ایتالیایى‌ها و تجربه‌اى تکرارى

«سیلویو برلوسکنى در اوج پختگى و در سن ۷۱ سالگى بار دیگر توانست پیروزى قاطعانه اى را در انتخابات اخیرایتالیا کسب کند. حزب وى به موجب این پیروزى توانست اکثریت کرسى ها را در سنا و پارلمان این کشور بدست آورد.» به گزارش ایسنا پس از پیروزى سیلویو برلوسکنى، نخست وزیر جدید ایتالیا در انتخابات عمومى اخیرا این کشور گمانه زنى هاى فراوانى در مورد علل پیروزى حزب برلوسکنى در محافل خبرى و سیاسى ایتالیا و دنیا گزارش شد. مجله اکونومیست در گزارشى با عنوان «مردم ایتالیا شاید بار دیگر از انتخاب برلوسکنى پشیمان شوند» به بررسى علل این پیروزى و چالش هاى پیش روى وى پرداخته است. در این گزارش مى خوانیم: «نشانه اى وجود دارد که دولت برلوسکنى مى تواند برخلاف دولت پیشین این کشور دوام آورد. به رغم سیستم انتخاباتى عجیب و غریب موجود در ایتالیا که توسط خود برلوسکنى در سال ۲۰۰۶ بر این کشور تحمیل شد، ایتالیا ممکن است براى پنج سال یک دولت نسبتا با ثبات به خود ببیند. چرا پس از پیروزى هاى برلوسکنى در سالهاى ۱۹۹۴ و ۲۰۰۱ بار دیگر ایتالیایى ها براى سومین مرتبه به وى راى دادند؟ سه جواب را مى توان براى این سؤال مطرح کرد. مهمترین پاسخ به این سؤال مى تواند ناامیدى مردم ایتالیا به دولت چپ میانه تحت رهبرى رومانو پرودى باشد. پرودى هرگز نتوانست انتظارات مردم این کشور را برآورده کند و بدین ترتیب و با توجه به نارضایتى مردم از عملکرد دولت چپ میانه این کشور برلوسکنى توانست وارد معرکه شود و بار دیگر خود را به عنوان ناجى ایتالیا معرفى کند.» در ادامه این گزارش مى خوانیم: «دومین عامل پیروزى برلوسکنى را مى توان احاطه وى بر رسانه هاى ایتالیا دانست. برلوسکنى از طریق امپراطورى اش در عرصه رسانه هاى ایتالیا به اکثر تلویزیون هاى خصوصى این کشور احاطه دارد. حال نیز که وى در رأس دولت ایتالیا قرار دارد به طور غیر مستقیم کنترل تلویزیون دولت ایتالیا را نیز بر عهده خواهد گرفت. بزرگترین چالشى که پیش روى برلوسکنى است این موضوع است که وى اقتصاد ایتالیا را سروسامان ببخشد.
اوضاع نابسامان اقتصادى و تلاش وى براى بهبود این اوضاع دلیل سومى است که مردم ایتالیا در انتخابات اخیر این کشور حزب وى را به حزب چپ میانه ترجیح دادند.» در ادامه این گزارش آمده است: «مردم ایتالیا معتقدند که پرودى هیچ چیز براى آنها به ارمغان نیاورده است بجز افزایش مالیات ها. این مردم نگران اقتصاد کشورشان هستند. طى دو دهه گذشته ایتالیا بى چون و چرا بیمار اروپا لقب گرفته است. بر اساس اعلام تحلیلگران اقتصادى، در سال جارى و آتى اقتصاد ایتالیا فقط با رشد ۳/۰ درصدى روبرو خواهد شد که این رقم کمترین رشد در اتحادیه اروپا و در میان کشورهاى عضو گروه هشت است. در سال جارى تولید ناخالص ملى ایتالیا پایین ترین از میانگین مورد قبول اتحادیه اروپا بوده است. در سال آینده نیز این رقم حتى به پایین تر از تولید ناخالص ملى یونان خواهد رسید. بدین ترتیب دولت برلوسکنى در راستاى بهبود اوضاع اقتصادى ایتالیا با مشکلات فراوان روبرو است و به نظر مى رسد درمان این بیمارى سال ها به طول انجامد. دولت برلوسکنى، سنا و پارلمان ایتالیا این فرصت را دارند تا با ایجاد اصلاحاتى به مردم این کشور ثابت کنند که هنوز نیز اقدامات و برنامه هاى حزب راست میانه به رهبرى برلوسکنى مثمر ثمر است. این در حالى است که شک و تردید هایى نیز در مورد معتبر بودن اصلاحات دولت تحت رهبرى برلوسکنى وجود دارد.» در انتهاى این گزارش آمده است: «برلوسکنى در این مقطع زمانى مطمئنا به وخیم بودن اوضاع اقتصادى ایتالیا واقف است. بدست آوردن اکثریت کرسى هاى سنا و پارلمان ایتالیا بدین معناست که برلوسکنى و حزبش دیگر بهانه اى براى به تعویق انداختن و اجرا نکردن اصلاحات در این کشور ندارند. این بزرگترین آموزن براى برلوسکنى خواهد بود.»
