاکمیت انحصاری اقتدارگراها و حتی آینده کشور و نظام.
3ـ شناخته شده بودن آقای مصباح و آشنایی قبلی شهروندان با اندیشه‌های وی.
4ـ مخاطرات بین‌المللی در کنار اوضاع نابسامان اقتصادی، که آینده‌ای روشن را در چشم‌انداز ایرانیان تصویر نمی‌کند.
در هر حال انتخابات 24 آذر ثابت کرد که نه تنها جهان احمدی‌نژادی نشده است، بلکه ایران و حتی تهران نیز احمدی‌نژادی نیست.