بازگشت برلوسکنى
نیویورک تایمز نیز در تحلیلى آورده است: «غول رسانه اى عرصه سیاسى ایتالیا، سیلویو برلوسکنى، براى سومین دوره به عنوان نخست وزیر پا به معرکه سیاسى این کشور گذاشت. به عقیده بسیارى پیروزى برلوسکنى در این دوره به گذشته وى و دستاوردهایش در آن دوران باز مى گردد یعنى شکوفایى اقتصادى و سیاسى و اکنون نیز وى با قول بهبود شرایط اقتصادى نابسامان این کشور و ایجاد رفاه براى مردم توانست آراى ایتالیایى ها را جلب کند.» گفته مى شود دور شدن برلوسکنى از ائتلاف چپ میانه و پیشنهادهایش در مورد اخلاقیات و پرداختن به مسایل اقتصادى و پیشنهاد وى براى کاهش مالیات ها دلیل اصلى پیروزى وى نبوده است، بلکه این میلیاردر و غول رسانه اى و ورزشى مشارکتى جدى و قوى با پوپولیست ها و اتحادیه شمالى حامى مهاجران داشته است. این گزارش مى افزاید: «به نظر مى رسد برخى از شعارهاى تبلیغاتى در انتخابات ایتالیا برگرفته از شعارهاى تبلیغاتى کاندیداهاى ریاست جمهورى آمریکا بوده است. اتحادیه شمالى تصویرى شرم آور از یک مهاجر آمریکایى بسیار غمگین را به تصویر کشیده که در زیر آن نوشته شده آنها نمى توانند امر مهاجرت را قانونمند سازند همه مهاجران اکنون در اردوگاه زندگى مى کنند، کمى به آنها بیندیشید. والتر ولترونى، شهردار سابق رم و از اپوزیسیون چپ میانه با بهره گیرى از تبلیغات باراک اوباما، نامزد دموکرات انتخابات ریاست جمهورى آمریکا تا حدودى شعار « بله ما مى توانیم» را پیشه خود ساخته بود. به هر حال به نظر مى رسد ایتالیا مشکلات اساسى و واقعى دارد و تمامى طرف هاى انتخاباتى سعى کرده اند در تبلیغات خود از پرداختن به آنها طفره بروند. این مشکلات شامل عدم رقابت هاى جدى، کسرى هاى مداوم بودجه، از بین رفتن سرویس هاى اولیه دولتى (ناپل در حال حاضر در زیر زباله هاى جمع آورى نشده از سطح این شهر مدفون مى شود) ، فساد و بروکراسى که میزان غیر قابل باورى از زمان و پول هر نامزدى را هدر مى دهد، است. ایتالیایى ها معمولاً به اندازه همسایگان خود کار مى کنند اما آنچه در قبال این کار دریافت مى کنند از لحاظ مالى بسیار پایین تر از همسایگانشان است. آنچه این کشور واقعا به آن نیاز دارد مقابله با کسانى است که مالیات پرداخت نمى کنند، سوبسیدهاى توجیه ناپذیر عمومى، بى نظمى و بى قانونى و فساد جدى فرهنگى و سیاسى است. همه این مشکلات از مردى که زندگى شخصى و تجارى اش توجه بسیارى از دادستان ها را به خود جلب کرده اما تاکنون هیچ گونه اتهامى را علیه وى وارد نساخته، انتظارات زیادى را برانگیخته است. دو دوره اول نخست وزیرى برلوسکنى بسیار ضعیف و ناخوشایند بودند.
«ایتالیا و مردمش اکنون و در این زمان از وى انتظار عملکردى بهتر و جدى ترى دارند.»